Gieorgij Siedow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Gieorgij Jakowlewicz Siedow
Георгий Яковлевич Седов
Gieorgij Jakowlewicz Siedow
Data i miejsce urodzenia 5 maja (23 kwietnia s. s.) 1877
Imperium Rosyjskie Kriwaja Kosa, Obwód Wojska Dońskiego, obecnie Rejon nowoazowski
Data i miejsce śmierci 5 marca (20 lutego s. s.) 1914
Imperium Rosyjskie Wyspa Rudolfa
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Gieorgij Siedow (ur. 5 maja 1877 w Kriwaja Kosa, zm. 5 marca 1914 na Wyspie Rudolfa) – rosyjski badacz Arktyki.

Siedow urodził się w 1877 roku w wiosce Kriwaja Kosa (w pobliżu Taganrogu na terenie Obwodu Wojska Dońskiego)[1] jako jedno z dziewięciorga dzieci rybaka[2]. Do czternastego roku życia był analfabetą[2]. W 1898 roku ukończył kursy nawigacji w Rostowie nad Donem, a w 1901 roku został absolwentem Morskiego Korpusu Kadeckiego w stopniu porucznika[1].

W latach 1902−1903 Siedow uczestniczył w wyprawie hydrograficznej na Ocean Arktyczny[1]. W czasie wojny rosyjsko-japońskiej (1905) dowodził kutrem torpedowym[2]. W roku 1909 poprowadził ekspedycję, która opisała ujście Kołymy, a rok później odkrył Zatokę Kriestowaja na Nowej Ziemi[1].

W 1910 roku ożenił się z Wierą Maj-Majewską[2].

W 1912 roku Siedow złożył propozycję ekspedycji na biegun północny, ale rząd rosyjski, pomimo początkowej pozytywnej reakcji i przeniesienia Siedowa do Marynarki Wojennej, odmówił finansowania[2] i Siedow był zmuszony szukać sponsorów[1]. 27 (14 s. s.) sierpnia 1912 roku Siedow na statku „Święty Męczennik Foka” opuścił Archangielsk, ale, z powodu lodu, musiał zimować na Nowej Ziemi. Ekspedycja dopiero w sierpniu następnego roku dotarła do Ziemi Franciszka Józefa, gdzie została ponownie zatrzymana przez lód. Postój miał miejsce w Zatoce Tichaja na Wyspie Hookera[1].

15 (2 s. s.) lutego 1914 roku chory na szkorbut Siedow wraz z Grigorijem Linnikiem i Aleksandrem Pustotnim wyruszyli na biegun północny w psich zaprzęgach. Siedow zmarł przed dotarciem do Wyspy Rudolfa; został na niej pochowany[2]. W drodze powrotnej załoga Siedowa uratowała na Ziemi Franciszka Józefa dwóch członków wyprawy Gieorgija BrusiłowaWaleriana Albanowa i marynarza, A. Konrada[3][4][5].

Na cześć Siedowa nazwano dwie zatoki i wzgórze na Nowej Ziemi, lodowiec i przylądek na Ziemi Franciszka Józefa, wyspę na Morzu Barentsa i zatokę na Antarktydzie. Jego imieniem nazwano także poniemiecki żaglowiec „Siedow” i lodołamacze „Gieorgij Siedow” (1909) i „Gieorgij Siedow” (1967)[1][2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 Седов Георгий Яковлевич. W: Большaя Советскaя Энциклопедия. (ros.)
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 Георгий Седов (ros.). www.peoples.ru. [dostęp 2011-09-14].]
  3. Według de:wiki: William James Mills: Exploring Polar Frontiers – A Historical Encyclopedia, Bd. 1. ABC-CLIO, 2003, s. 106–108. ISBN 1-57607-422-6.
  4. Według de:wiki: Walerian Albanow: Im Reich des weißen Todes. Berlin: Berliner Taschenbuch Verlag, 2002. ISBN 3-442-76020-8.
  5. АЛЬБАНОВ Валериан Иванович (1881— 1919) (ros.). my-sedovo.narod.ru. [dostęp 2011-09-24].