Gliese 667

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Współrzędne: Astronomia 17h18m57,16483s; -34°59'23,1416"

Gliese 667 A/B
Sky around Gliese 667C.jpg
Widok nieba z gwiazdą Gliese 667 w centrum
Dane obserwacyjne (J2000)
Gwiazdozbiór Skorpion
Rektascensja 17h 18m 57,16483s
Deklinacja -34° 59' 23,1416"
Odległość 22,7 ly
(6,97 pc)
Charakterystyka fizyczna
Rodzaj gwiazdy pomarańczowy karzeł
Typ widmowy K3V / K5V
Masa 0,75 / 0,65 M
Promień 0,76 / 0,70 R
Jasność obserwowana 5,91 / 7,20m
Jasność absolutna 7,07 / 8,02m
Alternatywne oznaczenia
GJ 667 AB, LHS 442, 2MASS J17185698-3459236, LFT 1336
Gliese 667 C
Dane obserwacyjne (J2000)
Gwiazdozbiór Skorpion
Rektascensja 17h 18m 58,688s
Deklinacja -34° 59' 48,34"
Odległość 22,7 ly
(6,97 pc)
Charakterystyka fizyczna
Rodzaj gwiazdy czerwony karzeł
Typ widmowy M1.5
Masa 0,38 M
Promień 0,42 R
Jasność obserwowana 10,20m
Jasność absolutna 11,03m
Alternatywne oznaczenia
GJ 667C, LHS 443, 2MASS J17185868-3459483, LFT 1337
Wikimedia Commons

Gliese 667 (GJ 667) – układ potrójny gwiazd, znajdujący się w gwiazdozbiorze Skorpiona w odległości około 7 parseków od Ziemi. Składa się z dwóch składników typu widmowego K (pomarańczowych karłów), które okrąża czerwony karzeł posiadający rozbudowany układ planetarny z trzema planetami w ekosferze.

Gliese 667 A/B[edytuj | edytuj kod]

Dwa większe składniki układu są gwiazdami słabszymi od Słońca, które zawierają tylko 25% słonecznej zawartości składników cięższych od helu (metali w rozumieniu astronomicznym). Okrążają się wzajemnie po eliptycznej orbicie, zbliżając na 5 j.a. i oddalając na 20 j.a. Pełne okrążenie zajmuje im ok. 42 lata.

Gliese 667 C i jej planety[edytuj | edytuj kod]

Konfiguracja układu planetarnego Gliese 667 C, ekosfera zaznaczona jest na zielono

Trzeci składnik układu to gwiazda o typie widmowym M1,5 - czerwony karzeł. Gliese 667 C jest najmniejszym i najsłabiej świecącym składnikiem układu. Okrąża centralną parę po ekscentrycznej orbicie, w odległości zmieniającej się od 56 do 215 j.a. Jego jasność obserwowana to 10,2m, masę tej gwiazdy szacuje się na ok. 0,4 M.

Naukowcy podejrzewali, że w otoczeniu gwiazd ubogich w metale powstawanie planet typu ziemskiego jest utrudnione. Jednak w 2009 i 2011 roku odkryto dwie niewielkie planety krążące wokół GJ 667C – Gliese 667 Cb i Gliese 667 Cc. W 2013 roku ponowne analizy danych ze spektrografu HARPS pozwoliły wykryć aż cztery kolejne planety, ujawniając gęsto upakowany system planetarny[1]. Planeta c, o masie 3,8 masy Ziemi, oraz planety e (2,7 M) i f (2,7 M) krążą w obrębie ekosfery gwiazdy, a zatem na ich powierzchni prawdopodobnie może istnieć woda w stanie ciekłym[1]. Niewykluczone jest także istnienie siódmej planety w tym układzie; sygnał, który może pochodzić od niej, wskazuje, że krąży ona w ostatnim dynamicznie stabilnym obszarze w układzie[1].


Towarzysz
Masa
(MJ)
Okres orbitalny
(dni)
Półoś wielka
(j.a.)
Ekscentryczność
b 0,0176 +0,0041−0,0044 7,2004 ± 0,0017 0,0505 +0,0044−0,0053 0,13 +0,10−0,11
h (niepotwierdzona) 0,0035 +0,0031−0,0028 16,946 +0,051−0,074 0,0893 +0,0031−0,0093 0,06 +0,32−0,06
c 0,0119 +0,0047−0,0038 28,140 +0,050−0,065 0,125 +0,012−0,013 0,02 +0,15−0,02
f 0,0085 +0,0044−0,0038 39,026 +0,194−0,211 0,156 +0,014−0,017 0,03 +0,16−0,03
e 0,0085 +0,0050−0,0044 62,24 ± 0,55 0,213 +0,019−0,022 0,02 +0,22−0,02
d 0,0160 +0,0057−0,0053 91,61 +0,81−0,89 0,276 +0,024−0,030 0,03 +0,20−0,03
g 0,0145 +0,0082−0,0072 256,2 +13,8−7,9 0,549 +0,052−0,058 0,08 +0,41−0,08

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Guillem Anglada-Escudé, Mikko Tuomi i in.. A dynamically-packed planetary system around GJ 667C with three super-Earths in its habitable zone. „Astronomy & Astrophysics”, 2013-06-07 (pol.). 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]