Giovanni Lajolo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Giovanni Lajolo
Kardynał diakon
Giovanni Lajolo
Herb Giovanni Lajolo Deus Dominus et illuxit nobis
Kraj działania Włochy
Data i miejsce urodzenia 3 stycznia 1935
Novara
Prezydent Gubernatoratu Państwa Watykańskiego
Okres sprawowania 2006-2011
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 29 kwietnia 1960
Nominacja biskupia 3 października 1988
arcybiskup tytularny Caesariany
Sakra biskupia 6 stycznia 1989
Kreacja kardynalska 24 listopada 2007
Benedykt XVI
Kościół tytularny S. Maria Liberatrice a Monte Testaccio
Odznaczenia
Order Zasługi Republiki Włoskiej I Klasy Order Zasługi Republiki Włoskiej II Klasy Krzyż Wielki Orderu Pro merito melitensi (pro piis meritis melitensi) Baliw Wielkiego Krzyża Honoru i Dewocji Zakonu Kawalerów Maltańskich Wielki Krzyż Zasługi z Gwiazdą i Wstęgą Orderu Zasługi RFN Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Zasługi Republiki Węgierskiej (cywilny)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 6 stycznia 1989
Miejscowość Watykan
Miejsce bazylika św. Piotra
Konsekrator Jan Paweł II
Współkonsekratorzy Edward Idris Cassidy
José Tomás Sánchez

Giovanni Lajolo (ur. 3 stycznia 1935 w Novarze) – włoski duchowny katolicki, dyplomata watykański, wysoki urzędnik Kurii Rzymskiej, kardynał od 24 listopada 2007.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Wstąpił do niższego seminarium w Orta San Giulio, a następnie po rocznym pobycie w Apostolic School przy Mungret College w Limerick w Irlandii (1950), kontynuował naukę w seminarium biskupim w Aronie nad jeziorem Maggiore. Zdał maturę jako eksternista w liceum Augusta w Rzymie. Następnie rozpoczął studia filozoficzne i teologiczne na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim. W 1955 uzyskał licencjat z filozofii, a w 1959 z teologii. Święcenia kapłańskie przyjął 29 kwietnia 1960. Studiował prawo kanoniczne w Kanonistisches Institut przy Uniwersytecie Ludwiga Maximiliana w Monachium. Po ukończeniu studiów w Papieskiej Akademii Kościelnej, w latach 1968-1969 pełnił funkcję sekretarza nuncjatury apostolskiej w Bonn. Pod koniec listopada 1974 rozpoczął pracę w watykańskiej Radzie Publicznych Spraw Kościoła. Od 1985 do 1989 był wykładowcą w Papieskiej Akademii Kościelnej. 3 października 1988 został mianowany sekretarzem Administracji Dóbr Stolicy Apostolskiej (Administracji Patrymonium Stolicy Apostolskiej) i wyniesiony do godności arcybiskupa tytularnego Cesariana. 6 stycznia 1989 Jan Paweł II (z współkonsekratorami, arcybiskupami: Edwardem Cassidym i José Sánchezem) udzielił mu święceń biskupich w Bazylice św. Piotra. 7 grudnia 1995 został mianowany nuncjuszem apostolskim w Republice Federalnej Niemiec, a 7 października 2003 – sekretarzem ds. relacji z państwami Sekretariatu Stanu (faktycznym szefem dyplomacji), zastąpił mianowanego kardynałem Jeana-Louisa Taurana.

W czerwcu 2006 papież Benedykt XVI nominował go na prezydenta Papieskiej Komisji Państwa Watykańskiego w miejsce odchodzącego na emeryturę kardynała Edmunda Szoki. Objęcie urzędu nastąpiło w połowie września 2006, a następcą arcybiskupa Lajolo w Sekretariacie Stanu został Dominique Mamberti. We wrześniu 2004 i 2006 reprezentował Stolicę Apostolską na forum Zgromadzenia Ogólnego Narodów Zjednoczonych. Tą funkcję pełnił od 15 września 2006.

Na konsystorzu 24 listopada 2007 został włączony do grona kardynałów z nominacji Benedykta XVI.

3 września 2011 rezygnacja z urzędu Prezydent Gubernatoratu Państwa Watykańskiego została przyjęta. Jego następcą został Giuseppe Bertello, który objął urząd 1 października 2011.

Brał udział w konklawe 2013, które wybrało papieża Franciszka.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Angelo Felici
Template-Bishop.svg Biskup tytularny Caesariany
19882007
Template-Bishop.svg Następca
Jozafat Oleh Howera
Poprzednik
Lorenzo Antonetti
Emblem of the Papacy SE.svg Sekretarz Administracji Dóbr Stolicy Apostolskiej
19881995
Emblem of the Papacy SE.svg Następca
Claudio Maria Celli
Poprzednik
Lajos Kada
Emblem of the Papacy SE.svg Nuncjusz apostolski w Niemczech
19952003
Emblem of the Papacy SE.svg Następca
Erwin Josef Ender
Poprzednik
Jean-Louis Tauran
Emblem of the Papacy SE.svg Sekretarz ds. Relacji z Państwami w Sekretariacie Stanu
2003-2006
Emblem of the Papacy SE.svg Następca
Dominique Mamberti
Poprzednik
Edmund Casimir Szoka
Emblem of the Papacy SE.svg Gubernator Państwa Watykańskiego
2006-2011
Emblem of the Papacy SE.svg Następca
Giuseppe Bertello