Giovanni Battista Viotti

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Giovanni Battista Viotti
Giovanni Battista Viotti

Giovanni Battista Viotti (ur. 12 maja 1755 w Fontanetto Po, zm. 3 marca 1824 w Londynie) – włoski skrzypek i kompozytor epoki klasycyzmu.

Leben[edytuj | edytuj kod]

W roku 1768 przybył Viotti do Turyn i rozpoczął w roku 1770 naukę gry na skrzypcach u Gaetano Pugnaniego, ucznia Giuseppe Tartiniego.

W roku 1775 został członkiem królewskiej kapeli w Turynie. Wraz ze swoim mistrzem Pugnanim odbył w latach 1780-1782 tournee koncertowe przez Szwajcarię, Drezno, Warszawę i Petersburg. W Petersburgu rozstał się z Pugnanim, który został tam na dłużej.

Następnie zamieszkał w Paryżu, gdzie okresowo działał na dworze Marii Antoniny. Po wybuchu Rewolucji Francuskiej przeniósł się do Londynu, gdzie został współzałożycielem Royal Philharmonic Society.

W roku 1798 musiał opuścić Anglię, gdyż podejrzewano go, że szpieguje na rzecz rewolucyjnej Francji. W latach 1799-1801 mieszkał w Schenefeld koło Hamburga jako nauczyciel muzyki Friedricha Wilhelma Pixisa, syna bogatego kupca angielskiego. Od wiosny 1801 powrócił do Anglii i zamieszkał u przyjaciół. W roku 1811 otrzymał obywatelstwo brytyjskie. Zajął się handlem winem, lecz wkrótce wpadł w zadłużenie. W roku 1818 powrócił do Paryża, gdzie został dyrektorem opery.

Viotti komponował głównie koncerty skrzypcowe, utrzymane w stylu klasycyzmu. Spośród 29 koncertów przerobił 10 na koncerty fortepianowe. Skomponował też 70 sonat skrzypcowych.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Chappell White: Giovanni Battista Viotti : (1755 - 1824); a thematic catalogue of his works, New York : Pendragon Pr., 1985, ISBN 0-918728-43-6
  • Remo Giazotto: Giovan Battista Viotti, Mediolan : Edizioni Curci, 1956