Gigi D'Agostino

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Gigi d'Agostino)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gigi d'Agostino
Gigi1.jpg
Imię i nazwisko Luigino Celestino Di Agostino
Pseudonim Gigi d'Agostino, Gigi Dag, Dottor Dag, Lento Violento Man, GG DAG
Data i miejsce urodzenia 17 grudnia 1967
Turyn
Pochodzenie  Włochy
Gatunek trance, dance, italo dance, eurodance, techno[1]
Zawód kompozytor
producent
DJ
remixer
Wytwórnia płytowa NoiseMaker
Strona internetowa

Gigi d'Agostino lub Gigi Dag, właść. Luigino Celestino Di Agostino (ur. 17 grudnia 1967 w Turynie) – włoski DJ, remixer i producent muzyczny.

Popularność w Europie zdobył w 1999 i 2000 roku, dzięki pochodzącym z epoki Tanzen i albumu L'amour toujours singlom „Bla Bla Bla”, „The Riddle(1 000 000 sprzedanych egzemplarzy w samych Niemczech)[potrzebne źródło], „La passion” i „L'amour toujours”.

Lata 90.[edytuj | edytuj kod]

d'Agostino karierę DJ-a rozpoczął pod koniec lat 80. w Turynie. Jego pierwszy występ miał miejsce w turyńskim klubie Woodstock, od 1993 do 1998 roku na stałe występował w klubie Ultimo Impero.

W 1992 roku pojawiły się jego pierwsze produkcje muzyczne. Remiksy utworów Wendy Garcia Sexo Sexo oraz Rave Tirolers Uipy, wydane zostały pod pseudonimem Noisemaker, który towarzyszy mu do dzisiaj. W 1993 roku powstał projekt Voyager, założony wspólnie z Sergio Datta i Maurizio De Stefani, który w tym samym roku wydał utwór Hypnotribe oraz Baseball Furies, a w 1994 City Of Light. Projekt ten istniał do 1996 roku, ale już bez wsparcia d'Agostino.

W 1994 d'Agostino wydał swój pierwszy singiel winylowy The Mind's Journey i rozpoczął współpracę pomiędzy z Danielą Gas. Wynikiem tej współpracy były płyty Experiments Vol.1, Creative Nature Vol.1, Creative Nature Vol.1 (remix), Creative Nature Vol.2.

W tym samym roku Gigi d'Agostino wydał remiks utworu Harmonya „No War”, natomiast pod koniec roku 1996 został wydany jego pierwszy album A Journey Into Space.

W 1995 roku d'Agostino stał się członkiem zespołu Gianfranco Bortolottiego, głównego twórcy Media Records, w którym jest aż do dzisiaj. w wytwórni BXR wydał EP Melody Voyager, a następnie w 1995 i 1996 roku wydał Giallone Remix, Fly, Sweetly, New Year's Day, Gigi's Violin (które doszło do czwartego miejsca najlepiej sprzedających się singli we Włoszech), Elektro Message i Angel's Symphony (utworzony we współpracy z Mauro Picotto).

W 1996 roku wydał kompilację Le Voyage '96, która sprzedała się w liczbie 80 tys. sztuk, a następnie jej kolejną część Le Voyage Estate. W tym samym roku wydał kolejny album pod tytułem Gigi d'Agostino, który zawierał 19 utworów i sprzedał się w liczbie ponad 60 tys. sztuk. Jeszcze przed 1997 rokiem d'Agostino wydał swoje Greatest Hits.

W międzyczasie muzyka d'Agostino zaczęła ewoluować i się zmieniać. Wydane zostało EP o nazwie Gin Lemon oraz singel Music (an echo deep inside me), w którym d'Agostino po raz pierwszy wykorzystał wokal w swoim utworze.

Rok 1997 był pod znakiem wielu remiksów. Wydane zostały remiksy utworów Sharada House Gang – Gipsy Boy, Niccolò Fabi – Il giardiniere, Raf by Picotto – In 2 My Life e Divine Works – Ancient Person Of My Heart.

Rok później rozpoczęła się współpraca z Paolo Sandrini, który współpracował przy utworach wydawanych jako Gigi d'Agostino. W efekcie tej współpracy w 1998 roku wyszedł Elisir, nowy singel Cuba Libre, oraz The Way i Movimento. Pierwszy z nich został następnie umieszczony na albumie L'amour toujours, a drugi na EP Tanzen.

W 1999 roku, kiedy wyszła kompilacja Eurodance Compilation zmiksowana przez d'Agostino, która zawierała kilka nieznanych wcześniej jego utworów, d'Agostino otrzymał platynowa płytę i został nagrodzony jako Najlepszy producent roku podczas Italian Dance Awards. W ciągu tego roku wydano także Bla Bla Bla, jeden z największych hitów d'Agostino. Na singlu „Bla Bla Bla” znajduje się utwór „Voyage”, pierwszy przykład stylu jakiemu poświęca się d'Agostino w czasach dzisiejszych, czyli Lento Violento. W tym samym roku wyszła również EP Tanzen, która zawiera między innymi utwory „Another Way”, „The Riddle” i „La passion”.

Pod koniec 1999 roku został wydany jego nowy, dwupłytowy album pod tytułem L'amour toujours, który zawierał 23 utwory. Album ten osiągnął 10 miejsce wśród najlepiej sprzedających się płyt we Włoszech i w ten sposób d'Agostino zdobył kolejną platynową płytę. d'Agostino otrzymał wtedy również nagrodę dla Najlepszego Dj – producenta roku, Artysta reprezentujący Włochy na świecie, oraz został nagrodzony także na Austrian Music Award.

