Giovanni Lajolo

Konsekrowani biskupi
Thomas Edward Gullickson	11 listopada 2004
Francis Assisi Chullikatt	25 czerwca 2006

	Sukcesja apostolska
Data konsekracji	6 stycznia 1989
Miejscowość	Watykan
Miejsce	bazylika św. Piotra
Konsekrator	Jan Paweł II
Współkonsekratorzy	Edward Idris Cassidy; José Tomás Sánchez
Konsekrowani biskupi
Thomas Edward Gullickson	11 listopada 2004
Francis Assisi Chullikatt	25 czerwca 2006
Współkonsekrowani biskupi
Walter Mixa	23 marca 1996
Robert Zollitsch	20 lipca 2003

	Giovanni Lajolo
	Kardynał diakon
	Deus Dominus et illuxit nobis
Kraj działania	Włochy
Data i miejsce urodzenia	3 stycznia 1935; Novara
	Prezydent Gubernatoratu Państwa Watykańskiego
Okres sprawowania	2006-2011
Wyznanie	katolickie
Kościół	rzymskokatolicki
Prezbiterat	29 kwietnia 1960
Nominacja biskupia	3 października 1988; arcybiskup tytularny Caesariany
Sakra biskupia	6 stycznia 1989
Kreacja kardynalska	24 listopada 2007; Benedykt XVI
Kościół tytularny	S. Maria Liberatrice a Monte Testaccio
	Odznaczenia
	Multimedia w Wikimedia Commons

Giovanni Lajolo (ur. 3 stycznia 1935 w Novarze) – włoski duchowny katolicki, dyplomata watykański, wysoki urzędnik Kurii Rzymskiej, kardynał od 24 listopada 2007.

Biografia [edytuj]

Wstąpił do niższego seminarium w Orta San Giulio, a następnie po rocznym pobycie w Apostolic School przy Mungret College w Limerick w Irlandii (1950), kontynuował naukę w seminarium biskupim w Aronie nad jeziorem Maggiore. Zdał maturę jako eksternista w liceum Augusta w Rzymie. Następnie rozpoczął studia filozoficzne i teologiczne na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim. W 1955 uzyskał licencjat z filozofii, a w 1959 z teologii. Święcenia kapłańskie przyjął 29 kwietnia 1960. Studiował prawo kanoniczne w Kanonistisches Institut przy Uniwersytecie Ludwiga Maximiliana w Monachium. Po ukończeniu studiów w Papieskiej Akademii Kościelnej, w latach 1968-1969 pełnił funkcję sekretarza nuncjatury apostolskiej w Bonn. Pod koniec listopada 1974 rozpoczął pracę w watykańskiej Radzie Publicznych Spraw Kościoła. Od 1985 do 1989 był wykładowcą w Papieskiej Akademii Kościelnej. 3 października 1988 został mianowany sekretarzem Administracji Dóbr Stolicy Apostolskiej (Administracji Patrymonium Stolicy Apostolskiej) i wyniesiony do godności arcybiskupa tytularnego Cesariana. 6 stycznia 1989 Jan Paweł II (z współkonsekratorami, arcybiskupami: Edwardem Cassidym i José Sánchezem) udzielił mu święceń biskupich w Bazylice św. Piotra. 7 grudnia 1995 został mianowany nuncjuszem apostolskim w Republice Federalnej Niemiec, a 7 października 2003 – sekretarzem ds. relacji z państwami Sekretariatu Stanu (faktycznym szefem dyplomacji), zastąpił mianowanego kardynałem Jeana-Louisa Taurana.

W czerwcu 2006 papież Benedykt XVI nominował go na prezydenta Papieskiej Komisji Państwa Watykańskiego w miejsce odchodzącego na emeryturę kardynała Edmunda Szoki. Objęcie urzędu nastąpiło w połowie września 2006, a następcą arcybiskupa Lajolo w Sekretariacie Stanu został Dominique Mamberti. We wrześniu 2004 i 2006 reprezentował Stolicę Apostolską na forum Zgromadzenia Ogólnego Narodów Zjednoczonych. Tą funkcję pełnił od 15 września 2006.

Na konsystorzu 24 listopada 2007 został włączony do grona kardynałów z nominacji Benedykta XVI.

3 września 2011 rezygnacja z urzędu Prezydent Gubernatoratu Państwa Watykańskiego została przyjęta. Jego następcą został Giuseppe Bertello, który objął urząd 1 października 2011.

Brał udział w konklawe 2013, które wybrało papieża Franciszka.