Gianni Morandi
Z Wikipedii
Gianni Morandi właśc. Gian Luigi Morandi (ur. 11 grudnia 1944 roku w Monghidoro, Prowincja Bolonia, region Emilia-Romania) – włoski piosenkarz a także aktor i prezenter telewizyjny.
Spis treści |
[edytuj] Biografia
[edytuj] Początki kariery
Gianni Morandi przyszedł na świat w niewielkiej miejscowości w Apeninach toskańskich w niezamożnej rodzinie. Żeby podreperować budżet rodzinny imał się jako nastolatek różnych zajęć w rodzinnej miejscowości, m.in. sprzedawał napoje chłodzące i cukierki w miejscowym kinie. W Nowy Rok 1956 stał się gwiazdką w Monghidoro – podczas festynu na placu miejskim zaśpiewał piosenkę Buon anno, buona fortuna; jego chłopięcy głosik wzmocniły megafony. W tym samym roku porzuca szkołę przysposobienia handlowego i przenosi się do Bolonii.
Tam uczy sie pod kierunkiem Aldy Scaglioni, miejscowej łowczyni talentów. Oficjalny debiut młodego wykonawcy ma miejsce w kwietniu 1958 roku w Casa del Popolo di Alfonsine w prowincji Ravenna. Rozpoczyna się twardy okres zmagań edukacyjnych, podczas którego ma miejsce nie tylko nauka gry na gitarze i perkusji ale także, pod kuratelą ojca, edukacja historyczno-polityczna (m.in. Dwa kroki do przodu, jeden to tyłu Lenina, Kapitał Karola Marksa czy Zapiski więzienne Antonio Gramsciego).
W 1961 roku Gianni zakłada swój pierwszy zespół muzyczny, "Gianni Morandi e il suo complesso". Zostaje obwołany włoskim Paulem Anką. W 1962 roku wygrywa Festival di Bellaria dla piosenkarzy-amatorów a jeden z jurorów, niejaki Paolo Lionetti, mający kontakty w świecie fonograficznym, organizuje dla młodego piosenkarza przesłuchania w wytwórni RCA Italiana. Tam Gianni poznaje kilku ludzi, którzy będą mieli ogromne znaczenie dla jego dalszej kariery. To m.in. Franco Migliacci, wzięty tekściarz, Luis Enriquez Bacalov, kompozytor i aranżer wielu jego piosenek, i Ennio Morricone, również kompozytor i aranżer wielu piosenek Gianniego, zwłaszcza w początkowym okresie kariery. W tym samym 1962 roku Gianni nagrywa swój pierwszy singel Andavo a cento all'ora (autorzy: Franco Migliacci (ps. Camuccia) – tekst i Tony Dori – muzyka). Przebój, podobnie jak i następny, Go-kart twist, jest początkowo grany tylko w jukeboxach (szafach grających), zanim zostanie udostępniony szerszemu audytorium w telewizji w roku następnym. Pojawi się też na ścieżce dźwiękowej filmu Diciottenni al sole.
[edytuj] Sukces artystyczny
Sukces komercyjny nadchodzi z trzecim singlem Fatti mandare dalla mamma a prendere il latte, wraz z którym Gianni Morandi zaczyna być postrzegany także jako fenomen obyczajowy a nie tylko muzyczny; razem z Ritą Pavone stanie się personifikacją całego pokolenia włoskiej młodzieży lat 60.; bierze w tym czasie aktywny udział w programach telewizyjnych począwszy od Alta pressione do Il signore di mezza età Marcello Marchesiego.
