Gościno (gmina)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Gmina Gościno)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gościno
gmina miejsko-wiejska
Herb Flaga
Herb gminy Flaga gminy
Województwo zachodniopomorskie
Powiat kołobrzeski
Burmistrz Marian Józef Sieradzki (2006)
Powierzchnia 116,00 km²
Liczba sołectw 12
Liczba miejscowości 21
Ludność (2009)
 • liczba ludności
 • gęstość

5255
45,3 osób/km²
Strefa numeracyjna 94
Tablice rejestracyjne ZKL
Położenie gminy na mapie powiatu
Gościno gm.png
TERYT 4324408032
Urząd gminy
ul. IV Dywizji
Wojska Polskiego 58 78-120
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa gminy
Biuletyn Informacji Publicznej gminy

Gościnogmina miejsko-wiejska[1] w północno-zachodniej Polsce, w woj. zachodniopomorskim, w powiecie kołobrzeskim. Siedzibą gminy jest miasto Gościno.

Według danych z 31 grudnia 2009 roku gmina miała 5255 mieszkańców[2].

Miejsce w województwie (na 114 gmin): powierzchnia 90., ludność 75.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Gmina położona jest w południowo-wschodniej części powiatu kołobrzeskiego.

Według danych z 1 stycznia 2009 powierzchnia gminy wynosi 116,00 km²[3]. Gmina stanowi 16,0% powierzchni powiatu.

Sąsiednie gminy:

Do 31 grudnia 1998 r. wchodziła w skład województwa koszalińskiego.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Gminę zamieszkuje 6,8% ludności powiatu.

Historia[edytuj | edytuj kod]

We wczesnym średniowieczu obszar obecnej gminy znajdował się w granicach kasztelanii kołobrzeskiej i związany był ze szlakiem handlowym z Kołobrzegu przechodzącym przez Gościno, Dargocice i Trzynik, który dalej przez Karlino i Płoty prowadził do Szczecina. Większość wsi (14) ma metrykę właśnie średniowieczną (wzmianki w XII i XIII wieku), tylko cztery powstały w czasach późniejszych.

W 1124 na Pomorze ruszył z misją chrystianizacyjną św. Otton z Bambergu zwany Apostołem Pomorza. W skutek jego działań książęta pomorscy przyjęli chrzest, a w 1140 ustanowiono biskupstwo w Wolinie. W 1248 znaczny obszar ziemi kołobrzeskiej przekazano jako uposażenie biskupów kamieńskich (formalne przeniesienie stolicy biskupiej z Wolina do Kamienia nastąpiło w 1188). Druga część ziemi kołobrzeskiej należała do książąt pomorskich. Po śmierci księcia Warcisława III w 1264 odziedziczył je jego kuzyn Barnim I, który wraz z synem Bogusławem IV w 1276 sprzedali pozostałą część tej ziemi biskupowi Hermannowi von Gleichen. Biskup ten w tym samym roku nadał kapitule kołobrzeskiej prawa do ponad 70 wsi, w tym m.in. znajdujące się w obecnej gminie: Karkowo, Skronie, Mołtowo, Pobłocie Małe, Robuń, Ołużna i Ząbrowo. Jeszcze jednak w średniowieczu posiadłości kapituły zostały uszczuplone na rzecz rady miejskiej z Kołobrzegu oraz lokalnej szlachty osadzanej przez książęta i biskupów.

Po przyjęciu protestantyzmu na sejmie w Trzebiatowie tytuł biskupi przeszedł na członków rodu książęcego Gryfitów. Ród ten wygasł w 1637 (ostatnim księciem był Bogusław XIV) kończąc definitywnie okres istnienia Księstwa Pomorskiego (w 1648 po zakończeniu wojny trzydziestoletniej wchłoniętego do Elektoratu Brandenburgii), choć księciem kamieńskim był jeszcze w latach 1665-1670 siostrzeniec ostatniego księcia Ernest Bogusław de Croy, późniejszy namiestnik Prus Książęcych. Do 1815 księstwo kamieńskie (Furstenthum Cammin) było jednostką terytorialną państwa Hohenzollernów.

W 1815 z terenów byłego księstwa kamieńskiego utworzono powiat Księstwo (Kreis Furstenthum), który w 1872 podzielono na powiaty: kołobrzesko-karliński, koszaliński i bobolicki. Od tego czasu obszar obecnej gminy pozostają w granicach powiatu kołobrzeskiego.


W wyniku nadania statusu miasta dla Gościna, od 2011 r. gmina stała się gminą miejsko-wiejską. 1 stycznia 2011 r. utworzono także straż miejską[4].

