Giancarlo de' Medici

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Giancarlo de' Medici
Kardynał diakon
Giancarlo de' Medici
Kraj działania  Państwo Kościelne
Data i miejsce urodzenia 24 lipca 1611
Florencja
Data i miejsce śmierci 23 stycznia 1663
Florencja
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Kreacja kardynalska 14 listopada 1644
Innocenty X
Kościół tytularny San Giorgio in Velabro

Giancarlo de' Medici (ur. 24 lipca 1611 we Florencji, zm. 23 stycznia 1663 tamże[1]) – włoski kardynał.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Był synem Kosmy II Medyceusza i Marii Magdaleny Austriaczki oraz bratem Ferdynanda II i Leopoldo de' Mediciego[1]. 14 listopada 1644 został kreowany kardynałem, a rok później otrzymał diakonię S. Maria Nuova[2]. Został członkiem Kongregacji ds. Ceremoniału, Kongregacji Rozkrzewiania Wiary i Kongregacji ds. Obrzędów[3]. Uczestniczył w konklawe 1655[1]. W 1655 roku był odpowiedzialny za powitanie w Rzymie nowo nawróconej na katolicyzm, królowej Krystyny Wazy[1]. W marcu 1656 Medici otrzymał diakonię San Giorgio in Velabro[2]. Następnie powrócił do Florencji, gdzie zmarł na udar mózgu w 1663[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Medici, Giancarlo de’ (ang.). The Cardinals of the Holy Roman Church. [dostęp 2013-07-07].
  2. 2,0 2,1 Giancarlo Cardinal de’ Medici (ang.). catholic-hierarchy.org. [dostęp 2013-07-07].
  3. Christoph Weber: Die ältesten päpstlichen Staatshandbücher: Elenchus Congregationum, Tribunalium et Collegiorum Urbis 1629-1714. Rzym – Fryburg Bryzgowijski – Wiedeń: Herder, 1991, s. 129. ISBN 978-3451216534.