Rok 1964 rozpoczyna się mocnym akcentem – Gianni Morandi wygrywa wędrowny festiwal piosenkarski Cantagiro piosenką In ginocchio da te. To jego pierwszy przebój i zarazem zwiastun nowego stylu, odmiennego od dotychczasowego, opartego raczej na Rock and rollu. Piosenka jest utrzymana w wolnym, tanecznym rytmie, a melodia jest tłem do popisow wokalnych piosenkarza. Styl ten szybko zyskuje miano młodzieżowego Bel canta. Piosenka zostaje sprzedana w ilości ponad 1 000 000 egzemplarzy i jest najlepiej sprzedawaną płytą roku[1], i to pomimo pojawienia się na Festiwalu w Sanremo takich indywidualności jak Gigliola Cinquetti czy Bobby Solo. Przebój jest zarazem debiutem spółki autorsko-kompozytorskiej Franco Migliacci-Bruno Zambrini. Będą oni autorami następnych, wielkich przebojów Gianniego, utrzymanych w podobnym stylu: Non son degno di te (1965, 2. miejsce na włoskiej liście przebojów 1965 [2], zwyciężczyni Festiwalu Canzonissima), Se non avessi più te (1965), La fisarmonica (1966 - 2. miejsce na liście najlepiej sprzedawanych singli we Włoszech [3]) czy Notte di Ferragosto (1966 – 7. miejsce na wspomnianej liście ). Piosenki te, podobnie jak i płyty długogrające na których się znajdują, (Ritratto di Gianni, Gianni tre), odnoszą oszałamiający sukces, rozchodzą się w setkach tysięcy egzemplarzy i zapewniają młodemu wykonawcy już wówczas trwałe miejsce w historii włoskiej piosenki.
Niektóre stają się poza tym tytułami filmów, w których błahy wątek fabularny jest jedynie tłem dla popisów wokalnych piosenkarza całość przypomina raczej naprędce zmontowane wideoklipy, aby zdyskontować sukces odnośnych singli. W pierwszym z tych filmów (In ginocchio da te), Gianni poznaje Laurę Efrikian, aktorkę, starszą o cztery lata, o ustalonej renomie, córkę znanego dyrygenta. 13 lipca 1966 roku, w wielkiej tajemnicy (rodzice piosenkarza byli przeciw) biorą ślub; ciąża Laury umożliwi Gianniemu chwilowe odroczenie służby wojskowej.
Rok 1966 to także rok drugiego zwycięstwa w Cantagiro wspomnianą już piosenką Notte di Ferragosto. To także rok pewnego przełomu muzycznego: młody, śpiewający autor Mauro Lusini umożliwia Gianniemu wysłuchanie własnego protest-songu, skierowanego przeciwko wojnie w Wietnamie, zatytułowanego C'era un ragazzo che come me amava i Beatles e i The Rolling Stones. Gianniemu utwór bardzo się podoba i postanawia go nagrać, i, wbrew niechęci Migliacciego, który był przeciwny pomysłowi śpiewania utworów "zaangażowanych", prezentuje piosenkę, w parze z Lusinim, na Festiwalu delle Rose. Przyjęcie publiczności jest chłodne a utwór ponadto nie będzie promowany w telewizji z powodu ostrej cenzury, która zabraniała jakiejkolwiek choćby polemicznej wzmianki nt. polityki zagranicznej "zaprzyjaźnionego" kraju.
Na początku 1967 roku przychodzi na świat pierwsza córka Gianniego, Serena, niestety umiera po kilku godzinach. Piosenkarz w tym czasie uczestniczy w finale konkursu Canzonissima, gdzie przegrywa z Claudio Villą. Po kilku tygodniach, 17 lutego, rozpoczyna służbę wojskową i jest to krytyczny moment w jego karierze: przerwanie wszelkiej działalności na 15 miesięcy oznaczać może, iż jedna z najbardziej lubianych osobowości muzycznych tamtych lat pójdzie w zapomnienie, tym bardziej, że władze wojskowe, nie chcąc być posądzone o taryfę ulgową, nie zgodzą się na żadną przepustkę w pierwszych miesiącach służby wojskowej, którą Gianni będzie odbywać w różnych miejscach i jednostkach. Towarzyszyć mu będzie Laura. Podczas późniejszych przepustek piosenkarz znajdzie czas aby nagrać płytę Gianni quattro un modo d'amore. Pomimo służby wojskowej nie brak obecności Gianniego w telewizji (a w konsekwencji i w różnych klasyfikacjach), choćby tylko w postaci głosu zarejestrowanego w poszczególnych audycjach Giovani (piosenka Un mondo d'amore), Partitissima (Mezzanotte fra poco) czy Settevoci (Una domenica così). Gianni oddaje się też realizacji ambitnego projektu pod kierunkiem Duccio Tessariego: chodzi o film muzyczny, pół musicalem a pół baśń o Aladynie, zatytułowany Per amore ...per magia; przedsięwzięcie jednak okazuje się klapą.
