Glenn McCrory
|
|||
| Pseudonim | Gentleman | ||
| Data i miejsce urodzenia | 23 września 1964 Annfield Plain |
||
| Obywatelstwo |  Wielka Brytania |
||
| Kategoria wagowa | junior ciężka | ||
| Bilans walk zawodowych | |||
| Liczba walk | 39 | ||
| Zwycięstwa | 30 | ||
| Przez nokauty | 12 | ||
| Porażki | 8 | ||
| Remisy | 1 | ||
Glenn McCrory (ur. 23 września 1964 w Annfield Plain) - brytyjski bokser, były mistrz IBF w wadze junior ciężkiej
Spis treści |
Kariera zawodowa [edytuj]
zadebiutował 6 lutego 1984 roku nokautując w pierwszej rundzie Barry Ellisa. swoją pierwszą porażkę poniósł 3 września 1985 w swoim trzynastym pojedynku przegrywając przez nokaut w czwartej rundzie z Johnem Westgarthem. trzy miesiące później pokonał na punkty Roya Skeldona a następnie zanotował serię czterech porażek z rzędu którą przerwał 25 listopada 1986 pokonując niedoświadczonego Joe Adamsa (1-2) na punkty.
Po czterech kolejnych zwycięstwach pokonał 4 września 1987 Chisanda Mutti na punkty odbierając mu pas Wspólnoty Brytyjskiej. W swojej kolejnej walce 21 stycznia 1987 pokonał na punkty brytyjskiego pięściarza Tee Jaya broniąc swój pas równocześnie zdobywając pas mistrza Wielkiej Brytanii. 22 kwietnia 1988 Obronił pasy nokautując w ósmej rundzie Lou Genta.
Po stoczeniu czterech kolejnych zwycięskich pojedynków został wytypowany do walki o wakatujący pas IBF o który 3 czerwca 1989 zmierzył się z Patrickiem Lumumbą pokonując go jednogłośnie na punkty, 21 października 1989 obronił swój pas nokautując w jedenastej rundzie Size Makathiniego. Swój pas stracił w następnej obronie gdy 22 marca 1990 został znokautowany już w trzeciej rundzie przez Jeffa Lampkina[1].
Po stracie tytuły przeniósł się do wagi ciężkiej gdzie w pierwszej walce 16 lutego 1991 znokautował niezbyt wymagającego Terry’ego Armstronga (legitymującego się wówczas rekordem 9-12) a następnie został znokautowany już w drugiej rundzie 30 września 1991 przez Lennoxa Lewisa który bronił pasów Wspólnoty Brytyjskiej oraz EBU w wadze ciężkiej[2]. Po tej porażce powrócił do wagi junior ciężkiej gdzie po stoczeniu trzech pojedynków podjął nieudaną próbę odzyskania pasa IBF przegrywając jednogłośnie na punkty z obrońcą tytułu Alfredem Cole.
Zakończenie kariery [edytuj]
Po tej porażce zakończył karierę zostając szanowanym wieloletnim komentatorem brytyjskiej telewizji Sky. Uzyskał również licencję trenera boksu i otworzył szkołę boksu w Newbiggin. Złożył również propozycję na wykorzystanie jego ośrodka na ewentualny obóz treningowy dla bokserów Brytyjskich przygotowujących się do Igrzysk Olimpijskich w 2012 roku[3].
Przypisy
- ↑ Glenn McCrory vs. Jeff Lampkin (ang.). boxrec.com.
- ↑ Lennox Lewis vs. Glenn McCrory (ang.). boxrec.com.
- ↑ Glenn McCrory : Cubans are sensational (ang.). Chronicle Live.
Linki zewnętrzne [edytuj]
| Poprzednik Evander Holyfield (zwakował) |
Mistrz świata wagi junior ciężkiej IBF 3 czerwca 1989 - 22 marca 1990 |
Następca Jeff Lampkin |
