Gilbert de Clare, 7. hrabia Hertford

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Gilbert de Clare, 7. hrabia Hertford i 3. hrabia Gloucester (ur. 2 września 1243 w Christchurch w hrabstwie Hampshire, zm. 7 grudnia 1295 w zamku Montmouth) – angielski możnowładca, najstarszy syn Richarda de Clare, 6. hrabiego Hertford, i Maud de Lacy, córki 1. hrabiego Lincoln. Nazywany "Czerwonym" Gilbertem de Clare, prawdopodobnie od koloru włosów.

Po śmierci ojca w 1262 r. został 7. hrabią Hertford i 3. hrabią Gloucester. Przez pewien czas znajdował się pod opieką Humphreya de Bohun, 2. hrabiego Hereford. W kwietniu 1264 r. Hertford dokonał masakry Żydów w Canterbury. Był stronnikie lidera frakcji baronów, Szymona de Montfort. Stanął też po jego stronie, kiedy w 1264 r. rozpoczęła się wojna między baronami a królem Henrykiem III. Na początku wojny Henryk zdobył należące do Hertforda zamki Kingston i Tonbridge. 12 maja ogłosił Montforta i de Clare'a zdrajcami. 14 maja, tuż przed bitwą pod Lewes, Gilbert i jego młodszy brat Thomas, zostali pasowani na rycerzy. Podczas bitwy Hertford dowodził centrum armii baronów i wziął do niewoli króla Henryka. Wkrótce potem do niewoli dostał się syn króla, książę Edward. Montfort i de Clare zostali faktycznymi władcami Anglii. 20 października 1264 r. zostali ekskomunikowani przez papieskiego legata.

Wkrótce między Montfortem a de Clare'em doszło do rozłamu. W maju 1265 r. Hertford pomógł w ucieczce księciu Edwardowi i przeszedł na jego stronę. Aby przeszkodzić Montfortowi w ucieczce hrabia zniszczył statki w Bristolu i mosty na rzece Severn. 16 lipca brał udział w zwycięskiej dla księcia Edwarda bitwie pod Kenilworth. 4 sierpnia dowodził drugim hufcem w decydującej bitwie pod Evesham, w której zginął Montfort.

24 czerwca 1268 r. Hertford złożył śluby krucjatowe w Northampton, ale nie wyruszył na wyprawę krzyżową. W tym samym roku rozpoczyna budowę zamku obronnego w Caerphilly[1]. Kontynuował za to spór z walijskim księciem Llewelynem, ale bez rezultatu. Po śmierci Henryka III 16 listopada 1272 r. hrabia zaprzysiągł wierność księciu Edwardowi, który właśnie wracał z krucjaty. Hertford sprawował rządy w jego imieniu do 1274 r. W sierpniu tego roku hrabia przywitał króla w zamku Tonbridge.

Ok. 1253 r. poślubił Alicję de Lusignan, córkę Hugona XI de Lusignan, hrabiego de La Marche. Alicja była bratanicą króla Henryka III. Gilbert miał z nią dwie córki:

Gilbert i Alicja znaleźli się w 1267 r. w separacji. Podobno hrabina miała romans z księciem Edwardem. Ostatecznie małżeństwo to zostało anulowane w 1285 r. 30 kwietnia 1290 r. Gilbert poślubił Joannę z Akki (kwiecień 1272 - 7 kwietnia 1307), córkę króla Anglii Edwarda I Długonogiego i Eleonory, córki Ferdynanda III Świętego, króla Kastylii. Gilbert i Joanna mieli razem syna i trzy córki:

3 lipca 1290 r. hrabia wydał w Clerkenwell wielki bankiet z okazji swojego ślubu. Później wraz z żoną złożyli śluby krucjatowe, ale ponownie nic nie wyszło z wyprawy do Ziemi Świętej. Hrabia wdał się za to w spór z biskupem Llandaff, który w 1291 r. przerodził się w prywatną wojnę między oponentami. Obaj zostali pojmani przez króla Edwarda, a Hertford jako agresor musiał zapłacić 10 000 marek.

Zmarł w 1295 r. w zamku Monmouth i został pochowany w Tewkesbury. Wszystkie jego tytuły przypadły jego jedynemu synowi, Gilbertowi.

Przypisy

  1. Henri Stierlin Zabytki architektury obronnej, Wydawnictwo G+J RBA Sp. z o.o. & Co. Spółka Komandytowa, 2005, ISBN 83-60006-16-4
Poprzednik
Richard de Clare, 6. hrabia Hertford
Hrabia Hertford
Hrabia Gloucester

1262-1295
Następca
Gilbert de Clare, 8. hrabia Hertford