Po wyjściu z wojska 1968 Gianni nagrywa singel Chimera, którym odnosi ogromny sukces; również i Canzonissima ponownie podbija jego notowania – raz jeszcze okazuje się absolutnym zwyciezcą śpiewając Scende la pioggia (z repertuaru The Turtles; sukces zostanie powtórzony w roku następnym piosenką Ma chi se ne importa. W tym samym 1968 roku, 14 lutego, przychodzi na świat jego córka Marianna.
W 1970 roku Gianni reprezentuje Włochy na Festiwalu Eurowizji piosenką Occhi di ragazza (kompozycja Lucio Dalli) ale tym razem bez powodzenia.
[edytuj] Kryzys lat 70.
Lata 70. są dla Gianniego Morandiego okresem upadku. Pomimo że nie brak w jego repertuarze modnych wówczas piosenek “zaangażowanych" jak wspomniana już C'era un ragazzo che come me amava i Beatles e i Rolling Stones (nt. Dramatu wojny wietnamskiej) czy Al bar si muore, zarzuca mu się, że jest wykonawcą zachowawczym i sentymentalnym. W 1972 artysta startuje w Festiwalu w Sanremo piosenką Vado a lavorare, (4 miejsce). 12 lutego 1974 roku przychodzi na świat syn Gianniego, Marco. W świecie muzycznym zmiany – zbliża się era muzyki disco a Gianni najwyraźniej nie potrafi się w niej odnaleźć, choć nagrywa klasyczne przeboje włoskie utrzymane w tym stylu. Bez powodzenia. Na domiar złego gasnącej karierze artystycznej towarzyszą niepowodzenia w życiu osobistym. W 1979 roku, po 13 (nomen omen) latach małżeństwa Gianni i Laura ogłaszają separację (rozwody w ówczesnych Włoszech nie były możliwe). Wydawało się, że to już koniec wszystkiego.
[edytuj] Odrodzenie – powrót sukcesów
Gianni jednak nie poddaje się. Poświęca się wychowywaniu dzieci a w 1980 roku startuje w Festiwalu w Sanremo piosenką Mariù i choć nie odnosi sukcesu, przypomina o sobie. Przełom stanowi piosenka Canzoni stonate nagrana w roku następnym. Od niej piosenkarz rozpoczyna powolny marsz ku górze. W 1983 roku Gianni ponownie startuje w Festiwalu w Sanremo piosenką La mia nemica amatissima i chociaż nadal nie odnosi sukcesu to publiczność nagle przypomina sobie zapomnianego chłopca z lat 60., teraz już dojrzałego meżczyznę i ponownie zaczyna darzyć go sympatią. Gianni idzie za ciosem. Nagrywa piosenki Grazie perché z Amii Stewart, Uno su mille i 1950. Wszystkie odnoszą sukces.
W 1984 roku ukazuje się film telewizyjny z jego udziałem, Voglia di volare, który też jest sukcesem. Ale ten największy miał dopiero nadejść. W 1987 roku razem z Umberto Tozzim i Enrico Ruggerim Gianni zwycięża na Festiwalu w Sanremo piosenką Si può dare di più. W 1988 roku nagrywa razem z przyjacielem Lucio Dallą, historyczny album Dalla/Morandi na którym wyróżniają się piosenki Chiedi chi erano i Beatles z tekstem Curreri i Norisso oraz Che cosa resterà di me, niewydany utwór Franco Battiato. Album sprzedaje się w milionach egzemplarzy a towarzyszące jego promocji tournée we Włoszech i za granicą również okazuje się być sukcesem. Gianni idzie za ciosem – W 1989 roku wychodzi album Varietà, a w 1992 – Banane e lampone.
