Giuseppe Paupini
| Giuseppe Paupini | ||
| Kardynał prezbiter | ||
|
||
| Kraj działania | ||
| Data i miejsce urodzenia | 25 lutego 1907 Mondavio |
|
| Data i miejsce śmierci | 18 lipca 1992 Rzym |
|
| Penitencjarz Większy | ||
| Okres sprawowania | 1973 - 1984 | |
| Wyznanie | katolickie | |
| Kościół | rzymskokatolicki | |
| Prezbiterat | 19 marca 1930 | |
| Nominacja biskupia | 2 lutego 1956 | |
| Sakra biskupia | 26 lutego 1956 | |
| Kreacja kardynalska | 28 kwietnia 1969 Paweł VI |
|
| Kościół tytularny | Ognissanti in Via Appia Nuova | |
Giuseppe Paupini, (ur. 25 lutego 1907 w Mondavio, zm. 18 lipca 1992 w Rzymie), włoski duchowny katolicki, kardynał, Penitencjarz Większy.
Święcenia kapłańskie otrzymał 19 marca 1930 roku. Ukończył studia na Papieskim Uniwersytecie Laterańskim z zakresu prawa kanonicznego. Pełnił funkcję asystenta Akcji Katolickiej oraz wykładowcy w seminarium diecezjalnym w Fano. Od 1939 roku w służbie dyplomatycznej Stolicy Apostolskiej. W latach wojny, gdzie przebywał w Rzymie jako sekretarz nuncjatury apostolskiej we Włoszech, zaangażowany był w duszpasterstwo młodzieży. 2 lutego 1956 roku mianowany arcybiskupem tytularnym Sebastopoli di Abasgia oraz internuncjuszem w Iranie. Następnie był nuncjuszem w Gwatemali i San Salwadorze oraz w Kolumbii. Uczestnik Soboru Watykańskiego II. Kreowany kardynałem 28 kwietnia 1969 roku przez Pawła VI, który 21 marca 1973 roku mianował go Penitencjarzem Większym. Uczestnik obydwu konklawe w 1978 roku. Zmarł w Rzymie, a pochowano go w swojej rodzinnej miejscowości Mondavio.
Źródło
- Wielka Encyklopedia Jana Pawła II, Edipresse Warszawa 2005, ISBN 83-60160-09-0