Gilles Simon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gilles Simon
Gilles Simon
Państwo  Francja
Miejsce zamieszkania Neuchâtel
Data i miejsce urodzenia 27 grudnia 1984
Nicea
Wzrost 183 cm
Masa ciała 70 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny 2002
Zakończenie kariery aktywny
Trener Thierry Tulasne
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 11
Najwyżej w rankingu 6 (5 stycznia 2009)
Australian Open QF (2009)
Roland Garros 4R (2011, 2013)
Wimbledon 4R (2009)
US Open 4R (2011, 2014)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 117 (28 stycznia 2008)
Australian Open 2R (2008)
Roland Garros 2R (2005)
Wimbledon 1R (2006, 2007)
US Open 3R (2007)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Gilles Simon (ur. 27 grudnia 1984 w Nicei) – francuski tenisista, zwycięzca turniejów ATP World Tour w grze pojedynczej, reprezentant w Pucharze Davisa, olimpijczyk.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Karierę tenisową Francuz rozpoczął w roku 2002. Pierwsze zwycięstwo w turniejach rangi ITF Futures odniósł w czerwcu 2003 roku w Lizbonie, a zawodach kategorii ATP Challenger Tour w styczniu 2005 roku w Numea.

W turniejach rangi ATP World Tour pierwszy znaczący wynik Simon osiągnął w połowie kwietnia roku 2006, awansując do finału rozgrywek w Walencji. Finałowy pojedynek przegrał jednak w dwóch setach z Nicolásem Almagro.

Na początku sezonu 2007 Simon wygrał po raz pierwszy w karierze zawody ATP World Tour, podczas rywalizacji w Marsylii. Po drodze wyeliminował m.in. Lleytona Hewitta, a w meczu finałowym pokonał Markosa Pagdatisa. W połowie września odniósł swój drugi triumf w imprezach ATP, na ziemnych kortach w Bukareszcie, pokonując w decydującym meczu Victora Hănescu.

W maju 2008 roku Francuz zwyciężył w Casablance. Przechodząc najpierw eliminacje pokonał w drodze po tytuł Jo-Wilfrieda Tsongę, a w finale Juliena Benneteau. W połowie lipca Simon wygrał turniej w Indianapolis, gdzie w finale pokonał Dmitrija Tursunowa. We wrześniu ponownie zatriumfował w Bukareszcie, a w połowie października, podczas rozgrywek ATP Masters Series w Madrycie awansował do finału. Po drodze wyeliminował m.in. Jamesa Blake'a oraz Rafaela Nadala; przegrał z Andym Murrayem. Tego roku Simon zagrał na igrzyskach olimpijskich w Pekinie, z których został wyeliminowany w III rundzie przez Jamesa Blake'a.

Sezon 2009 Simon zakończył z jednym turniejowym zwycięstwem, w Bangkoku, gdzie w finale pokonał Viktora Troickiego. Ponadto w styczniu doszedł do ćwierćfinału wielkoszlemowego Australian Open, eliminując m.in. Gaëla Monfilsa. Mecz o półfinał imprezy przegrał z Nadalem.

Pod koniec września 2010 roku Simon odniósł swoje siódme zwycięstwo z cyklu ATP World Tour, podczas rywalizacji w Metz. Francuz wyeliminował po drodze, w półfinale, finalistę z 2009 roku Philippa Kohlschreibera, a w meczu finałowym wygrał z Niemcem Mischą Zverevem.

Na początku roku 2011 Simon zwyciężył w turnieju w Sydney, gdzie pokonał m.in. Sama Querreya i Ernestsa Gulbisa, w finale zaś wygrał z Viktorem Troickim. Pod koniec lipca Francuz zwyciężył w rozgrywkach w Hamburgu. W drodze po tytuł zdołał wyeliminować m.in. Gaëla Monfilsa, Michaiła Jużnego, a w finale wygrał z Nicolásem Almagro.

W kwietniu 2012 roku Simon zwyciężył w turnieju w Bukareszcie. Było to jego dziesiąte zwycięstwo singlowe. W finale turnieju pokonał Włocha Fabio Fogniniego. Pod koniec września doszedł do finału w Bangkoku, gdzie nie sprostał Richardowi Gasquetowi. Latem zagrał na igrzyskach olimpijskich w Londynie. Z konkurencji singlowej odpadł w III rundzie, natomiast w deblu poniósł porażkę w I rundzie w parze z Gaëlem Monfilsem.

