Giovanni Battista Zeno

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Giovanni Battista Zeno
Kardynał biskup
Kraj działania  Państwo Kościelne
Data i miejsce urodzenia 1439
Wenecja
Data i miejsce śmierci 8 maja 1501
Padwa
Biskup Vicenzy
Okres sprawowania 1478 – 1501
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Kreacja kardynalska 21 listopada 1468
Paweł II

Giovanni Battista Zeno (ur. 1439, zm. 8 maja 1501) – włoski duchowny, kardynał. Pochodził z rodziny dożów Republiki Wenecji. Skończył studia prawnicze na Uniwersytecie w Padwie.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Był krewnym papieża Pawła II, który w 1468 mianował go kardynałem. W 1470 wybrano go biskupem Vicenzy, ponieważ jednak jego rodzina była wówczas w opozycji do aktualnych władz Republiki Weneckiej, nie mógł objąć tej diecezji aż do 1478. Archiprezbiter Bazyliki Watykańskiej od 1470, komendatariusz wielu opactw benedyktyńskich we Włoszech i Francji. Legat w Umbrii i Perugii za czasów Sykstusa IV. Biskup Tusculum od 1479 roku. Po jego wyborze na papieża wycofał się do Padwy. W przeciwieństwie do wielu współczesnych hierarchów Kościoła był prawym i pobożnym człowiekiem, a swoje dochody z beneficjów przeznaczał na cele dobroczynne i religijne (m.in. fundował kościoły w Rzymie, Cremonie i Weronie).

Zmarł w Padwie, prawdopodobnie otruty. Senat Wenecji w 1506 ufundował na jego cześć kaplicę w Bazylice Św. Marka w Wenecji.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]