Giovanni della Rovere

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Giovanni della Rovere
książę Mondavia i Senigallii
Okres panowania od 1475
do 1501
Dane biograficzne
Urodziny ok. 1457
Śmierć 6 listopada 1501
Żona Giovanna da Montefeltro
Dzieci Maria, Costanza, Beatrice i Francesco

Giovanni della Rovere (ur. ok. 1457 w Savonie, zm. 6 listopada 1501 w Ankonie[1]) – włoski kondotier i prefekt Rzymu. Hrabia Sory i Arce; siostrzeniec i protegowany Sykstusa IV[1].

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Był synem Raffaella della Rovere i jego żony; jego bratem był Juliusz II[2]. W marcu 1474 został księciem Mondavia i Senigallii[1]. Jesienią 1475 został prefektem Rzymu[1]. Kiedy papieżem został Rodrigo Borgia, zagorzały wróg rodu della Rovere, Giovanni pomógł swojemu bratu opuścić Włochy w 1494 roku, a sam objął we władanie zabezpieczoną twierdzę w Ostii[3]. Bracia Rovere, wpierając Francję, zmusili Aleksandra do szukania pomocy u Turków[4]. Papież wysłał do Konstantynopola swojego sekretarza, Bozardo, który został w drodze powrotnej zatrzymany przez Giovanniego della Rovere[4]. Prefekt zagarnął wówczas 40 000 dukatów, które sułtan ofiarował Aleksandrowi[4]. 9 marca 1497 został pozbawiony prefektury rzymskiej, na mocy dekretu wydanego przez Aleksandra[5]. Z czasem jednak papież stwierdził, że sojusz z kardynałem della Rovere i jego bratem jest konieczny, więc w listopadzie 1499 przywrócił Giovanniemu prefekturę Rzymu i umorzył dług 40 000 dukatów[6].

W 1473 roku poślubił Giovannę da Montefeltro, z którą miał czworo dzieci: Marię Giovannę, Costanzę, Beatrice i Francesco Marię[2]. Po śmierci Giovanniego, władzę jako prefekt objął jego 11-letni syn Francesco[7]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Della Rovere, Giovanni (wł.). l'Enciclopedia Italiana. [dostęp 2013-06-20].
  2. 2,0 2,1 Duchi di Urbino: Giovanni della Rovere (ang.). Foundation for Medieval Genealogy. [dostęp 2013-06-18].
  3. Ludwig von Pastor: The history of the popes, from the close of the middle ages. T. V. Londyn: Kegan Paul, Trench, Trubner, Co & Ltd., 1901, s. 424.
  4. 4,0 4,1 4,2 Ferdinand Gregorovius: History of the City of Rome in the Middle Ages. T. VII. Londyn: George Bell & Sons, 1900, s. 365-366. (ang.)
  5. Ludwig von Pastor: The history of the popes, from the close of the middle ages. T. V. Londyn: Kegan Paul, Trench, Trubner, Co & Ltd., 1901, s. 491.
  6. Ferdinand Gregorovius: History of the City of Rome in the Middle Ages. T. VII. Londyn: George Bell & Sons, 1900, s. 448-449. (ang.)
  7. Ferdinand Gregorovius: History of the City of Rome in the Middle Ages. T. VII. Londyn: George Bell & Sons, 1900, s. 498. (ang.)