Glukonolakton

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Glukono delta-lakton
Glukono delta-lakton Glukono delta-lakton
Nazewnictwo
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C6H10O6
Masa molowa 178.14 g/mol
Wygląd Białe, krystaliczne ciało stałe, słodki w smaku.
Identyfikacja
Numer CAS 90-80-2
PubChem 736
DrugBank DB04564[2]
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Glukono delta-lakton (GDL)organiczny związek chemiczny z grupy laktonów, cykliczny ester kwasu D-glukonowego. Jest stosowany jako dodatek do żywności o numerze E575[3], jako stabilizator, utwardzacz i regulator pH. Czysty GDL ma w formę białego krystalicznego proszku. Występuje naturalnie.

Jest powszechnie stosowany w miodzie, sokach owocowych, lubrykantach i winach. Sam glukolakton ma odczyn obojętny, ale pod wypływem wody hydrolizuje do kwasu glukonowego, który ma kwaśny odczyn, wzmacnia pikantny smak jedzenia. W organizmie jest metabolizowany do kwasu glukonowy, jeden gram GDL daje w przybliżeniu taką samą porcję energii metabolicznej, co gram cukru.

Po dodaniu do wody GDL częściowo hydrolizuje do kwasu glukonowego, z którym pozostaje w równowadze. Szybkość hydrolizy wzrasta wraz z temperaturą i zasadowością[4]

Źródło[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Delta-Gluconolactone MSDS (ang.). ScienceLab. [dostęp 2013-01-04].
  2. Glukono delta-lakton – karta leku (DB04564) (ang.). DrugBank.
  3. Current EU approved additives and their E Numbers, Food Standards Agency
  4. Pocker, Y., Green, Edmond.. Hydrolysis of D-glucono-δ.-lactone. I. General acid-base catalysis, solvent deuterium isotope effects, and transition state characterization. „Journal of the American Chemical Society”. 95 (1), s. 113-119, 1973. doi:10.1021/ja00782a019.