Giambattista Bodoni

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Portret Giambattista Bodoni według Giuseppe Lucatelli (Museo Glauco Lombardi).

Giambattista Bodoni (ur. 16 lutego 1740 w Saluzzo, zm. 29 listopada 1813 w Parmie) – włoski drukarz, zecer i wydawca.

Pochodził z rodziny drukarzy. Pierwotnie praktykował w Watykanie w drukarni Drukarnia Kongregacji Propagandy Wiary działającej pod kontrolą Kongregacji ds. Ewangelizacji Narodów. Dzięki swojemu talentowi, zapałowi i znajomości języków starożytnych zezwolono mu na wydrukowanie pod własnym szyldem mszału koptyjskiego oraz książki o piśmie tybetańskim. W 1768 roku został zarządcą książęcej drukarni w Parmie oraz prowadził odlewnię czcionek (założoną w 1770 roku) i własną drukarnię (założoną w 1791 roku).

Bodoni opracował krój antykwy klasycystycznej nazwanej jego nazwiskiem oraz ok. 300 innych krojów pisma. Wszystkie umieścił w wzorniku pism drukarskich pt. Manuale typographico (Manuale Tipografico)[1], wydanego w 1788 roku. W podręczniku tym znalazły się kroje pism łacińskich, greckich i orientalnych. W swoich drukarniach wydał ponad 1500 dzieł o wysokim standardzie typograficznym.

W 1963 roku otwarto w Parmie muzeum Bodoniego (wł. Museo Bodoniano)[2].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Barbara Bieńkowska Książka na przestrzeni dziejów, wyd. Centrum Edukacji Bibliotekarskiej, Informacyjnej i Dokumentacyjnej im. Heleny Radlińskiej, Warszawa 2005, ISBN 83-88581-21-X

Przypisy

  1. Giambattista Bodoni
  2. Storia – Museo Bodoniano – Biblioteca Palatina (wł.). Biblioteca Palatina, 2009-04-28. [dostęp 2011-08-24].