Glomeromycota
| Glomeromycota | |
|---|---|
| Systematyka[1] | |
| Domena | jądrowce |
| Królestwo | grzyby |
| Gromada | Glomeromycota |
| Nazwa systematyczna | |
| Glomeromycota C. Walker & A. Schüßler[2]. Mycol. Res. 105(12): 1416 (2001) |
|
| Typ nomenklatoryczny | |
| Glomus Tul. & C. Tul. | |
Glomeromycota C. Walker & A. Schüßler – gromada (typ) grzybów. Rodzajem typowym dla Glomeromycota jest Glomus Tul. & C. Tul[3]. Znanych jest ok. 200 gatunków zaliczanych do tej gromady, przy czym liczba ta może być wyższa[4].
Biologia i ekologia [edytuj]
Glomeromycota są szeroko rozpowszechnionymi glebowymi grzybami mikoryzowymi. Szacuje się, że tworzą symbiotyczne układy z co najmniej 80% gatunków roślin lądowych. Jest to specyficzny, obligatoryjny dla grzyba typ relacji zwany mikoryzą arbuskularną[4]. Prawdopodobnie jest to najstarszy typ mikoryzy, a koewolucja Glomeromycota i roślin trwa od 450 mln lat[5]. Świadczą o tym skamieniałości arbuskularnych struktur związanych z aglaofitonem, jedną z najstarszych znanych roślin lądowych[6]. W związku z rozpowszechnieniem i długą historią układy symbiotyczne grzybów z tej grupy w znacznej mierze odpowiadają za produktywność gleby[5]. Wchodzenie w układ mikoryzowy z grzybami arbuskularnymi jest dla roślin kosztowne, gdyż szacuje się, że grzyby mogą pozyskać do 20% asymilowanego przez nie węgla. Jednocześnie jednak grzyby ułatwiając przyswajanie biogenów (zwłaszcza fosforu) i zmniejszając obciążenie metalami ciężkimi lub atakami patogenów i pasożytów, zwiększają wzrost roślin i przewagę konkurencyjną[7].
Grzyby z gromady Glomeromycota rozmnażają się przez różnego typu zarodniki, np. chlamydospory[7].
Systematyka [edytuj]
Glomeromycota jest taksonem monotypowym. Należy do niego jedna klasa[1]:
- klasa: Glomeromycetes Caval.-Sm. (syn. Glomomycetes, Geomycetes)
- rząd: Archaeosporales C. Walker & A. Schüssler
- rząd: Diversisporales C. Walker & A. Schüssler
- rząd: Glomerales J. B. Morton & Benny
- rząd: Paraglomerales C. Walker & A. Schüssler
W systemach niewyróżniających tej grupy taksonomicznej jej przedstawiciele zaliczani są (byli) do gromady Zygomycota, związani byli z przedstawicielami rodziny Endogonaceae[7].
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Bisby, Roskov, Orrell, Nicolson, Paglinawan, Bailly, Kirk, Bourgoin, Baillargeon: 2009 Annual Checklist (ang.). W: Species 2000 & ITIS Catalogue of Life [on-line]. [dostęp 18 maja 2013].
- ↑ Index Fungorum (ang.). [dostęp 2012-010-09].
- ↑ David S. Hibbett i in. A higher level phylogenetic classification of the Fungi. „Mycological Research”, s. 509–47, 2007. doi:10.1016/j.mycres.2007.03.004 (ang.).
- ↑ 4,0 4,1 Sławomir Kowalczyk: Grzyby i mikoryzy arbuskularne (Glomeromycota) gleb województwa lubuskiego (praca doktorska). Szczecin: Zachodniopomorski Uniwersytet Technologiczny w Szczecinie, 2008. (pol.)
- ↑ 5,0 5,1 Katarzyna Turnau, Anna Jurkiewicz, Barbara Grzybowska. Rola mikoryzy w bioremediacji terenów zanieczyszczonych. „Kosmos”. 2 (51), s. 185–194, 2002. Polskie Towarzystwo Przyrodników im. Kopernika (pol.).
- ↑ Daniel Schwarzott, Chris Walker, Arthur Schüßler. Glomus, the Largest Genus of the Arbuscular Mycorrhizal Fungi (Glomales), Is Nonmonophyletic. „Molecular Phylogenetics and Evolution”. 2 (21), s. 190-197. Academic Press. doi:10.1006/mpev.2001.1007 (ang.).
- ↑ 7,0 7,1 7,2 Janusz Błaszkowski. Przeszłość, teraźniejszość i przyszłość klasyfikacji arbuskularnych grzybów mikoryzowych. „Kosmos”. 1 (53), s. 17–24, 2004. Polskie Towarzystwo Przyrodników im. Kopernika (pol.).