Giovanni Simeoni

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Giovanni Simeoni
kardynał prezbiter
Giovanni Simeoni
Kraj działania  Włochy
Data i miejsce urodzenia 12 lipca 1816
Paliano
Data i miejsce śmierci 14 stycznia 1892
Rzym
Sekretarz stanu Stolicy Apostolskiej
Okres sprawowania 18 grudnia 1876 – 7 lutego 1878
prefekt Świętej Kongregacji Rozkrzewiania Wiary
Okres sprawowania 5 marca 1878 – 14 stycznia 1885
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 1839
Nominacja biskupia 5 marca 1875
Sakra biskupia 4 kwietnia 1875
Kreacja kardynalska 15 marca 1875
Pius IX
Kościół tytularny San Pietro in Vincoli

Giovanni Simeoni (ur. 12 lipca 1816 w Paliano, zm. 14 stycznia 1892 w Rzymie) – włoski duchowny katolicki, wysoki urzędnik Kurii Rzymskiej, kardynał.

Jego ojciec był majordomem u rodziny Colonnów. Oni też wspierali finansowo jego kształcenie podczas pobytu na rzymskkich uczelniach. Święcenia kapłańskie otrzymał w 1839. Został wychowawcą dzieci Księcia Colonna. Wykładał ponadto na Ateneum De Propaganda Fide w Rzymie. W 1857 został audytorem nuncjatury w Hiszpanii, otrzymał wówczas godność prałata. W latach 1868-1875 pracował w Kongregacji Rozgrzewiania Wiary.

5 marca 1875 nominowany na tytularnego arcybiskupa Chalcedonu. Parę dni później otrzymał tytuł Asystenta Tronu Papieskiego. Sakry udzielił mu kardynał Alessandro Franchi. W latach 1875-1876 był nuncjuszem w Hiszpanii. Na konsystorzu z marca 1875 został kardynałem in pectore. Nominacja została ogłoszona dopiero parę miesięcy później. Od 1876 do śmierci papieża Piusa IX sprawował funkcję Sekretarza Stanu, prefekta Kongregacji Publicznych Spraw Kościoła, prefekta Pałacu Apostolskiego i administratora Patrymonium Stolicy Świętej. Umierający papież wyznaczył go na wykonawcę swej ostatniej woli. Brał udział w konklawe 1878. . Nowy papież Leon XIII potwierdził jego funkcje z wyjątkiem Sekretarza Stanu. W zamian został prefektem Kongregacji Rozkrzewiania Wiary a także ds. Kościołów Wschodnich. Znany był wówczas jako "czerwony papież". W latach 1878-1892 był opiekunem Kolegium Ameryki Północnej w Rzymie. Z dniem 1 stycznia 1885 został przewodniczącym rzymskiego seminarium misyjnego. Ponadto w latach 1885-1886 sprawował funkcję kamerlinga. Pochowany został na Campo Verano.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]