W 1994 roku artysta daje koncert charytatywny dla chorych w Lourdes a w 1995 powraca na Festiwal w Sanremo w parze z Barbarą Cola. Ich piosenka In amore e arriva zajmuje drugie miejsce. Następnie daje z Lucio Dallą koncert w Nowym Jorku, po czym, kilka miesięcy później, zostaje dziadkiem – jego córka Marianna i piosenkarz Biagio Antonacci dają mu wnuka, Paolo. W październiku 1996 ukazuje się album Morandi (wyróżniające się piosenki to: Giovane amante mia, Fino alla fine del mondo i La Regina dell'ultimo tango) a po nim następuje program telewizyjny "La voce del cuore”, z Marą Venier (10 milionów telewidzów, Canale 5). Rok 1996 to także triumfalne tournée Tour Morandi 1996, które oglądają tysiące telewidzów na stadionach i halach sportowych całych Włoch. Telewizja RAI za zakończenie tournée przeprowadza bezpośrednią transmisję z ostatniego koncertu z Teatro delle Vittorie w Rzymie (8 milionów telewidzów) – kolejny wielki sukces Gianniego.
Jednak w życiu piosenkarza zdarza się coś jeszcze ważniejszego – spotyka niejaką Annę Dean i zakochuje się w niej. To pierwsze jego zaangażowanie się uczuciowe od czasu separacji z Laurą. 9 sierpnia 1997 przychodzi na świat ich syn, Pietro. W 1998 ukazuje się podwójny album 30 volte Morandi, z wiodącym przebojem Canzone Libera, napisanym przez Erosa Ramazzottiego. W tym samym roku jego syn, Marco, również piosenkarz, uczestniczy w Festiwalu w Sanremo z zespołem Percentonetto.
Sam Gianni po raz kolejny startuje w Festiwalu w Sanremo w 2000 roku. Prezentuje udaną piosenkę Innamorato, powszechnie typowaną na zwycięzcę, ale ostatecznie uplasowaną na 3 miejscu, ku powszechnemu rozczarowaniu. Po 40 latach kariery, w 2002 powstaje jego pierwszy oficjalny Fan Club: "MorandiMania Fan Club". W 2002 roku artysta prowadzi w telewizji program Uno di noi (7-8 milionów telewidzów), wydaje album L'amore ci cambia la vita (200 000 sprzedanych egzemplarzy) a w 2004 kolejny A chi si ama veramente któremu towarzyszy show telewizyjny Stasera Gianni Morandi (Canale 5) z takimi gośćmi jak Adriano Celentano czy Fiorello, popularnym parodystą (6 milionów telewidzów). Następnie Gianni udaje się w długą trasę koncertową, gdzie wszystkie bilety są z góry wyprzedane.
[edytuj] Stabilizacja
Od 28 września 2006 Gianni prowadzi w Rai Uno program muzyczny pod tytułem Non facciamoci prendere dal panico. Program jest doceniony przez krytykę i ma niezłą oglądalność, i to w czasach, gdy uważa się, iż telewizja publiczna przechodzi kryzys. Gianni oferuje w nim zgrabną mieszankę przeszłości, teraźniejszości i przyszłości bawiąc publiczność m.in. "duetami" z artystami dawno nieżyjącymi, jak Anna Magnani, Lucio Battisti, Giorgio Gaber czy Fred Buscaglione.
6 października 2006 roku ukazuje się kolejny album Gianniego Morandiego, Il tempo migliore, 34. w jego karierze. 8 listopada tego samego roku wychodzi autobiografia artysty o historii wiecznego chłopca i Włoch końca lat 60., zatytułowana: Diario di un ragazzo italiano, napisana wspólnie z Michele Ferrarim; inni autorzy poświęcili natomiast artyście 6 książek biograficznych. 19 października 2007 roku wydana zostaje kompilacja Grazie a tutti zawierająca 50 najbardziej znaczących w karierze artysty piosenek, z dotychczas niewydaną, Stringimi le mani, skomponowaną przez Pacifico i ze specjalnym duetem z Claudio Baglionim opartym na motywach Un mondo d'amore. Nad projektem czuwał Rudy Zerbi, znany od lat dyrektor artystyczny wydawnictw fonograficznych Gianniego Morandiego.