Przyroda i turystyka[edytuj | edytuj kod]

Okolice Gościna
Okolice Gościna
Jezioro Kamienica

Gmina leży na Równinie Białogardzkiej w części wschodniej i na Równinie Gryfickiej w części zachodniej. Przez granicę z gminą Dygowo przepływa rzeka Parsęta, natomiast zachodnią granicę z gminą Siemyśl stanowi rzeka Błotnica wraz z jeziorem Kamienica, uchodząca do jeziora Resko Przymorskie. Gmina Gościno jest w większości gminą rolniczą. Tereny leśne zajmują 20% powierzchni gminy, a użytki rolne 73%. [potrzebne źródło]

Komunikacja[edytuj | edytuj kod]

Przez południową część gminy prowadzi droga krajowa nr 6 (w granicach gminy przy drodze leży wieś Ramlewo). Droga wojewódzka nr 162 przecina gminę z południa na północ: Zieleniewo - Gościno - Wartkowo - skrzyżowanie z drogą krajową nr 6 i dalej w kierunku Świdwina. Duże znaczenie ma także droga powiatowa Gościno - Karlino.

Połączenia z resztą powiatu (zwłaszcza z Kołobrzegiem) zapewniają autobusy kilku przewoźników.

Przez gminę Gościno prowadziła tylko kolej wąskotorowa o prześwicie 1000 mm. 3 odcinki z Gościna zostały otwarte w 1895 r. Pierwsza do Skrzydłowa przez Rymań Wąsk., wydłużona w 1899 r. przez wieś Tąpadły do Gryfic Wąsk. Druga przez Lepino Trójkąt do Sławoborza i trzecia do Kołobrzegu Wąsk. Ostatnia linia przez Gościno została otwarta w 1909 r. do wsi Pobłocie Wielkie, w 1915 r. wydłużono ją do Karlina Wąsk. W 1961 r. zamknięto odcinki do Kołobrzegu Wąsk. i Karlina Wąsk., które później rozebrano. W 1989 r. zostały zamknięte ostatnie linie do Tąpadeł i Lepina Trójkątu. Tory zostały zdemontowane na przełomie lat 2006/2007.

W gminie czynny jest jeden urząd pocztowy: Gościno, ul Lipowa 3 (78-120).

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • kościół rzymskokatolicki pw. Andrzeja Boboli w Gościnie
  • pałac rodziny von Braunschweig w Mołtowie
  • pałac rodziny Romelo w Ramlewie

Przemysł i usługi[edytuj | edytuj kod]

Brak większych zakładów przemysłowych. W Gościnie znajduje się duża mleczarnia (filia firmy Arla Foods) produkująca m.in. sery, w Ząbrowie zakład chemiczny Troton (produkcja szpachli itp.). Funkcjonuje Ochotnicza Straż Pożarna, dwie prakatyki lekarzy rodzinnych, stomatolog, apteki, oczyszczalnia ścieków, bank spółdzielczy, dom opieki społecznej, szkoła podstawowa, gimnazjum, kościół rzymskokatolicki, klub sportowy.

Do większości miejscowości w gminie doprowadzona jest woda z gminnego wodociągu.

Na gruntach wsi Mołtowo funkcjonuje fragment Farmy Wiatrowej Karścino. Planowane jest wybudowanie kolejnej elektrowni wiatrowej – Farmy Wiatrowej Jarogniew-Mołtowo oraz uruchomienie elektrowni wodnej na rzecze Goścince.

Miejscowości[edytuj | edytuj kod]

Mapa gminy i Gościna
Wsie
Dargocice, Gościno, Gościno-Dwór, Kamica, Karkowo, Mołtowo, Myślino, Lubkowice, Ołużna, Pławęcino, Pobłocie Małe, Ramlewo, Robuń, Skronie, Wartkowo, Wierzbka Dolna, Ząbrowo.
Osady
Gościno-Żalno, Jarogniew, Jeziorki, Sikorzyce, Wierzbka Górna.

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

Gmina Gościno utworzyła 12 jednostek pomocniczych gminy, będących sołectwami[5].

Jednostki pomocnicze (nazwy statutowe)
Sołectwo Dargocice, Sołectwo Karkowo, Sołectwo Mołtowo, Sołectwo Myślino, Sołectwo Ołużna, Sołectwo Pławęcino, Sołectwo Pobłocie Małe, Sołectwo Ramlewo, Sołectwo Robuń, Sołectwo Wartkowo, Sołectwo Ząbrowo.

Przypisy

  1. Dz. U. z 2010 r. Nr 138, poz. 929
  2. Ludność. Stan i struktura w przekroju terytorialnym (Stan w dniu 31 XII 2009 r.). Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2010-06-11. ISSN 1734-6118.
  3. Powierzchnia i ludność w przekroju terytorialnym w 2009 r.. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2009-08-20. ISSN 1505-5507.
  4. Uchwała Nr III/13/10 Rady Gminy Gościno z dnia 30 grudnia 2010 roku ws. utworzenia Straży Miejskiej
  5. Uchwała Nr IX/80/03 Rady Gminy Gościno z dnia 18 września 2003 r. ws. nadania statutów sołectwom w gminie Gościno (Dz. Urz. Woj. Zachodniopomorskiego z 2003 r. Nr 96, poz. 1660)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]