Rok 2000 i później[edytuj | edytuj kod]

W 2000 roku singel „The Riddle” w samych Niemczech sprzedał się w liczbie miliona sztuk, a we Francji w liczbie 200 tys. W tym samym roku d'Agostino wydał również 2 EP, a mianowicie Tecno Fes, które zawierało remiks „L'amour toujours”, oraz Tecno Fes Vol 2.

W październiku 2001 roku d'Agostino powraca publikując „Super” we współpracy z Albertino, który osiąga drugie miejsce wśród najlepiej sprzedających się singli we Włoszech i otrzymuje dwie nagrody: Najlepszy producent dance, oraz Public Award na Danish Djs w Kopenhadze. Następnie wydaje nowe EP o nazwie L'amour toujours EP, a w grudniu 2001 roku wydał kompilacje Il Grande Viaggio Vol 1, która zawierała specyficzne dźwięki proponowane przez d'Agostino. Następnie wystąpił na Donauinselfest w Austrii, gdzie jego występ oglądało 70 tys. ludzi.

W 2003 roku d'Agostino dołączył do grupy członków radia Radio Italia Network, gdzie prowadzi Il Programmino di Gigi d'Agostino, które na początku było 45-minutowym przerywnikiem w programie Los Quarenta, a następnie miało swoją własną audycje w soboty w godzinach od 14 do 16.

W listopadzie 2003 roku Gigi d'Agostino publikuje Silence EP (Underconstructon 1).

Lento Violento[edytuj | edytuj kod]

W tym okresie d'Agostino tworzy utwory, które nazywa Lento Violento. Opiera się to na zwolnionym tempie i bardzo mocnych dźwiękach. Pierwszym sukcesem tego stylu był utwór Passa, opublikowany na kompilacji Il Programmino di Gigi d'Agostino. Wcześniejszym utworem nagranym w tym stylu było Le Serpent. Od tego czasu d'Agostino poświęcał coraz więcej miejsca dla Lento Violento wydając w 2004 roku we współpracy z dyskoteka Altromondo podwójną płytę, gdzie cd 1 było w całości zmiksowane przez d'Agostino i poświęcone głównie Lento Violento. Od tej płyty wywodzi się styl Lento Violento, która zawiera dźwięki bardzo minimalistyczne w wielu utworach, klimat zawsze bardzo ciężki i prosty, w którym dominuje ciężki bit i w niektórych przypadkach mroczna melodia.

2004 to rok licznej współpracy d'Agostino z takimi artystami jak Molella czy Datura. Następnie wychodzi 2 i 3 część Underconstruction oraz kompilacja Laboratorio 1, która zawiera wiele utworów wydanych spod wytwórni Noisemaker.

W listopadzie 2004 roku wyszła kompilacja Benessere 1, która na dwóch płytach zawierała utwory wybrane i zmiksowane przez d'Agostino. W grudniu 2004 wyszedł kolejny album L'Amour Toujours II, który na dwóch płytach zawierał wiele nieznanych wcześniej utworów oraz kilka przerobionych wcześniejszych hitów.

W 2005 roku d'Agostino produkuje wiele kolejnych płyt. Kompilacje Laboratorio 2, Laboratorio 3 oraz singel „Welfare” pochodzący z albumu L'Amour Toujours II, a także Movimenti Incoerenti Vol 1,2 i 3 (wydane tylko na płytach winylowych), oraz singel La Batteria Della Mente (który zawiera także remiks Roberto Molinaro), a także winyl La Tarantella dell'Orso. We wrześniu 2005 roku d'Agostino dzięki ścisłej współpracy z Altromondo Studios oraz z Provenzano Dj otrzymuje propozycje pracy w radiu m2o i prowadzenia codziennie programu o nazwie Il Cammino di Gigi d'Agostino (przy pomocy Luca Noise)

d'Agostino produkował wciąż kolejne single, które wychodziły na płytach winylowych, jak choćby: Like A Prayer (cover znanej piosenki Madonny), Cammino Contento, Minestra EP. Końcówka 2005 roku charakteryzuje się wyjściem Disco Tanz – many ways for deejays, która oprócz nowych utworów, zawiera utwory opublikowane wcześniej na winylach, oraz singel „I Wonder Why”, który wyszedł potem zarówno na winylu jak i na CD.

Rok 2006 rozpoczyna się w marcu wyjściem Some Experiments, która w najlepszy sposób przedstawia styl d'Agostino. Utwory radosne i rytmiczne mieszają się z piosenkami oraz z mrocznymi klimatami. Niewielki wkład (bo w 2 własne oraz 1 częściowo utwór) ma także Polak, Luigi Elettrico (wymieniony jako signor Sosnowski), dzięki któremu powstały: Gigi's Love, Pigia pigia oraz Those were the days.

Rok 2007 charakteryzuje się wieloma produkcjami w klimatach Lento Violento. 27 kwietnia 2007 roku została wydana płyta o nazwie Lento Violento e altre storie, dzięki której Gigi d'Agostino otrzymał srebrną płytę za ponad 20 tys. sprzedanych kopii i osiągnął 3 miejsce wśród najlepiej sprzedających się płyt we Włoszech oraz 1 miejsce wśród producentów niezależnych.

Kilka miesięcy po sukcesie Lento Violento e altre storie Gigi d'Agostino 27 lipca opublikował kolejną podwójną płytę. Pod aliasem Lento Violento Man wydaje album La Musica Che Pesta.

25 lipca 2008 roku d'Agostino powraca do sklepów z płytą Suono Libero, na której znajduje się 40 utworów.

Przypisy

  1. Drago Bonacich: Gigi D'Agostino (ang.). allmusic.com. [dostęp 2010-08-18].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]