Glukonolakton

Inne nazwy i oznaczenia
	δ-Lakton kwasu glukonowego, Glukonolakton, D-Glukono-1,5-lakton

Nomenklatura systematyczna (IUPAC)
	(3R,4S,5S,6R)-3,4,5-trihydroksy-6-(hydroksymethylo)tetrahydro-2H-piran-2-on

	Glukono delta-lakton
	Nazewnictwo
Nomenklatura systematyczna (IUPAC)
	(3R,4S,5S,6R)-3,4,5-trihydroksy-6-(hydroksymethylo)tetrahydro-2H-piran-2-on
Inne nazwy i oznaczenia
	δ-Lakton kwasu glukonowego, Glukonolakton, D-Glukono-1,5-lakton
	Ogólne informacje
Wzór sumaryczny	C6H10O6
Masa molowa	178.14 g/mol
Wygląd	Białe, krystaliczne ciało stałe, słodki w smaku.
SMILES
	C([C@@H]1[C@H]([C@@H]([C@H](C(=O)O1)O)O)O)O
	Identyfikacja
Numer CAS	90-80-2
PubChem	736
DrugBank	DB04564
Właściwości
Gęstość i stan skupienia	1,3 g/cm³; ciało stałe
Rozpuszczalność w wodzie	59 g/100 ml
	Rozpuszczalność w innych rozpuszczalnikach
	Bardzo słabo w metanolu, nierozpuszczalny w eterze dietylowym
Temperatura topnienia	ok. 151 °C
Niebezpieczeństwa
	Europejska klasyfikacja substancji
	Zagrożenia
Zwroty R	Brak
Zwroty S	S24/25
	NFPA 704
	1 2 0
	Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą; stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Glukono delta-lakton (GDL) jest naturalnie występującym związkiem organicznym z grupy oksanów, jest stosowany jako dodatek do żywności o numerze E575^[3], jako stabilizator, utwardzacz i regulator pH. Jest laktonem (estrem cyklicznym) kwasu D-Glukonowego. Czysty GDL występuje w formie białego krystalicznego proszku.

Jest powszechnie stosowany w miodzie, sokach owocowych, lubrykantach i winach. Sam glukolakton ma odczyn obojętny, ale pod wypływem wody hydrolizuje do kwasu glukonowego, który ma kwaśny odczyn, wzmacnia pikantny smak jedzenia. W organizmie jest metabolizowany do kwasu glukonowy, jeden gram GDL daje w przybliżeniu taką samą porcję energii metabolicznej, co gram cukru.

Po dodaniu do wody, GDL częściowo hydrolizuje do kwasu glukonowego i następuje równowaga między kwasową postacią a laktonem. Szybkość hydrolizy wzrasta wraz z temperaturą i zasadowością^[4]

Źródło [edytuj]