Gieorgij Skałon
Gieorgij Antonowicz Skałon (ros. Георгий Антонович Скалон, ur. 24 października 1847 w Sankt Petersburgu, zm. 1 lutego 1914 w Warszawie) – rosyjski generał-gubernator warszawski i głównodowodzący wojsk Warszawskiego Okręgu Wojskowego w latach 1905–1914. Uczestnik wojny rosyjsko-tureckiej w latach 1877–1878.
Syn Antona Antonowicza Skałona i Julii-Elżbiety-Heleny Grigorownej Siwiers. Jego żoną była Maria Iosifówna Korf, z która miał syna Antona i córkę Marię.
W 1903 został generał-adiutantem świty cesarza Mikołaja II, w 1905 mianowany generałem kawalerii. Odpowiedzialny za krwawe stłumienie manifestacji ludności w czasie rewolucji 1905 roku. Polska Partia Socjalistyczna wydała na niego wyrok śmierci.
10 listopada 1905 ogłosił stan wojenny w Królestwie Polskim.
18 sierpnia 1906 Organizacja Bojowa PPS przeprowadziła na niego na ulicy Natolińskiej 9 nieudany zamach bombowy. Wanda Krahelska zrzuciła na powóz gubernatora dwie bomby, jednak Skałon przeżył wybuch.
Stan wojenny, wprowadzony zgodnie z rozkazem Skałona, zaczął być likwidowany dopiero w roku 1908, przy czym na niektórych terenach, m.in. w guberni piotrkowskiej, został utrzymany aż do połowy roku 1909. Rządził Królestwem Kongresowym do swojej śmierci w 1914 roku. Jego następcą był Jakow Żyliński.
