Glicynia chińska
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Glicynia chińska | |
|---|---|
 |
|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | Euphyllophyta |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | dwuliścienne właściwe |
| Rząd | bobowce |
| Rodzina | bobowate |
| Rodzaj | glicynia |
| Nazwa systematyczna | |
| Wisteria sinensis (Sims) Sweet Prodr. 2:390. 1825 |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
.jpg&filetimestamp=20040917100752)
Glicynia chińska, słodlin chiński, wisteria chińska (Wisteria sinensis (Sims) Sweet) – gatunek ozdobnego pnącza, należący do rodziny bobowatych. Roślina występuje w stanie dzikim w środkowych Chinach, jest uprawiana w wielu krajach świata[2]. Nazwa wisteria wywodzi się od nazwiska amerykańskiego anatoma – Caspara Wistara.
Spis treści |
[edytuj] Morfologia
- Pokrój
- Kwitnące pnącze o silnym wzroście, lewoskrętnie wijące się pędami. Może osiągać wysokość powyżej 10-18 m, rosnąc 1-3 m na rok.
- Liście
- Całobrzegie, nieparzystopierzastozłożone z 7-13 listków, skrętoległe, kształtu jajowatopodłużnego.
- Kwiaty
- Kwitnie od maja do czerwca. Kwiaty motylkowe, z dużym odgiętym żagielkiem z dwoma wyrostkami u nasady, w zwisających gronach do 30 cm długości, niebieskofioletowe. Grona wyrastają na końcach krótkich bocznych pędów lub tegorocznych długopędów.
- Owoce
- Spłaszczone strąki długości 10-15 cm, owłosione, zwykle z kilkoma nasionami. Wiszą zamknięte na gałęziach do wiosny.
- Korzeń
- Na korzeniach gatunku można szczepić odmiany. Korzenie mają zgrubienia zaopatrujące roślinę w związki azotowe (bakterie brodawkowe), co jest cechą wszystkich roślin z tej rodziny.
- Gatunki podobne
- W uprawie spotyka się również inny bardzo ozdobny gatunek z odmianami o różnych barwach kwiatów (jasnofioletowe, niebieskie, białe, różowe): glicynię japońską (Wisteria floribunda).
[edytuj] Zastosowanie i uprawa
- Roślina ozdobna uprawiana dla ładnych i obficie kwitnących kwiatów. Jest to duże, silnie rosnące pnącze ogrodowe, wymagające mocnych podpór, gdyż jest bardzo ciężkie.
- Uprawa. Glicynia potrzebuje świeżej, piaszczystej, wilgotnej gleby i nawożenia obornikiem oraz nawozami fosforowymi i gleby odkwaszonej (wapnujemy). Wymaga przykrycia na zimę, gdyż jest nieodporna na mrozy. Rośliny rozmnażane z siewu kwitną dopiero po kilkunastu latach. Rozmnaża się więc przez odkłady powtarzane lub przez ukorzenianie 1-rocznych pędów, które następnie tnie się na sadzonki. Rośliny szczepi się również w sarnią nóżkę na odcinkach korzeni Wisteria sinensis, lub przez stosowanie, dotyczy to odmian bogato kwitnących.
[edytuj] Odmiany
- 'Prolific' – obficie kwitnąca odmiana o kwiatach jasnofioletowoniebieskich,
- 'Alba' i 'Jako' – odmiany o kwiatach białych,
- 'Black Dragon' – kwiaty podwójne, ciemnopurpurowe,
- 'Plena' – kwiaty podwójne, rozetokształtne, liliowe.
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website/Fabaceae (ang.). 2001–. [dostęp 2009-09-23].
- ↑ Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-02-12].
[edytuj] Bibliografia
- Maciej Mynett, Magdalena Tomżyńska: Krzewy i drzewa ozdobne. Warszawa: MULTICO Oficyna Wyd., 1999. ISBN 83-7073-188-0.
- zbiorowe: Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 978-3-8331-1916-3.
- Joachim Mayer, Heinz-Werner Schwegler: Wielki atlas drzew i krzewów. Oficyna Wyd. „Delta W-Z”. ISBN 978-83-7175-627-6.
