Gigancik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Gigancik
Patagona gigas[1]
(Vieillot, 1824)
Gigancik
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada neognatyczne
Rząd lelkowe
Nadrodzina Trochiloidea
Rodzina kolibrowate
Podrodzina Patagoninae
Bonaparte, 1853
Rodzaj Patagona[2]
J. E. Gray, 1840
Gatunek gigancik
Synonimy
  • Trochilus gigas Vieillot, 1824[3]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[4]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Gigancik, koliber wielki[5] (Patagona gigas) – gatunek ptaka z rodziny kolibrowatych (Trochilidae), będący największym przedstawicielem całej rodziny, wielkością zbliżony do szpaka. Lata podobnie do jaskółki, często lotem ślizgowym. Potrafi zawisnąć w powietrzu, lecz najczęściej siada kiedy pobiera pokarm. Agresywny koliber, często odpędza inne ptaki od kwiatów. Jest jedynym przedstawicielem monotypowej podrodziny gigancików (Patagoninae) i rodzaju Patagona[6].

Wygląd
Długość ciała 21-23 cm. Długie skrzydła, pióra na wierzchu ciała ciemne, zielone, od spodu płowe, z białym kuprem i pokrywami podogonowymi. Spód ciała samicy w plamki.
Zasięg, środowisko
Wzdłuż łańcuchów górskich Andów. Od Ekwadoru do środkowego Chile, na suchych, zakrzewionych płaskowyżach.

Przypisy

  1. Patagona gigas w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Patagona. w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 11 maja 2011]
  3. Giant Hummingbird (Patagona gigas) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 11 maja 2011].
  4. Patagona gigas. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  5. Gigancik (Patagona gigas) (Vieillot, 1824) (pol.). Avibase. [dostęp 24 września 2009].
  6. Systematyka i nazwy polskie za: Paweł Mielczarek, Marek Kuziemko: Podrodzina: Patagoninae Bonaparte, 1853 - giganciki (wersja 2013-09-25). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2014-02-16].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrew Gosler: Atlas ptaków świata. Warszawa: MULTICO Oficyna Wydawnicza, 2000. ISBN 83-7073-059-0.