Giovanni Segantini

Giovanni Segantini: Autoportret 1893

Giovanni Segantini (właściwie Giovanni Battista Emanuele Maria Segatini, ur. 15 stycznia 1858 w Arco (wówczas Cesarstwo Austrii, obecnie Włochy), zm. 28 września 1899 w domku-pracowni na górze Schafberg koło Pontresina (Kanton Gryzonia, Szwajcaria) – malarz realistycznego symbolizmu. Uprawiał malarstwo krajobrazowe w plenerze, malował własną techniką puentylizmu.

Rodzina Segatini pochodziła z Bussolengo w prowincji Werona i zajmowała się tkactwem. Agostino Segatini, ojciec Giovanniego, był najmłodszym z ośmiu braci. Giovanni Segatini po przedwczesnej śmierci matki wychowywał się u krewnych. W wieku siedmiu lat został pozbawiony obywatelstwa austriackiego i pozostał do końca życia bezpaństwowcem. Już jako artysta zmienił pisownię nazwiska na Segantini.

Oddany do zakładu wychowawczego wyuczył się zawodu szewca. Jeden z wychowawców zauważył talent wychowanka i umożliwił mu naukę rysunku. W roku 1874 opuścił zakład i znalazł pracę w drogerii w Borgo Valsugana. Stąd wywędrował do Mediolanu, gdzie zaopiekował się nim malarz chorągwi kościelnych i szyldów Luigi Tettamanzi.

W roku 1875 rozpoczął studia na Accademia di Belle Arti di Brera w Mediolanie. Już w czasie studiów zwrócił na siebie uwagę oryginalnym traktowaniem oświetlenia. Po dwóch latach przerwał studia wskutek nieporozumień z profesorami. Znalazł pomoc u krytyka artystycznego i właściciela galerii Vittore Grubicy de Dragon (1851–1920).

W roku 1880 otworzył własną pracownię w Mediolanie. Zakochał się w siostrze przyjaciela Luigii Bugatti (1863–1938) zwanej Bice, nie mógł jej jednak poślubić ze względu na brak dokumentów.

W roku 1881 zamieszkał wraz z Bice w miejscowości Pusiano niedaleko Mediolanu. Tam został ojcem dwóch synów. Zajął się malowaniem martwych natur i kwiatów. Upoważnił swojego przyjaciela Vittore Grubicy de Dragon do dysponowania jego mieniem i dziełami.

W roku 1884 zamieszkał w Corneno, w latach 1885-1886 spędził pół roku w Caglio. W roku 1886 zamieszkał w Mediolanie, potem w Como, Livigno, Poschiavo, Pontresina i Silvaplana.

Z biegiem czasu zyskał uznanie i sławę. Uczestniczył w Wystawie Światowej w Londynie 1886, 1889 w Paryżu. W jego dziełach uwidocznił się wpływ symbolizmu.

W roku 1894 zamieszkał w Maloja w szwajcarskim kantonie Gryzonia. Na górze Schafberg koło Pontresina wzniósł niewielki domek-pracownię. Zmarł w nim w roku 1899.

W Sankt Moritz powstało muzeum jego imienia.