Gianfrancesco Poggio Bracciolini

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Gianfrancesco Poggio Bracciolini

Gianfrancesco (Giovanni Francesco) Poggio Bracciolini (ur. 11 lutego 1380 w Terranuova, zm. 30 października 1459 we Florencji[1]), włoski humanista i historyk.

Studiował we Florencji. W 1404 został sekretarzem papieża Bonifacego IX, funkcje tę sprawował za czasów pontyfikatu Innocentego VII, Grzegorza XII, Aleksandra V i Jana XXIII, do 1415. Następnie podróżował po Francji, Niemczech i Szwajcarii; w czasie tych podróży odnalazł w bibliotekach klasztornych zapomniane teksty autorów rzymskich, m.in. Cycerona, Lukrecjusza, Kwintyliana, Tacyta, Witruwiusza. W 1423 został ponownie sekretarzem papieskim, funkcję tę sprawował do 1450. W latach 1453-1458 był kanclerzem Florencji.

Ważniejsze prace:

  • Historia ludu florenckiego (Historiarium Florentini populi libri VIII), druk. 1715;
  • Dialog o szlachcie (De nobilitate).

Przypisy