Giovanni Antonio Pellegrini

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Autoportret (ok. 1717)
Malarstwo i Rysunek pouczający Miłość (1733)
Wikimedia Commons

Giovanni Antonio Pellegrini (ur. 29 kwietnia 1675 w Wenecji, zm. 5 listopada 1741 tamże) – włoski malarz i rysownik okresu rokoka, przedstawiciel weneckiego malarstwa dekoracyjnego, szwagier Rosalby Carriery.

W l. 1708-13 przebywał w Anglii. Pracował w wielu miastach Europy (Antwerpia, Paryż, Drezno, Wiedeń, Praga, Mannheim, Würzburg). W 1733 został członkiem Królewskiej Akademii Malarstwa i Rzeźby w Paryżu.

Malował freski i obrazy o tematyce mitologicznej, alegorycznej i religijnej. Pozostawał pod wpływem Luki Giordano, Sebastiana Ricciego i Paola Verones’a. Był malarzem bardzo płodnym, ale niezbyt utalentowanym.

Wybrane dzieła[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]