Gienierał-admirał

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
„Gienierał-admirał”
„Gienierał-admirał”
„Gienierał-admirał”
Historia
Położenie stępki 15 listopada 1870
Wodowanie 26 września 1873
 WMF Rosji
Wejście do służby 15 marca 1875
Los okrętu pocięty na złom, 1944
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność standardowa - 4,690 ton
pełna - 5031 ton
Długość 87 m
Szerokość 14,6 m
Zanurzenie 6,45 m
Prędkość 12,3 węzłów
Napęd
zobacz w tekście
Zasięg 6000 mil morskich przy 10 węzłach
Uzbrojenie
zobacz w tekście
Załoga 480
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Gienierał Admirał (ros. «Генерал-адмирал»[a] ) – rosyjska fregata pancerna zbudowana w latach 1870-1873, uważana za protoplastę klasy krążownik pancerny[b][1][2]. Siostrzanym okrętem był „Giercog Edinburgskij” (ros. «Герцог Эдинбургский»).

Historia[edytuj | edytuj kod]

Autorem konceptu ciężko opancerzonego okrętu był wiceadmirał Andriej Aleksandrowicz Popow[3][4], stępkę pod okręt położono 15 listopada 1870, „Gienierał-admirał” był wodowany 26 września 1873 i wszedł do służby 15 marca 1875[5].

Najważniejszym nowatorskim rozwiązaniem zastosowanym przy budowie okrętu był gruby, 15-centymetrowy pas z kutego żelaza położony wzdłuż burt okrętu, pokrywający - w założeniu - obszar 150 cm nad linią wodną i około 60 cm poniżej linii wodnej. W momencie jego wodowania „Gienierał-admirał” wywołał sensację w kręgach morskich i floty innych państw rozpoczęły konstrukcję podobnych jednostek ale w praktyce „Gienierał-admirał” okazał się jednostką raczej nieudaną. Kadłub okrętu obciążony pancernym pasem był zanurzony tak głęboko, że praktycznie cały pancerz znajdował się poniżej linii wodnej, maszyny parowe o zbyt małej mocy nadawały okrętowi maksymalną prędkość tylko 12 węzłów, a wynoszący 6000 mil zasięg był zbyt krótki jak na typowe zadania krążownicze[2].

W 1909 „Gienierał-admirał” został przebudowany na stawiacz min i otrzymał nową nazwę „Narowa” (ros. «Нарова»)[c], a w 1924 nazwę zmieniono na „25 Oktiabria” (ros. «25 октября»)[d]. Po 1937 okręt używany był jako pływający warsztat. Został pocięty na złom w 1944[5].

Uzbrojenie[edytuj | edytuj kod]

  • Jako krążownik (1875)[2][5]
    • 6x1 armat 203 mm
    • 2x1 armaty 152 mm
    • 2x1 wyrzutnie torped 381 mm
    • 4x1 armaty 4-funtowe (87 mm) [e]
    • 8x1 działek 1-funtowych (37 mm)[f]
  • Jako stawiacz min[5]
    • 550 min
    • 4x1 armat 73 mm
    • 2 karabiny maszynowe

Napęd[edytuj | edytuj kod]

  • Pojedyncza śruba[2][5]
  • Jako krążownik - 12 kotłów, 1 maszyna parowa[2][5]
  • Jako stawiacz min - 4 kotły, 1 maszyna parowa[5]

Inne[edytuj | edytuj kod]

Jednym z jego dowódców był Henryk Cywiński. Pływał na nim Stefan Szolc-Rogoziński[potrzebne źródło].

Uwagi

  1. „Gienerał-admirał” to najwyższy stopień w rosyjskiej marynarce wojennej, odpowiednik feldmarszałka w armii lądowej
  2. W literaturze angielskojęzycznej określany jest także jako belted cruiser jako, że całe opancerzenie okrętu skoncentrowane było w pojedynczym pasie (ang. belt) pancernym
  3. Od rzeki Narwy
  4. Data rozpoczęcia rewolucji październikowej
  5. Według niektórych źródeł sześć armat
  6. Według niektórych źródeł dziesięć działek

Przypisy

  1. John Beeler: British naval policy in the Gladstone-Disraeli era, 1866-1880. Stanford, Calif.: Stanford University Press, 1997. ISBN 0-8047-2981-6.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Eric Osborne: Cruisers and battle cruisers: an illustrated history of their impact. Santa Barbara, Calif.: ABC-CLIO, 2004. ISBN 1-85109-369-9.
  3. «Генерал-Адмирал», Россия, 1873 г. (ros.). [dostęp 2010-10-22].
  4. РУССКИЕ БЫЛИ ПЕРВЫЕ (ros.). [dostęp 2010-10-22].
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 5,5 5,6 General Admiral / Narova / 25 Oktiabrya (General Admiral Class). [dostęp 2010-10-22].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]