Darłowo (gmina wiejska)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Gmina Darłowo)
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Na mapach: 54°25′15″N 16°24′38″E/54,420833 16,410556

Darłowo
gmina wiejska
Województwo zachodniopomorskie
Powiat sławieński
Wójt Franciszek Kupracz
Powierzchnia 269,45 km²
Liczba sołectw 31
Liczba miejscowości 45
Ludność (2009)
 • liczba ludności
 • gęstość

7677
28,5 osób/km²
Strefa numeracyjna 94
Tablice rejestracyjne ZSL
Położenie gminy na mapie powiatu
Darłowo gm.png
TERYT 4324413032
Urząd gminy
ul. Dąbrowskiego 4 76-150 Darłowo
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa gminy
Biuletyn Informacji Publicznej gminy

Darłowogmina wiejska w województwie zachodniopomorskim, w północno-zachodniej części powiatu sławieńskiego.

Według danych z 31 grudnia 2009 roku gmina miała 7677 mieszkańców[1]. Gminę zamieszkuje 13,2% ludności powiatu.

Siedzibą gminy jest miasto Darłowo, które nie wchodzi w skład gminy (jest osobną gminą miejską).

Miejsce w województwie (na 114 gmin):
powierzchnia 26., ludność 51.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Według danych z 1 stycznia 2009 powierzchnia gminy wynosi 269,45 km²[2]. Gmina stanowi 25,9% powierzchni powiatu.

Gmina leży na Równinie Słupskiej i Wybrzeżu Słowińskim nad Morzem Bałtyckim. Tereny leśne zajmują 22% powierzchni gminy, a użytki rolne 58%.

W latach 1975-1998 gmina położona była w województwie koszalińskim.

Sąsiednie gminy:

Historia[edytuj | edytuj kod]

Gmina Darłowo
1945-1954[3]
Województwo 1945-46: gdańskie[3]
1946-50: szczecińskie
1950-54: koszalińskie
Powiat sławieński
Siedziba władz Kowalewice Stare
Rodzaj gminy wiejska
Gromady (1952) 19

Gmina Darłowo (pocz. gmina Darłów) powstała po II wojnie światowej na terenie tzw. Ziem Odzyskanych (tzw. III okręg administracyjny – Pomorze Zachodnie). 25 września 1945 gmina – jako jednostka administracyjna powiatu sławieńskiego – została powierzona administracji wojewody gdańskiego[4], po czym z dniem 28 czerwca 1946 została przyłączona do woj. szczecińskiego[5][6]. 6 lipca 1950 gmina wraz z całym powiatem sławieńskim weszła w skład nowo utworzonego woj. koszalińskiego[7]. Po wojnie siedziba gminy znajdowała się we wsi Kowalewice Stare[8].

Według stanu z 1 lipca 1952 gmina składała się z 19 gromad: Barzowice, Bobolin, Borzyszkowo, Cisowo, Domasławice, Kopań, Kopnica, Kowalewice, Kowalewiczki, Krupy, Nowy Jarosław, Rusko, Sińczyca, Stary Jarosław, Sulimice, Zagórzyn, Zakrzewo, Zielnowo i Żukowo Morskie. Gmina została zniesiona 29 września 1954 wraz z reformą wprowadzającą gromady w miejsce gmin[9].

Gminę Darłowo o podobnym składzie przywrócono 1 stycznia 1973 wraz z kolejną reformą reaktywującą gminy[10][11]. 15 stycznia 1976 roku do gminy Darłowo włączono obszary sołectw: Słowinko i Słowino z gminy Malechowo[12]. 2 lutego 1991 roku dokonano podziału wspólnych organów władzy samorządowej dla miasta Darłowa i gminy wiejskiej Darłowo[13].

Przyroda i turystyka[edytuj | edytuj kod]

W gminie znajdują się 2 duże nadmorskie jeziora: Bukowo i Kopań. Przez gminę przepływają dwie rzeki dostępne dla kajaków: Wieprza i Grabowa, które uchodzą do morza w Darłowie. Przez gminę prowadzą szlaki turystyczne: czerwony "Nadmorski" wzdłuż całego wybrzeża i niebieski z Darłowa do Sławna.

Na terenie gminy znajduje się Uzdrowisko Dąbki, obejmujące sołectwa: Dąbki, Bobolin, Bukowo Morskie, Porzecze, Żukowo Morskie[14].

