Glicynia chińska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Glicynia chińska
Chinese Wisteria Blütentrauben.JPG
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad dwuliścienne właściwe
Rząd bobowce
Rodzina bobowate
Rodzaj glicynia
Nazwa systematyczna
Wisteria sinensis (Sims) Sweet
Prodr. 2:390. 1825
"(systm)" Systematyka w Wikispecies
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons
Glicynia chińska na ścianie domu
Kwiat glicynii chińskiej

Glicynia chińska, słodlin chiński, wisteria chińska (Wisteria sinensis (Sims) Sweet) – gatunek ozdobnego pnącza, należący do rodziny bobowatych. Roślina występuje w stanie dzikim w środkowych Chinach, jest uprawiana w wielu krajach świata[2]. Nazwa wisteria wywodzi się od nazwiska amerykańskiego anatoma – Caspara Wistara.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Kwitnące pnącze o silnym wzroście, lewoskrętnie wijące się pędami. Może osiągać wysokość powyżej 10-18 m, rosnąc 1-3 m na rok.
Liście
Całobrzegie, nieparzystopierzastozłożone z 7-13 listków, skrętoległe, kształtu jajowatopodłużnego.
Kwiaty
Kwitnie od maja do czerwca. Kwiaty motylkowe, z dużym odgiętym żagielkiem z dwoma wyrostkami u nasady, w zwisających gronach do 30 cm długości, niebieskofioletowe. Grona wyrastają na końcach krótkich bocznych pędów lub tegorocznych długopędów.
Owoce
Spłaszczone strąki długości 10-15 cm, owłosione, zwykle z kilkoma nasionami. Wiszą zamknięte na gałęziach do wiosny.
Korzeń
Na korzeniach gatunku można szczepić odmiany. Korzenie mają zgrubienia zaopatrujące roślinę w związki azotowe (bakterie brodawkowe), co jest cechą wszystkich roślin z tej rodziny.
Gatunki podobne
W uprawie spotyka się również inny bardzo ozdobny gatunek z odmianami o różnych barwach kwiatów (jasnofioletowe, niebieskie, białe, różowe): glicynię japońską (Wisteria floribunda).

Zastosowanie i uprawa[edytuj | edytuj kod]

  • Roślina ozdobna uprawiana dla ładnych i obficie kwitnących kwiatów. Jest to duże, silnie rosnące pnącze ogrodowe, wymagające mocnych podpór, gdyż jest bardzo ciężkie.
  • Uprawa. Glicynia potrzebuje świeżej, piaszczystej, wilgotnej gleby i nawożenia obornikiem oraz nawozami fosforowymi i gleby odkwaszonej (wapnujemy). Wymaga przykrycia na zimę, gdyż jest nieodporna na mrozy. Rośliny rozmnażane z siewu kwitną dopiero po kilkunastu latach. Rozmnaża się więc przez odkłady powtarzane lub przez ukorzenianie 1-rocznych pędów, które następnie tnie się na sadzonki. Rośliny szczepi się również w sarnią nóżkę na odcinkach korzeni Wisteria sinensis, lub przez stosowanie, dotyczy to odmian bogato kwitnących.

Odmiany[edytuj | edytuj kod]

  • 'Prolific' – obficie kwitnąca odmiana o kwiatach jasnofioletowoniebieskich,
  • 'Alba' i 'Jako' – odmiany o kwiatach białych,
  • 'Black Dragon' – kwiaty podwójne, ciemnopurpurowe,
  • 'Plena' – kwiaty podwójne, rozetokształtne, liliowe.

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website/Fabaceae (ang.). 2001–. [dostęp 2009-09-23].
  2. Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-02-12].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Maciej Mynett, Magdalena Tomżyńska: Krzewy i drzewa ozdobne. Warszawa: MULTICO Oficyna Wyd., 1999. ISBN 83-7073-188-0.
  2. zbiorowe: Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 978-3-8331-1916-3.
  3. Joachim Mayer, Heinz-Werner Schwegler: Wielki atlas drzew i krzewów. Oficyna Wyd. „Delta W-Z”. ISBN 978-83-7175-627-6.