Gmina Białogard
| Gmina Białogard | |||||
|
|||||
| Województwo | zachodniopomorskie | ||||
| Powiat | białogardzki | ||||
| Rodzaj gminy | wiejska | ||||
| Wójt | Maciej Niechciał | ||||
| Powierzchnia | 328,25[1] km² | ||||
| Liczba sołectw | 33 | ||||
| Liczba miejscowości | 53 | ||||
| Ludność (2010) • liczba ludności • gęstość |
7730 24 osób/km² |
||||
| Strefa numeracyjna | 94 (do 2005) | ||||
| Tablice rejestracyjne | ZBI | ||||
Położenie gminy na mapie powiatu |
|||||
| TERYT | 3201022 | ||||
|
Urząd gminy
ul. Wileńska 8, 78-200 |
|||||
| Strona internetowa gminy | |||||
| Biuletyn Informacji Publicznej gminy | |||||
Gmina Białogard położona jest w województwie zachodniopomorskim, w środkowej części powiatu białogardzkiego. Siedzibą gminy jest miasto Białogard, które nie wchodzi w skład gminy, jest osobną gminą miejską. Jest to jedyna gmina wiejska w powiecie.
Według danych z 30 czerwca 2010 r. gmina miała 7730 mieszkańców[2].
Miejsce w województwie (na 114 gmin):
powierzchnia 16., ludność 50.
Gmina stanowi 38,8% powierzchni powiatu.
Spis treści |
[edytuj] Położenie
Gmina leży na Równinie Białogardzkiej. Przez gminę przepływają rzeki: Parsęta, wpadająca do niej Radew (wyznaczająca część północnej granicy gminy) oraz mniejszy dopływ Parsęty, Liśnica przez które prowadzi szlak kajakowy. Tereny leśne zajmują 33% powierzchni gminy, a użytki rolne 56%.
Sąsiednie gminy:
- Białogard (miejska), Karlino i Tychowo (powiat białogardzki)
- Biesiekierz i Świeszyno (powiat koszaliński)
- Połczyn-Zdrój, Rąbino i Sławoborze (powiat świdwiński)
Do 31 XII 1998 r. wchodziła w skład województwa koszalińskiego.
Najwyższy punkt gminy to wzniesienie Iwki niedaleko Rychówka o wysokości 114,87 m n.p.m., natomiast najniższy punkt o wysokości 11,3 m n.p.m. leży u ujścia rzeki Radwi do Parsęty.
[edytuj] Demografia
Dane z 30 czerwca 2008[3]:
| Opis | Ogółem | Kobiety | Mężczyźni | |||
|---|---|---|---|---|---|---|
| jednostka | osób | % | osób | % | osób | % |
| populacja | 7.740 | 100 | 3.942 | 51 | 3.798 | 49 |
Gmina zamieszkiwana przez 16% ludności powiatu.
[edytuj] Komunikacja
[edytuj] Transport drogowy
Przez gminę Białogard prowadzą następujące drogi wojewódzkie:
- 163 łącząca Białogard z Karlinem (8 km) przez Byszyno (9 km) do Połczyna-Zdroju (31 km)
- 169 z Byszyna w kierunku Tychowa (14 km)
- 166 z Białogardu do drogi krajowej nr 6 w kierunku Koszalina (7 km).
[edytuj] Transport kolejowy
Miasto Białogard jest ważnym węzłem kolejowym, uzyskało połączenie już w 1859 r. po doprowadzeniu linii ze Szczecina do Koszalina, 11 lat później linia została przedłużona do Gdańska. Także w 1859 r. wybudowano drugą ważną linię z Kołobrzegu, w 1878 r. przedłużoną do Szczecinka, a rok później do Poznania. W 1895 r. otwarto wąskotorową linię kolejową do Świelina, a w 1909 r. do Rarwina. Obie linie miały rozstaw torów 750 mm, a krótko po II wojnie światowej zmieniono rozstaw w obu liniach na 1000 mm oraz zbudowano odcinek z Rarwina do Lepina. Pod koniec lat 80. XX wieku obie linie normalnotorowe zostały zelektryfikowane. W 1991 r. zamknięto linię Białogard Wąsk.- Lepino Trójkąt, a 5 lat później tę do Świelina. Obecnie w gminie czynne są 3 stacje: Czarnowęsy Pomorskie, Kościernica i Nosówko (na trasie Szczecin - Gdańsk).
