Gilles Müller

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Gilles Müller
Gilles Müller
Państwo  Luksemburg
Miejsce zamieszkania Leudelange
Data i miejsce urodzenia 9 maja 1983
Schifflange
Wzrost 193 cm
Masa ciała 92 kg
Gra leworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny 2001
Zakończenie kariery aktywny
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 42 (3 października 2011)
Australian Open 3R (2009)
Roland Garros 2R (2012)
Wimbledon 3R (2005, 2011)
US Open QF (2008)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 147 (10 października 2005)
Australian Open 1R (2006)
Roland Garros 1R (2005, 2006, 2013)
Wimbledon 2R (2014)
US Open 1R (2005)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Dorobek medalowy

Gilles Müller (ur. 9 maja 1983 w Schifflange) – luksemburski tenisista, reprezentant w Pucharze Davisa, olimpijczyk z Londynu.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Grając jeszcze jako junior Müller w 2001 roku wygrał juniorską edycję wielkoszlemowego US Open, pokonując w finale Jimmy'ego Wanga. W tym samym roku osiągnął również finał juniorskiego Wimbledonu, a sezon zakończył na szczycie rankingu wśród juniorów. Tegoż samego roku rozpoczął karierę zawodową.

W grze pojedynczej do największych osiągnięć Müllera zalicza się awans do ćwierćfinału US Open z 2008 roku. Po przejściu eliminacji wyeliminował w turnieju głównym m.in. Tommy'ego Haasa, Nicolása Almagro oraz Nikołaja Dawydienkę. W pojedynku o półfinał przegrał z Rogerem Federerem. W 2004 roku Müller osiągnął finał turnieju rangi ATP World Tour w Waszyngtonie, gdzie przegrał z Lleytonem Hewittem, a rok później w Los Angeles, ponosząc porażkę z Andre Agassim. W 2012 roku dotarł do finału turnieju w Atlancie, w którym uległ Andy'emu Roddickowi.

W roku 2000 Müller zadebiutował w reprezentacji Luksemburga w Pucharze Davisa. Do końca sezonu 2012 rozegrał dla zespołu 62 meczów (singiel i debel), z których 45 wygrał.

Müller ma w swoim dorobku 2 złote medale igrzysk małych państw Europy. W 2003 roku na Malcie zdobył je w grze pojedynczej i grze podwójnej. W deblu startował razem z Mikiem Scheidweilerem.

W 2012 roku zagrał na igrzyskach olimpijskich w Londynie w konkurencji gry pojedynczej. Doszedł do 2 rundy, w której poniósł porażkę z Denisem Istominem.

W rankingu gry pojedynczej Müller najwyżej był na 42. miejscu (3 października 2011), a w klasyfikacji gry podwójnej na 147. pozycji (10 października 2005).

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP World Tour Finals
ATP Masters Series /
ATP World Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP World Tour 500
ATP International Series /
ATP World Tour 250

Gra pojedyncza (0–3)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Finalista 1. 22 sierpnia 2004 Waszyngton Twarda Australia Lleyton Hewitt 3:6, 4:6
Finalista 2. 31 lipca 2005 Los Angeles Twarda Stany Zjednoczone Andre Agassi 4:6, 5:7
Finalista 3. 22 lipca 2012 Atlanta Twarda Stany Zjednoczone Andy Roddick 6:1, 6:7(2), 2:6

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]