Oprócz życia artystycznego Gianni oddaje się też działalności społecznej – jest jednym z założycieli charytatywnej Nazionale italiana cantanti (reprezentacja piłkarska artystów włoskich), w której wystąpił 321 razy i strzelił 53 gole. Jest poza tym zapalonym biegaczem, uczestniczył w wielu maratonach.
[edytuj] Dyskografia
[edytuj] Albumy
[edytuj] Albumy studyjne i koncertowe
- 1963 – Gianni Morandi
- 1964 – Ritratto di Gianni
- 1966 – Gianni tre
- 1967 – Gianni 4 – Un mondo d'amore
- 1967 – Per amore ..per magia (soundtrack)
- 1968 – Gianni 5
- 1970 – Gianni 6
- 1970 – Gianni Morandi (Gianni 7)
- 1971 – Un mondo di donne
- 1972 – Il mondo cambierà
- 1973 – Jacopone
- 1975 – Il mondo di frutta candita
- 1976 – Per poter vivere
- 1978 – Old parade
- 1978 – Gianni Morandi (Gianni Morandi 2)
- 1979 – Abbracciamoci
- 1980 – Cantare (live)
- 1982 – Morandi
- 1983 – La mia nemica amatissima
- 1984 – Immagine italiana
- 1985 – Uno su mille
- 1986/1987 – Morandi in teatro (live)
- 1987 – Le italiane sono belle
- 1987 – Amici miei
- 1988 – Dalla/Morandi
- 1989 – Varietà
- 1992 – Morandi Morandi
- 1995 – Morandi
- 1996 – Morandi (nowa wersja)
- 1997 – Celeste azzurro e blu
- 1998 – 30 volte Morandi (+ piosenki wcześniej niewydane)
- 2000 – Come fa bene l'amore
- 2002 – L'amore ci cambia la vita
- 2004 – A chi si ama veramente
- 2006 – Il tempo migliore
[edytuj] Albumy kompilacyjne
- 1965 – Gianni 1-2
- 1972 – Gianni 8 milioni
- 1976 – Tutti i successi di Gianni Morandi vol. 1
- 1976 – Tutti i successi di Gianni Morandi vol. 2
- 1982 – Morandi hit parade international
- 1983 – Alla maniera di Gianni Morandi
- 1984 – I più grandi successi di Gianni Morandi
- 1984 – L'album di Gianni Morandi (box 3 lp)
- 1986 – The Best of Gianni Morandi
- 1988 – Gianni Morandi
- 1989 – Dalla-Morandi in Europa
- 1990 – Tutti i successi di Gianni Morandi vol. I
- 1990 – Tutti i successi di Gianni Morandi vol. II
- 1991 – Questa è la storia
- 1993 – Ritratto di Gianni (wydanie limitowane)
- 1994 – Questa è la storia "Andavo a 100 all'ora"
- 1994 – Questa è la storia "Scende la pioggia"
- 1994 – Questa è la storia da "Canzoni stonate" a "banane e lampone"
- 1994 – Il meglio di Gianni Morandi
- 1994 – Classic collection-Gianni Morandi & Mino Reitano
- 1994 – Il meglio di Gianni Morandi & Rita Pavone
- 1994 – I successi di Gianni Morandi
- 1994 – Gianni Morandi "In ginocchio da te"
- 1994 – Gianni Morandi 1 cd
- 1994 – Gianni Morandi
- 1994 – Morandi: I singoli 1962/1969
- 1996 – Gianni Morandi-superbest
- 1997 – I grandi successi di Gianni Morandi vol. I
- 1997 – I grandi successi di Gianni Morandi vol. II
- 1997 – Tutti i successi di Gianni Morandi vol. I
- 1997 – Tutti i successi di Gianni Morandi vol. II'
- 1998 – Gianni Morandi
- 1998 – Gli anni settanta
- 1998 – I miti musica: Gianni Morandi
- 1999 – Gianni Morandi
- 1999 – Morandissimo (box 6 cd)
- 2000 – Morandissimo 2 (box 9 cd)
- 2000 – Gianni Morandi (box 3 cd)
- 2001 – I mitici 45
- 2001 – I concerti live@rtsi gianni morandi
- 2001 – Gli anni sessanta
- 2001 – Gli anni settanta