[edytuj] Poczta
Gminę obsługują urzędy pocztowe w Białogardzie.
[edytuj] Zabytki
Na terenie gminy znajduje się 16 zabytków nieruchomych, które chronione są prawem (stan na dzień 31 grudnia 2008):[4]
- zespół pałacowy w Podwilczu
- kościoły w Białogórzynie, Pomianowie, Żytelkowie, Łęcznie, Stanominie, Rarwinie, Podwilczu
- parki dworski i pałacowe w Kamosowie, Laskach, Nasutowie, Nawinie, Rarwinie, Stanominie
- cmentarz w Dargikowie
[edytuj] Podział administracyjny
Gmina Białogard utworzyła 33 jednostka pomocniczych, będących sołectwami.
- Sołectwa
- Białogórzyno, Buczek, Byszyno, Czarnowęsy, Dargikowo, Dębczyno, Góry, Gruszewo, Klępino Białogardzkie, Kościernica, Laski, Lulewice, Lulewiczki, Łęczno, Moczyłki, Nasutowo, Nawino, Nosówko, Pękanino, Podwilcze, Pomianowo, Pustkowo, Rarwino, Redlino, Rogowo, Rościno, Rychowo, Rychówko, Rzyszczewo, Zagórze, Żeleźno, Żelimucha i Żytelkowo
[edytuj] Miejscowości
- Wsie
- Białogórzyno, Buczek, Byszyno, Czarnowęsy, Dargikowo, Dębczyno, Góry, Gruszewo, Kamosowo, Klępino Białogardzkie, Kościernica, Laski, Lulewice, Lulewiczki, Łęczno, Moczyłki, Nasutowo, Nawino, Nosówko, Pękanino, Podwilcze, Pomianowo, Pustkowo, Rarwino, Redlino, Rogowo, Rościno, Rychowo, Rychówko, Rzyszczewo, Stanomino, Zagórze, Zaspy Małe, Żeleźno, Żelimucha, Żytelkowo
- Osady
- Białogórzynko, Leśniki, Liskowo, Łęczenko, Łęczynko, Pękaninko, Przegonia, Pustkówko, Sińce, Stajkowo, Strzelec, Tarpnowo, Trzebiele, Wronie Gniazdo, Wygoda, Ząbki i Żabiniec
- Nieistniejące miejscowości
- Trzebiec.
[edytuj] Współpraca międzynarodowa
- Urząd Dömitz-Malliß, (Niemcy) od 2001[5]
Przypisy
- ↑ Ireneusz Budzyński: Powierzchnia i ludność w przekroju terytorialnym w 2010 r.. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2010-08-20. ISSN 1505-5507. (pol.)
- ↑ Ludność. Stan i struktura w przekroju terytorialnym (Stan w dniu 30 VI 2010 r.). Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2010-11-02. ISSN 1734-6118.
- ↑ Lucyna Nowak, Joanna Stańczyk, Agnieszka Znajewska: Ludność. Stan i struktura w przekroju terytorialnym (Stan w dniu 30 VI 2008 r.). Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2008. ISSN 1734-6118. (pol.)
- ↑ „Zachodniopomorski Wojewódzki Konserwator Zabytków”. Szczecin.
- ↑ Partnerzy zagraniczni (pol.). UG w Białogardzie. [dostęp 2009-02-18].
[edytuj] Bibliografia
- Plan Rozwoju Lokalnego Gminy Białogard na lata 2005-2013, UG Białogard, 2005
[edytuj] Linki zewnętrzne
|
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||
|
||||||||||||||