Komunikacja[edytuj | edytuj kod]

Droga krajowa nr 37 o długości ok. 14,5 km łączy port w Darłowie i jego nadmorską dzielnicę - Darłówko z centrum miasta, a dalej po najkrótszej możliwej trasie przez Domasławice i Słowino z drogą nr 6 w okolicy Karwic

Przez gminę Darłowo prowadzą drogi wojewódzkie: nr 203 łącząca Darłowo z Koszalinem (37 km) i przez Postomino (22 km) z Ustką (38 km) oraz nr 205 do Darłówka (3 km) i Sławna (22 km).

Darłowo uzyskało połączenie kolejowe w 1878 r. po doprowadzeniu linii z Korzybia przez Sławno. W 1991 r. cała linia została zamknięta, a w 2005 r. odcinek Sławno - Darłowo ponownie otwarty. Przez południową część gminy prowadzi linia kolejowa Stargard Szczeciński - Wejherowo (otwarta w 1869 r.). Obecnie w gminie czynne są 3 stacje: Sińczyca, Nowy Jarosław na trasie Darłowo - Sławno i na trasie Szczecin - Gdańsk Wiekowo.

W gminie czynny jest jeden urząd pocztowy: Dąbki (nr 76-156). Gminę obsługują także urzędy pocztowe w Darłowie.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

W skład gminy wchodzi 31 sołectw: Barzowice, Bobolin, Boryszewo, Bukowo Morskie, Cisowo, Dąbki, Dobiesław, Domasławice, Drozdowo, Gleźnowo, Jeżyce, Jeżyczki, Kopań, Kopnica, Kowalewice, Krupy, Nowy Jarosław, Palczewice, Pęciszewko, Porzecze, Rusko, Sińczyca, Słowino, Stary Jarosław, Sulimice, Wicie, Wiekowice, Wiekowo, Zakrzewo, Zielnowo i Żukowo Morskie.

Miejscowości[edytuj | edytuj kod]

Wsie
Barzowice, Bobolin, Boryszewo, Bukowo Morskie, Cisowo, Dąbki, Dobiesław, Domasławice, Drozdowo, Gleźnowo, Jeżyce, Jeżyczki, Kopań, Kopnica, Kowalewice, Kowalewiczki, Krupy, Nowy Jarosław, Nowy Kraków, Palczewice, Porzecze, Rusko, Sińczyca, Słowino, Stary Jarosław, Sulimice, Wicie, Wiekowice, Zagórzyn, Zakrzewo, Zielnowo i Żukowo Morskie
Osady
Borzyszkowo, Czarnolas, Darłowiec, Dąbkowice, Gleźnówko, Gorzebądz, Gorzyca, Kępka, Leśnica, Pęciszewko, Różkowo, Słowinko, Trzmielewo, Wiekowo
Dawne miejscowości
Spławie

Przypisy

  1. Ludność. Stan i struktura w przekroju terytorialnym (Stan w dniu 31 XII 2009 r.). Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2010-06-11. ISSN 1734-6118.
  2. Powierzchnia i ludność w przekroju terytorialnym w 2009 r.. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2009-08-20. ISSN 1505-5507.
  3. 3,0 3,1 Od 1945 pod administracją wojewody gdańskiego; od 1946 jednostka administracyjna nowo utworzonego woj. szczecińskiego
  4. M.P. z 1945 r. Nr 29, poz. 77
  5. Dz. U. z 1946 r. Nr 28, poz. 177
  6. Na podstawie ustawy z dnia 11 września 1944 o organizacji i zakresie działania rad narodowych (Dz. U. z 1944 r. Nr 5, poz. 22) oraz dekretu z 23 listopada 1944 o organizacji i zakresie działania samorządu terytorialnego (Dz. U. z 1944 r. Nr 14, poz. 74)
  7. Dz. U. z 1950 r. Nr 28, poz. 255
  8. Informator adresowy miast i gmin wiejskich Rzeczypospolitej Polskiej. Warszawa: Instytut Wydawniczy Kolumna, 1948.
  9. Dz. U. z 1954 r. Nr 43, poz. 191
  10. Dz. U. z 1972 r. Nr 49, poz. 312
  11. Uchwała Nr XXIII/77/72 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Koszalinie z dnia 9 grudnia 1972 r. ws. utworzenia gmin w województwie koszalińskim (Dz. Urz. WRN w Koszalinie Nr 13, poz. 76)
  12. Rozporządzenie Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 8 stycznia 1976 r. (Dz. U. z 1976 r. Nr 1, poz. 12)
  13. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 27 grudnia 1990 (Dz. U. z 1991 r. Nr 2, poz. 9)
  14. Na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 września 2007 r. miejscowości Dąbki nadano status uzdrowiska.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]