Glinno (wieś w województwie łódzkim)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Glinno
Rodzaj miejscowości wieś
Państwo  Polska
Województwo łódzkie
Powiat sieradzki
Gmina Warta
Strefa numeracyjna (+48) 43
Kod pocztowy 98-290
Tablice rejestracyjne ESI
SIMC 0715236
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Glinno
Glinno
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Glinno
Glinno
Ziemia 51°44′15″N 18°40′13″E/51,737500 18,670278Na mapach: 51°44′15″N 18°40′13″E/51,737500 18,670278

Glinnowieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie sieradzkim, w gminie Warta[1]. Leży nad wschodnim skrajem tzw. cofki zbiornika Jeziorsko.

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa sieradzkiego.

Na terenie wsi znajduje się kaplica należąca do parafii pw. św. Stanisława BM w Brodni.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wzmiankowana w dokumentach od 1265 r. Archeolodzy zidentyfikowali tu osadę (na łąkach) z okresu rzymskiego (I-IV w n.e.), cmentarzysko z okresu halsztackiego (600 lat p.n.e.) i stanowisko z okresu wczesnośredniowiecznego (w miejscu zniszczonego kościoła).

Od 1494 r. wieś była królewszczyzną, wcześniej – własnością rycerską. Od 1856 r. ustanowiono tu majorat rosyjskiego gen. A. Pleszczejewa. Już w XVI wieku był tu kościół parafialny, później filialny parafii Brodnia. Ostatni, drewniany kościół św. Wita i Modesta, ufundowany przez Jakuba Głowaczewskiego w 1734 r. został uszkodzony w czasie ciężkich walk o Glinno w dniach 4-5 września 1939 r., a następnie rozebrany w 1943 r.[2]

W wojnie 1939 r. po stronie polskiej walczył tu 28 Pułk Strzelców Kaniowskich z Łodzi i część Kresowej Brygady Kawalerii, a po stronie niemieckiej 24 Dywizja Piechoty z Chemnitz i 30 Dywizja Piechoty z Lubeki[3].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Na zboczu rozległej doliny Warty widoczne sześć polskich schronów bojowych dla obsługi ciężkich karabinów maszynowych. Na jednym z nich (przy końcu drogi polnej łączącej pd. skraj wsi z zalewem) tablica ufundowana w 1997 r. z napisem: „Tu zginęli żołnierze Armii Krajowej w walce z najeźdźcą niemieckim dnia 21 I 1945 r. Jan Pawlik ps. „Brzoza”, lat 42, Stanisław Pawlik, lat 20. Mieszkańcy wsi Glinno”[4].

Na miejscowym cmentarzu dwie mogiły kryjące szczątki ok. 200 polskich żołnierzy. Obok pomnik z wyobrażeniem trzech bagnetów, wykonany staraniem gminy w 1973 r., odrestaurowany i ponownie odsłonięty w 1996 r.[5][6]

Przypisy