Gloster E.28/39

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Gloster E.28/39
Pierwszy prototyp
Pierwszy prototyp
Dane podstawowe
Państwo  Wielka Brytania
Producent Gloster Aircraft Company
Typ eksperymentalny samolot odrzutowy
Załoga 1
Historia
Data oblotu 15 maja 1941
Lata produkcji 1941-1943
Wycofanie ze służby 1944
Egzemplarze 1
Liczba wypadków
 • w tym katastrof

1
Dane techniczne
Napęd 1 × silnik turboodrzutowy Power Jets W.1
Ciąg 3,8 kN
Wymiary
Rozpiętość 8,84 mm
Długość 7,74 m
Wysokość 2,70 m
Powierzchnia nośna 13,6 m²
Masa
Własna 1309 kg
Startowa 1700 kg
Osiągi
Prędkość maks. 750 km/h
Prędkość wznoszenia 7 m/s
Pułap 9800 m
Zasięg 660 km
Dane operacyjne
Użytkownicy
Wielka Brytania
Rzuty
Rzuty samolotu

Gloster E.28/39, znany także jako "Gloster Whittle", "Gloster Pioneer" i "Gloster G.40", pierwszy brytyjski samolot o napędzie odrzutowym. Samolot powstał w celu przetestowania nowo powstałego silnika odrzutowego W.1, zaprojektowanego przez Franka Whittle. Doświadczenie zdobyte przy projektowaniu tego samolotu jak i praktyczne dane które przyniosły pierwsze loty posłużyły przy projektowaniu pierwszego brytyjskiego operacyjnego myśliwca odrzutowego Gloster Meteor.

Samolot został zamówiony w 1939 przez brytyjskie Ministerstwo Lotnictwa (Air Ministry), "E.28" oznacza, że był to 28 eksperymentalny samolot zamówiony przez Air Ministry, a "39" to rok jego powstania.

Pierwszy lot samolotu odbył się 15 maja 1941 i trwał 17 minut. W ciągu następnych miesięcy samolot odbył szereg lotów z coraz bardziej doskonalonymi wersjami silników. Drugi prototyp, napędzany silnikiem W.2/500 odbył pierwszy lot 1 marca 1943. Loty doświadczalne ujawniły szereg problemów technologicznych związanych z nowym rodzajem napędu. Drugi prototyp uległ katastrofie 30 lipca 1943 z powodu zakleszczenia lotek. Pierwszy prototyp latał aż do 1944, używany był do testowania nowych wersji silników odrzutowych. Po zakończeniu programu badawczego samolot został przekazany do Science Museum w Londynie.

E.28/39 był metalowym dolnopłatem o podwoziu trójkołowym z kółkiem przednim. Wlot powietrza do silnika znajdował się w nosie samolotu, dysza wylotowa pod usterzeniem. Prototyp nie posiadał żadnego uzbrojenia, chociaż przewidziano miejsce do montażu dwóch karabinów maszynowych w każdym skrzydle.