- 2001 – Golden collection
- 2002 – C'era un ragazzo
- 2002 – White collection (box 3 cd)
- 2003 – I numeri uno
- 2007 – Grazie a tutti
[edytuj] Single
- 1962 – Andavo a 100 all'ora / Loredana
- 1962 – Go-kart twist / Donna da morire (Tony Del Monaco)
- 1962 – Fatti mandare dalla mamma a prendere il latte / Meglio di Madison
- 1962 – Twist dei vigili (Edoardo Vianello) / Corri, corri
- 1963 – Ho chiuso le finestre/Sono contento
- 1963 – il primo whisky / Che me ne faccio del latino
- 1963 – Il ragazzo del muro della morte / La mia ragazza
- 1964 – In ginocchio da te / Se puoi uscire una domenica sola con me
- 1964 – Non son degno di te / Per una notte no
- 1965 – Se non avessi più te / I ragazzi dello Shake
- 1965 – Si fa sera / È colpa mia
- 1965 – In ginocchio da te / Al microfono di Sandro Ciotti (wydanie specjalne)
- 1966 – Mi vedrai tornare / La fisarmonica
- 1966 – Notte di ferragosto/Povera piccola
- 1966 – C'era un ragazzo che come me amava i Beatles e i Rolling Stones / Se perdo anche te
- 1966 – Un mondo d'amore / Questa vita cambierà
- 1966 – Un mondo d'amore Questa vita cambierà (wydanie specjalne)
- 1967 – Gianni Morandi presenta il film:Per amore...per magia 1° parte / Gianni Morandi presenta il film: Per amore...per magia 2° parte (wydanie specjalne)
- 1967 – Dammi la mano per ricominciare / Mille e una notte
- 1967 – Tenerezza / Israel
- 1967 – Questa vita cambierà / Come alive (wydanie specjalne)
- 1967 – Mezzanotte fra poco / Una domenica così
- 1967 – Marianna del Grand'Hotel / Prendi prendi
- 1968 – Chimera / Una sola verità
- 1968 – Non siamo le pantere / Ciao Pavia
- 1968 – il Giocattolo / La mia ragazza sa
- 1968 – Tu che m'hai preso il cuor / Prendi prendi
- 1968 – Scende la pioggia / Il cigno bianco
- 1969 – Parlami d'amore / Torna e ritorna
- 1969 – Ma chi se ne importa/Isabelle
- 1969 – Belinda / Non voglio innamorarmi più
- 1970 – Occhi di ragazza / Ti amo con tutto il cuore
- 1970 – Al bar si muore / Delirio
- 1970 – Capriccio / Chissà però
- 1971 – Ho visto un film / com'è grande l'universo
- 1971 – Buonanotte Elisa / A quel concerto di Chopin
- 1972 – Vado a lavorare / Una ragazza di nome Mariarosa
- 1972 – Principessa / Sta arrivando Francesca
- 1972 – Parla più piano / Rosabella
- 1972 – il mondo cambierà / L'ospite
- 1973 – Vidi che un cavallo / Prendi me
- 1974 – Come ogni sera / Bambolina Fatta a pezzi
- 1975 – Il mondo di frutta candita / La caccia al bisonte
- 1976 – È già mattina / Giorni migliori
- 1976 – Sei forte papà / Sei già qui
- 1978 – La Befana trullallà / In cambio che daimi
- 1979 – Abbracciamoci / Come l'aria
- 1980 – Mariù / Non mi dire di no
- 1981 – Canzoni stonate / Immaginandov
- 1981 – Marinaio / Solo all'ultimo piano
- 1982 – Fumo negli occhi / Canzoni stonate
- 1983 – La mia nemica amatissima / Tu o non tu
- 1983 – Nel silenzio splende / Mi manchi
- 1983 – Grazie perchè/Magari
- 1985 – Uno su mille/1950
- 1987 – Si può dare di più/1950
- 1988 – Dimmi dimmi/Pomeriggio in ufficio
- 1989 – Varietà/Occhi chiusi
- 1989 – Bella signora/Un pugno in faccia
