Gmach przy alei Korfantego 3 w Katowicach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gmach przy al. W. Korfantego 3
b. Grand Hotel
Obiekt zabytkowy nr rej. A/1314/83 z 3 października 1983
gmach przy al. W. Korfantego
gmach przy al. W. Korfantego
Państwo  Polska
Miejscowość Katowice Herb.svg Katowice
Adres al. W. Korfantego 3
40-005 Katowice
Typ budynku hotel
Styl architektoniczny neogotyk
Architekt Ignatz Grünfeld lub Gerd Zimmermann
Kondygnacje 4
Ukończenie budowy 1899
Pierwszy właściciel Max Wiener
Położenie na mapie Katowic
Mapa lokalizacyjna Katowic
gmach przy al. W. Korfantego 3
gmach przy al. W. Korfantego 3
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
gmach przy al. W. Korfantego 3
gmach przy al. W. Korfantego 3
Ziemia 50°15′37,53″N 19°01′21,73″E/50,260425 19,022703
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Gmach przy alei Korfantego 3 w Katowicach − zabytkowy budynek w stylu neorenesansowym, znajdujący się w Katowicach przy alei Wojciecha Korfantego 3, będący obecnie siedzibą Muzeum Śląskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Zdjęcie gmachu z początku ubiegłego wieku

Pod koniec XIX wieku niemiecki przedsiębiorca Max Wiener, właściciel hotelu de Prusse, sprzedał miastu budynek na ratusz. Za otrzymane pieniądze wybudował elegancki hotel - Grand Hotel. Architekt budynku jest trudny do ustalenia, bowiem autorzy albumu "Pozdrowienia z Katowic" wymieniają śląskiego architekta Ignatza Grünfelda, natomiast książka "Bugucice, Załęże et nova villa Katowice" wskazuje na Niemca, Gerda Zimmermanna.

Budynek powstał w 1899[1]. Grand Hotel był wówczas najbardziej reprezentacyjnym hotelem w Katowicach. Na parterze otwarto kawiarnię i restaurację. W hotelu zajmowano się również handlem winami. W 1922 w budynku swoje biura otworzyła Huta Pokój, Śląskie Zakłady Górniczo-Hutnicze i Zakłady Cegielskiego. Przez jakiś czas działał tu również Wyższy Urząd Górniczy. Kamienica stopniowo zmieniała swoich właścicieli. Od stycznia 1945 funkcjonowała tu komendantura wojsk radzieckich. Po jej odejściu, budynek przejęły Zakłady Drzewne Przemysłu Górniczego. W 1984 po swym reaktywowaniu, do budynku wprowadziło się tymczasowo Muzeum Śląskie, które trzy lata później obejmowało cały budynek.

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Budynek został zbudowany z stylu neorenesansowym. Były Grand Hotel ma powierzchnię około 1.710 m². W budynku funkcjonowała elektryczna, ozdobna winda. Przez lata fasada budynku ucierpiała: znajdujące się w holu wejściowym płaskorzeźby, obrazujące socjalistyczną moralność, zostały otynkowane bądź przykryte deskami; ze szczytu budynku zniknęła rzeźba, a windę zdemontowano.

Przypisy

  1. Michał Bulsa: Ulice i place Katowic. Katowice: Prasa i Książka, 2012, s. 96. ISBN 978-83-933-665-8-3. (pol.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jerzy Moskal: ... Bogucice, Załęże et nova villa Katowice − Rozwój w czasie i przestrzeni. Katowice: Wydawnictwo Śląsk, 1993, s. 34. ISBN 83-85831-35-5.
  • Śląski Wojewódzki Konserwator Zabytków w Katowicach: Rejestr zabytków w Katowicach (pol.). [dostęp 2011-04-05].
  • Katowice − Informator, red. S. Adamczyk, wyd. Urząd Miasta w Katowicach, Katowice 1993, ss. 53−56.
  • Strona Muzeum Śląskiego [dostęp 2011-04-05]