Gilles Simon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Gilles Simon
Gilles Simon
Państwo  Francja
Miejsce zamieszkania Neuchâtel
Data i miejsce urodzenia 27 grudnia 1984
Nicea
Wzrost 183 cm
Masa ciała 70 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny 2002
Zakończenie kariery aktywny
Trener Thierry Tulasne
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 11
Najwyżej w rankingu 6 (5 stycznia 2009)
Australian Open QF (2009)
Roland Garros 4R (2011, 2013)
Wimbledon 4R (2009)
US Open 4R (2011)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 117 (28 stycznia 2008)
Australian Open 2R (2008)
Roland Garros 2R (2005)
Wimbledon 1R (2006, 2007)
US Open 3R (2007)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Gilles Simon (ur. 27 grudnia 1984 w Nicei) – francuski tenisista, zwycięzca turniejów ATP World Tour w grze pojedynczej, reprezentant w Pucharze Davisa.

Karierę tenisową Francuz rozpoczął w roku 2002. Pierwsze zwycięstwo w turniejach rangi ITF Futures odniósł w czerwcu 2003 roku w Lizbonie, a zawodach kategorii ATP Challenger Tour w styczniu 2005 roku w Numea.

W turniejach rangi ATP World Tour pierwszy znaczący wynik Simon osiągnął w połowie kwietnia roku 2006, awansując do finału rozgrywek w Walencji. Finałowy pojedynek przegrał jednak w dwóch setach z Nicolásem Almagro.

Na początku sezonu 2007 Simon wygrał po raz pierwszy w karierze zawody ATP World Tour, podczas rywalizacji w Marsylii. Po drodze wyeliminował m.in. Lleytona Hewitta, a w meczu finałowym pokonał Markosa Pagdatisa. W połowie września odniósł swój drugi triumf w imprezach ATP, na ziemnych kortach w Bukareszcie, pokonując w decydującym meczu Victora Hănescu.

W maju 2008 roku Francuz zwyciężył w Casablance. Przechodząc najpierw eliminacje pokonał w drodze po tytuł Jo-Wilfrieda Tsongę, a w finale Juliena Benneteau. W połowie lipca Simon wygrał turniej w Indianapolis, gdzie w finale pokonał Dmitrija Tursunowa. We wrześniu ponownie zatriumfował w Bukareszcie, a w połowie października, podczas rozgrywek ATP Masters Series w Madrycie awansował do finału. Po drodze wyeliminował m.in. Jamesa Blake'a oraz Rafaela Nadala; przegrał z Andym Murrayem.

Sezon 2009 Simon zakończył z jednym turniejowym zwycięstwem, w Bangkoku, gdzie w finale pokonał Viktora Troickiego. Ponadto w styczniu doszedł do ćwierćfinału wielkoszlemowego Australian Open, eliminując m.in. Gaëla Monfilsa. Mecz o półfinał imprezy przegrał z Nadalem.

Pod koniec września 2010 roku Simon odniósł swoje siódme zwycięstwo z cyklu ATP World Tour, podczas rywalizacji w Metz. Francuz wyeliminował po drodze, w półfinale, finalistę z 2009 roku Philippa Kohlschreibera, a w meczu finałowym wygrał z Niemcem Mischą Zverevem.

Na początku roku 2011 Simon zwyciężył w turnieju w Sydney, gdzie pokonał m.in. Sama Querreya i Ernestsa Gulbisa, w finale zaś wygrał z Viktorem Troickim. Pod koniec lipca Francuz zwyciężył w rozgrywkach w Hamburgu. W drodze po tytuł zdołał wyeliminować m.in. Gaëla Monfilsa, Michaiła Jużnego, a w finale wygrał z Nicolásem Almagro.

W kwietniu 2012 roku Simon zwyciężył w turnieju w Bukareszcie. Było to jego dziesiąte zwycięstwo singlowe. W finale turnieju pokonał Włocha Fabio Fogniniego. Pod koniec września doszedł do finału w Bangkoku, gdzie nie sprostał Richardowi Gasquetowi.