- 1990 – Animale/ Ti comunico amore / Animale (mix version) / Animale (radio version) Bella signora (live EP)
- 1992 – Banane e lampone (versione pop) / Banane e lampone (radio edit version) / Banane e lampone (Max Matrix dance remix) / Banane e lampone (Club club remix) / Banane e lampone (versione karaoke, EP)
- 1996 – CD d'amore (Angelita / Che cos'è / Domani) (EP)
- 2000 – Non ti dimenticherò (radio version) / Canzone libera / Volevo farti innamorare/ Non ti dimenticherò (album version, EP)
- 2002 – L'amore ci cambia la vita / L'amore ci cambia la vita (wersja instrumentalna)
- 2002 – Uno di noi (radio version) / Uno di noi (extended version)
- 2002 – Dedicato a te (wydawnictwo limitowane, przeznaczone tylko dla członków Fan clubu "Morandimania", zawiera 3 utwory z ostatniego albumu: L'amore ci cambia la vita, Una vita normale i Dimmi adesso con chi sei)
- 2003 – Il mio amico / Il mio amico (video)
- 2004 – Solo chi si ama veramente / Questo grande pasticcio (z Federicą Cambą)
- 2005 – Al primo sguardo
- 2005 – Corre più di noi / Corre più di noi (video)
[edytuj] Występy z innymi artystami
- Z Amii Stewart: Grazie perché (pierwsza włoska wersja We've got tonight, Roberta "Bob" Segera)
- Z Lucio Dallą: Dimmi dimmi – Vita'
- Z Lucio Dallą i Francesco Guccinim: Emilia
- Z Enrico Ruggerim i Umberto Tozzim: Si può dare di più (na Festiwalu w Sanremo)
- Z Barbarą Cola: In amore na Festiwalu w Sanremo)
- Z Emmą Shapplin: Vento (w: 30 Volte Morandi 1998)
- Z Danieą Nicol: Grazie Perché (w: 30 Volte Morandi 1998)
- Z Pierą Pizzi: Dimmi dimmi (w: 30 Volte Morandi 1998)
- Z Andrea Mingardi: Fat mandèr da to mama a tór dal lat (w: Ciao Ràgaz di Andrea Mingardi, 2000)
- Z Elio e le Storie Tese: Fossi figo (w: Cicciput, Elio e le Storie Tese, 2003)
- Z Mariellą Nava: Questi figli (w Condivisioni, Marielli Nava, 2004)
- Z Claudio Baglionim: Un mondo d'amore (w: Grazie a tutti, a nuova raccolta che festeggia i 45 anni di musica, 19 Ottobre 2007)
[edytuj] Filmografia – kino i telewizja
- 1960 – Totò ciak
- 1963 – Totò sexy
- 1964 – I ragazzi dell'Hully Gully
- 1964 – In ginocchio da te (jako Gianni Traimonti)
- 1965 – Non son degno di te (jako Gianni Traimonti)
- 1965 – Questo pazzo, pazzo mondo della canzone
- 1966 – Altissima pressione
- 1966 – Se non avessi più te
- 1966 – Mi vedrai tornare (jako Gianni Aleardi)
- 1967 – Per amore... per magia... (jako Aladino)
- 1968 – Chimera (jako Gianni Raimondi)
- 1969 – Faccia da schiaffi
- 1970 – Le Castagne sono buone (jako Luigi Vivarelli)
- 1971 – Il provinciale
- 1972 – La cosa buffa (jako Antonio)
- 1973 – Società a responsabilità Molto limitata
- 1984 – Voglia di volare (TV) (jako Davide)
- 1985 – Voglia di cantare (serial TV)
- 1987 – La voglia di vincere (serial TV) (jako Marco Besson)
- 1988 – Diventerò padre (TV)
- 1993 – In fuga per la vita (serial TV) (jako Michele)
- 1995 – La voce del cuore (serial TV) (jako Daniele Montero)
- 1998 – La forza dell'amore (serial TV) (jako Fabrizio)
- 2004 – Natale a casa Deejay (TV) – A christmas carol (jako Maratończyk #01)
