Giuseppe Renato Imperiali

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Giuseppe Renato Imperiali
Kardynał prezbiter
Giuseppe Renato Imperiali
Kraj działania  Państwo Kościelne
Data i miejsce urodzenia 29 kwietnia 1651
Oria
Data i miejsce śmierci 15 stycznia 1737
Rzym
Protoprezbiter
Okres sprawowania 1727–1737
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Kreacja kardynalska 13 lutego 1690
Aleksander VIII
Kościół tytularny San Lorenzo in Lucina

Giuseppe Renato Imperiali (ur. 29 kwietnia 1651 w Oria – zm. 15 stycznia 1737 w Rzymie) – włoski kardynał.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Pracował w kurii rzymskiej od pontyfikatu Klemensa X (1670-76). W 1686 został komisarzem generalnym ds. marynarzy i galer oraz fortec. W lutym 1690 papież Aleksander VIII mianował go kardynałem diakonem San Giorgio in Velabro, mimo że nie miał wówczas żadnych święceń. Legat w Ferrarze 1690-94. Prefekt Św. Kongregacji Dyscypliny Zakonnej (od 1698) i Św. Kongregacji Dobrego Rządu. W 1726 uzyskał promocję do rangi kardynała-prezbitera. Uczestniczył w konklawe 1691, 1700, 1721 i 1724. Archiprezbiter Kolegium Kardynalskiego od 1727 roku. Na konklawe 1730 kardynał Cornelio Bentivoglio zgłosił weto króla Hiszpanii wobec jego kandydatury w momencie, gdy zabrakło mu tylko jednego głosu do wyboru na papieża. Zgromadził bogatą bibliotekę, sprzedaną na aukcji w 1793. Zmarł w Rzymie po krótkiej chorobie w osiemdziesiątym szóstym roku życia.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]