Gleb Jakunin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gleb Jakunin na wiecu opozycyjnym 10 marca 2012 w Moskwie

Gleb Pawłowicz Jakunin, ros. Глеб Павлович Якунин (ur. 4 marca 1934 w Moskwie, zm. 25 grudnia 2014 tamże)[1] – rosyjski duchowny prawosławny, dysydent, bojownik o prawa wierzących w ZSRR; zwolennik ujawniania kolaboracji Cerkwi z władzami sowieckimi.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W młodości ortodoksyjny Żyd, za sprawą ks. Aleksandra Mienia przeszedł na prawosławie.

Święcenia przyjął w 1962 i od tego czasu aktywnie działał w ruchu obrony praw wierzących. W 1965 do patriarchy Aleksego I skierował list przeciwko serwilistycznej postawie hierarchii wobec władzy komunistycznej. Teksty Jakunina na temat dyskryminacji wierzących krążyły odtąd w samizdacie.

W 1976 utworzył Komitet Obrony Praw Wierzących. W latach 1979–1987 przebywał w więzieniu, łagrze i na zesłaniu.

Po 1991 brał udział w publikacji archiwów prezentujących kolaborację Cerkwi z władzami politycznymi ZSRR, ujawnianiu pseudonimów wysokich dostojników Patriarchatu Moskiewskiego oraz powierzanych im przez partię i KGB zadań agenturalnych.

Miejsce pochówku[edytuj | edytuj kod]

Został pochowany na Cmentarzu Piatnickim w Moskwie[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zmarł ks. Gleb Jakunin – dysydent kościelny i społeczny. ekai.pl, 2014-12-25. [dostęp 2014-12-26].
  2. Anna Łabuszewska. Wieczny sysydent Gleb Jakunin. „Tygodnik Powszechny”, s. 49, 18 stycznia 2015. ISSN 0041-4808. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]