Gil Hodges

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Gil Hodges
Gil Hodges
pierwszobazowy
Pełne imię i nazwisko Gilbert Ray Hodges
Data i miejsce urodzenia 4 kwietnia 1924
Princeton, Indiana
Data i miejsce śmierci 2 kwietnia 1972
West Palm Beach, Floryda
Odbijał prawą
Rzucał prawą
Debiut 3 października 1943
Ostatni występ 5 maja 1963
Statystyki
Średnia uderzeń 0,273
Home runy 370
RBI 1274
Uderzenia 1921
Kariera klubowa
Kariera menadżerska

Gilbert Ray Hodges (ur. 4 kwietnia 1924, zm. 2 kwietnia 1972) – amerykański baseballista i menadżer, jako zawodnik występował na pozycji pierwszobazowego przez 18 sezonów w Major League Baseball.

Hodges studiował na St. Joseph's College, gdzie w latach 1942–1943 grał w drużynie uniwersyteckiej Saint Joseph's Pumas[1]. W 1943 podpisał kontrakt jako wolny agent z Brooklyn Dodgers, w którym zadebiutował 3 października 1943; był to jego jedyny występ w tamtym sezonie[2]. W latach 1944–1945 służył w U.S. Navy w stopniu sierżanta[3]. W sezonie 1946 grał w Newport News Dodgers, klubie farmerskim Brooklyn Dodgers[4].

W 1947 rozegrał 28 meczów na pozycji łapacza i wystąpił w jednym spotkaniu World Series jako pinch hitter[2][5]. Po przyjściu do zespołu Roya Campanelli w 1948, ówczesny menadżer Dodgers Leo Durocher przesunął Hodgesa na pierwszą bazę[5]. 25 czerwca 1949 w meczu przeciwko Boston Braves zaliczył cycle[5]. W tym samym roku po raz pierwszy wystąpił w All-Star Game[2]. 31 sierpnia 1950 rówież w spotkaniu z Boston Braves jako czwarty zawodnik w historii MLB zdobył cztery home runy w jednym meczu[5]. W 1955 zagrał w siedmiu meczach World Series, w których Dodgers pokonali New York Yankees 4–3 i zdobyli pierwszy w historii klubu mistrzowski tytuł[6]. Cztery lata później ponownie wystąpił w finałach, w których Dodgers wygrali z Chicago White Sox 4–2, zdobywając pierwszy tytuł po przeniesieniu siedziby klubu z Nowego Jorku do Los Angeles[5].

W październiku 1961 został wybrany w drafcie dla nowo powstałych zespołów przez New York Mets[5]. 11 kwietnia 1962 zdobył pierwszego home runa w historii klubu[5]. W maju 1963 został menadżerem Washington Senators, zaś we wrześniu 1967 menadżerem New York Mets, którego poprowadził w 1969 roku do zwycięstwa w World Series nad faworyzowanym Baltimore Orioles[5]. Zmarł przedwcześnie 2 kwietnia 1972 na zawał serca[5].

Nagrody i wyróżnienia
Nagroda/wyróżnienie Lata Źródło
All-Star 1949, 1950, 1951, 1952, 1953, 1954, 1955, 1957 [2]
Gold Glove Award 1957, 1958, 1959 [7]
2× zwycięzca w World Series jako zawodnik 1955, 1959 [5][6]
Zwycięzca w World Series jako menadżer 1969 [5]
Lou Gehrig Memorial Award 1959 [8]
# 14 zastrzeżony przez Mets 1973 [9]

Przypisy

  1. Saint Joseph's College Baseball Players Who Made it to the Major Leagues (ang.). baseball-almanac.com. [dostęp 12 października 2013].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Gil Hodges Statistics (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 12 października 2013].
  3. Baseball in Wartime - Gil Hodges (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 12 października 2013].
  4. Gil Hodges Minor League Stats (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 12 października 2013].
  5. 5,00 5,01 5,02 5,03 5,04 5,05 5,06 5,07 5,08 5,09 5,10 Gil Hodges Biography (ang.). sabr.org. [dostęp 12 października 2013].
  6. 6,0 6,1 1955 World Series (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 12 października 2013].
  7. Rawlings Gold Glove Award winners (ang.). mlb.com. [dostęp 12 października 2013].
  8. Lou Gehrig Memorial Award (ang.). baseball-almanac.com. [dostęp 12 października 2013].
  9. Mets Retired Numbers (ang.). mets.com. [dostęp 12 października 2013].