Gliese 710

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gliese 710
Dane obserwacyjne (J2000)
Gwiazdozbiór Wąż
Rektascensja 18h 19m 50,842s
Deklinacja -01° 56' 18,98"
Paralaksa (π) 0,05112 ± 0,00163[1]
Odległość 63 ly
19,3 pc
Wielkość obserwowana (pasmo V) 9,656[1]m
Ruch własny (μ) RA: 1,15"/rok
1,99"/rok
Prędkość radialna -13,80 ± 0,3 km/s
Charakterystyka fizyczna
Rodzaj gwiazdy czerwony karzeł
Typ widmowy K7 Vk[1]
Alternatywne oznaczenia

Gliese 710czerwony karzeł widoczny w gwiazdozbiorze Węża o wielkości gwiazdowej 9,66 i masie między 0,4 a 0,6 mas Słońca. Gwiazda ta znajduje się około 63 lata świetlne od Ziemi.

Ruch własny, odległość i prędkość radialna tej gwiazdy (zmierzone przez satelitę Hipparcos) wskazują na to, że za około 1,4 miliona lat znajdzie się ona w odległości 1,1 roku świetlnego (70 tysięcy j.a.) od Ziemi[2]. Przy maksymalnym zbliżeniu będzie gwiazdą pierwszej wielkości, tak jasną jak dziś Antares.

Gliese 710 jest gwiazdą, której przejście w pobliżu Ziemi spowoduje największe zakłócenia grawitacyjne w Układzie Słonecznym w przedziale czasu od 10 milionów lat temu do 10 milionów lat w przyszłości. Istnieje możliwość, że spowoduje ona takie perturbacje w Obłoku Oorta, że wyrzucony z niego zostanie prawdziwy deszcz komet, które potencjalnie mogą zderzyć się z Ziemią[3]. Niemniej najprawdopodobniej wzrost liczby komet będzie oznaczał tylko jedną nową na rok, co nie zwiększy w mierzalny sposób ryzyka katastrofy kosmicznej; także zaburzenie Obłoku Oorta nie będzie znaczące[4].

Interesujące jest, że gwiazdą, która plasuje się na drugim miejscu jeśli chodzi o zakłócenia grawitacyjne, jakie spowodowała w Układzie Słonecznym w ciągu ostatnich i przyszłych 10 milionów lat jest Algol. Ten potrójny układ gwiezdny o sumarycznej masie 5,8 mas Słońca minął 7,3 milionów lat temu Układ Słoneczny w odległości 9,8 lat świetlnych. Algol (którego nazwa wzięła się od arabskiego Al-ghol – „ghul”) – był tradycyjnie uznawany za najbardziej pechową gwiazdę widoczną na niebie[5].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 1,2 Gliese 710 w bazie SIMBAD (ang.)
  2. Joan García-Sánchez et al.. Stellar Encounters with the Oort Cloud Based on Hipparcos Data. „The Astronomical Journal 117”. 1999. s. 1042-1055. doi:10.1086/300723. 
  3. James Trefil: Inne Światy - tajemnice kosmosu, edycja polska. G+J RBA, Towarzystwo National Geographic, 2000.
  4. Juan J. Jiménez-Torres, Barbara Pichardo, George Lake, Henry Throop. Effect of different stellar galactic environments on planetary discs – I. The solar neighbourhood and the birth cloud of the Sun. „MNRAS”. 418 (2), s. 1272-1284, 2011-12-01. doi:10.1111/j.1365-2966.2011.19579.x. 
  5. Molnar, L.A., Mutel, R.L.. „Bulletin of the American Astronomical Society”. 29, s. 1315, 1997. Bibcode1997AAS...191.6906M. 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]