Pierwszy finał do jakiego Simon dotarł na nawierzchni trawiastej miał miejsce w czerwcu 2013 roku, w Eastbourne. Spotkanie o tytuł przegrał z Feliciano Lópezem. We wrześniu Simon odniósł zwycięstwo w Metz. Francuz w rundzie finałowej był lepszy od swojego rodaka, Jo-Wilfrieda Tsongi pokonując go 6:4, 6:3.

We wrześniu 2014 roku Simon osiągnął drugi w karierze finał ATP World Tour Masters 1000, w Szanghaju, gdzie w decydującym meczu został pokonany przez Rogera Federera.

W marcu 2009 roku Simon zadebiutował w reprezentacji Francji podczas meczu Pucharu Davisa z zespołem Czech. Francuz przegrał oba swoje singlowe pojedynki, najpierw z Tomášem Berdychem, a potem z Radkiem Štěpánkiem. Ostatecznie francuska drużyna przegrała rundę 2:3. W 2010 roku awansował z drużyną do finału zawodów. W finale przeciwko Serbii Simon przegrał z Novakiem Đokoviciem. Końcowy wynik rywalizacji to 3:2 dla Serbów.

Najwyżej sklasyfikowany w rankingu singlistów był na 6. miejscu w styczniu 2009 roku.

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP World Tour Finals
ATP Masters Series /
ATP World Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP World Tour 500
ATP International Series /
ATP World Tour 250

Gra pojedyncza (11–5)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Finalista 1. 16 kwietnia 2006 Walencja Ceglana Hiszpania Nicolás Almagro 2:6, 3:6
Zwycięzca 1. 18 lutego 2007 Marsylia Twarda (hala) Cypr Markos Pagdatis 6:4, 7:6(3)
Zwycięzca 2. 16 września 2007 Bukareszt Ceglana Rumunia Victor Hănescu 4:6, 6:3, 6:1
Zwycięzca 3. 25 maja 2008 Casablanca Ceglana Francja Julien Benneteau 7:5, 6:2
Zwycięzca 4. 20 lipca 2008 Indianapolis Twarda Rosja Dmitrij Tursunow 6:4, 6:4
Zwycięzca 5. 14 sierpnia 2008 Bukareszt Ceglana Hiszpania Carlos Moyá 6:3, 6:4
Finalista 2. 19 października 2008 Madryt Twarda (hala) Wielka Brytania Andy Murray 4:6, 6:7(6)
Zwycięzca 6. 4 października 2009 Bangkok Twarda (hala) Serbia Viktor Troicki 7:5, 6:3
Zwycięzca 7. 26 września 2010 Metz Twarda (hala) Niemcy Mischa Zverev 6:3, 6:2
Zwycięzca 8. 16 stycznia 2011 Sydney Twarda Serbia Viktor Troicki 7:5, 7:6(4)
Zwycięzca 9. 24 lipca 2011 Hamburg Ceglana Hiszpania Nicolás Almagro 6:4, 4:6, 6:4
Zwycięzca 10. 29 kwietnia 2012 Bukareszt Ceglana Włochy Fabio Fognini 6:4, 6:3
Finalista 3. 30 września 2012 Bangkok Twarda (hala) Francja Richard Gasquet 2:6, 1:6
Finalista 4. 22 czerwca 2013 Eastbourne Trawiasta Hiszpania Feliciano López 6:7(2), 7:6(5), 0:6
Zwycięzca 11. 22 września 2013 Metz Twarda (hala) Francja Jo-Wilfried Tsonga 6:4, 6:3
Finalista 5. 12 października 2014 Szanghaj Twarda Szwajcaria Roger Federer 6:7(6), 6:7(2)

Starty wielkoszlemowe (gra pojedyncza)[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 Wygrane turnieje Bilans w turnieju
Australia Australian Open 3R 1R 3R QF 2R 2R 4R 3R 0 / 8 15–8
Francja French Open 1R 1R 2R 1R 3R 4R 3R 4R 3R 0 / 9 13–9
Wielka Brytania Wimbledon 1R 2R 3R 4R 3R 3R 2R 1R 3R 0 / 9 13–9
Stany Zjednoczone US Open 2R 2R 3R 3R 3R 4R 3R 4R 0 / 8 16–8
Bilans spotkań 0–1 3–4 3–4 6–4 11–4 4–2 9–4 6–4 6–3 9–4 N/A 57–34

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]