Pierwszy finał do jakiego Simon dotarł na nawierzchni trawiastej miał miejsce w czerwcu 2013 roku, w Eastbourne. Spotkanie o tytuł przegrał z Feliciano Lópezem. We wrześniu Simon odniósł zwycięstwo w Metz. Francuz w rundzie finałowej był lepszy od swojego rodaka, Jo-Wilfrieda Tsongi pokonując go 6:4, 6:3.

W marcu 2009 roku Simon zadebiutował w reprezentacji Francji podczas meczu Pucharu Davisa z zespołem Czech. Francuz przegrał oba swoje singlowe pojedynki, najpierw z Tomášem Berdychem, a potem z Radkiem Štěpánkiem. Ostatecznie francuska drużyna przegrała rundę 2:3. W 2010 roku awansował z drużyną do finału zawodów. W finale przeciwko Serbii Simon przegrał z Novakiem Đokoviciem. Końcowy wynik rywalizacji to 3:2 dla Serbów.

Najwyżej sklasyfikowany w rankingu singlistów był na 6. miejscu w styczniu 2009 roku.

Statystyki turniejowe[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP World Tour Finals
ATP Masters Series /
ATP World Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP World Tour 500
ATP International Series /
ATP World Tour 250

Zwycięzca (11)[edytuj | edytuj kod]

Nr Rok Turniej Nawierzchnia Przeciwnik w finale Wynik finału
1. 2007 Francja Marsylia Twarda (hala) Cypr Markos Pagdatis 6:4, 7:6(3)
2. 2007 Rumunia Bukareszt Ceglana Rumunia Victor Hănescu 4:6, 6:3, 6:1
3. 2008 Maroko Casablanca Ceglana Francja Julien Benneteau 7:5, 6:2
4. 2008 Stany Zjednoczone Indianapolis Twarda Rosja Dmitrij Tursunow 6:4, 6:4
5. 2008 Rumunia Bukareszt Ceglana Hiszpania Carlos Moyá 6:3, 6:4
6. 2009 Tajlandia Bangkok Twarda (hala) Serbia Viktor Troicki 7:5, 6:3
7. 2010 Francja Metz Twarda (hala) Niemcy Mischa Zverev 6:3, 6:2
8. 2011 Australia Sydney Twarda Serbia Viktor Troicki 7:5, 7:6(4)
9. 2011 Niemcy Hamburg Ceglana Hiszpania Nicolás Almagro 6:4, 4:6, 6:4
10. 2012 Rumunia Bukareszt Ceglana Włochy Fabio Fognini 6:4, 6:3
11. 2013 Francja Metz Ceglana Francja Jo-Wilfried Tsonga 6:4, 6:3

Finalista (4)[edytuj | edytuj kod]

Nr Rok Turniej Nawierzchnia Przeciwnik w finale Wynik finału
1. 2006 Hiszpania Walencja Ceglana Hiszpania Nicolás Almagro 2:6, 3:6
2. 2008 Hiszpania Madryt Twarda (hala) Wielka Brytania Andy Murray 4:6, 6:7(6)
3. 2012 Tajlandia Bangkok Twarda (hala) Francja Richard Gasquet 2:6, 1:6
4. 2013 Wielka Brytania Eastbourne Trawiasta Hiszpania Feliciano López 6:7(2), 7:6(5), 0:6

Starty wielkoszlemowe (gra pojedyncza)[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 Wygrane turnieje Bilans w turnieju
Australia Australian Open 3R 1R 3R QF 2R 2R 4R 3R 0 / 8 15–8
Francja French Open 1R 1R 2R 1R 3R 4R 3R 4R 0 / 8 11–8
Wielka Brytania Wimbledon 1R 2R 3R 4R 3R 3R 2R 1R 0 / 8 11–8
Stany Zjednoczone US Open 2R 2R 3R 3R 3R 4R 3R 0 / 7 13–7
Bilans spotkań 0–1 3–4 3–4 6–4 11–4 4–2 9–4 6–4 6–3 2–1 N/A 50–31

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]