Ustronie Morskie (gmina)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Gmina Ustronie Morskie)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ustronie Morskie
gmina wiejska
Herb Flaga
Herb gminy Flaga gminy
Województwo zachodniopomorskie
Powiat kołobrzeski
Wójt Jerzy Kołakowski[1]
Powierzchnia 56,98 km²
Liczba sołectw 6
Liczba miejscowości 11
Ludność (2010)
 • liczba ludności
 • gęstość

3601
63 osób/km²
Strefa numeracyjna 94
Tablice rejestracyjne ZKL
Położenie gminy na mapie powiatu
Ustronie Morskie gm.png
TERYT 4324408072
Urząd gminy
ul. Rolna 2 78-111
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa gminy
Biuletyn Informacji Publicznej gminy

Ustronie Morskiegmina wiejska w województwie zachodniopomorskim, w północno-wschodniej części powiatu kołobrzeskiego. Siedzibą gminy jest wieś Ustronie Morskie.

Według danych z 31 grudnia 2010 roku gmina miała 3601 mieszkańców[2].

Miejsce w województwie (na 114 gmin):
powierzchnia 104., ludność 99.

Na terenie gminy funkcjonuje lotnisko Kołobrzeg-Bagicz.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Według danych z 1 stycznia 2010 powierzchnia gminy wynosi 56,98 km²[3]. Gmina stanowi 7,9% powierzchni powiatu.

W latach 1975-1998 gmina położona była w województwie koszalińskim.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Dane z 30 czerwca 2004[4]:

Opis Ogółem Kobiety Mężczyźni
jednostka osób  % osób  % osób  %
populacja 3614 100 1885 52,2 1729 47,8
gęstość zaludnienia
(mieszk./km²)
63,1 32,9 30,2

Gminę zamieszkuje 4,8 procent ludności powiatu.

Przyroda i turystyka[edytuj | edytuj kod]

Gmina leży na Równinie Białogardzkiej nad Morzem Bałtyckim. Nadmorskie wsie Ustronie Morskie i Sianożęty stanowią podstawę turystyki w gminie. Nieopodal wsi Bagicz do niedawna działało lotnisko wojskowe. Tereny leśne zajmują 27% powierzchni gminy, a użytki rolne 57%. Na terenie gminy działa 120 pensjonatów, hoteli, domów wypoczynkowych, gospodarstw agroturystycznych, kwater prywatnych, kempingów i pól namiotowych.

Pomniki przyrody:

Komunikacja[edytuj | edytuj kod]

Przez gminę prowadzi droga krajowa nr 11 łącząca Ustronie Morskie z Kołobrzegiem (11 km) oraz przez Będzino (16 km) z Koszalinem (31 km).

Ustronie Morskie uzyskało połączenie kolejowe w 1899 r. po wybudowaniu odcinka łączącego Kołobrzeg z Koszalinem (wcześniej Kołobrzeg uzyskał połączenie przez Goleniów ze Szczecinem). Odcinek Kołobrzeg- Koszalin został zelektryfikowany w 1988 r. Obecnie w gminie czynna jest jedna stacja: Ustronie Morskie.

W lipcu i sierpniu działa obsługiwana przez kołobrzeską komunikację miejską specjalna linia sezonowa U, dzięki której można dojechać z Kołobrzegu do Ustronia Morskiego i z powrotem.

Władze w gminie[edytuj | edytuj kod]

Przez 6 kadencji, przez ponad 24 lata władzę w gminie dzierżył Stanisław Zieliński. Najpierw był naczelnikiem, a potem wójtem. W grudniu 1981 roku dostał propozycję zostania naczelnikiem. 1 lutego 1982 roku został przedstawiony Radzie Gminy i zaakceptowany. Funkcję piastował do grudnia 2010 roku, gdy władzę przejął Jerzy Kołakowski[1].

W 2013 r. wydatki budżetu gminy Ustronie Morskie wynosiły 23,8 mln zł, a dochody budżetu 27,9 mln zł. Zadłużenie (dług publiczny) samorządu według danych na IV kwartał 2013 r. wynosiło 11,9 mln zł, co stanowiło 42,9% dochodów[5].

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

Gmina Ustronie Morskie utworzyła 6 jednostek pomocniczych, będących sołectwami.

Sołectwa: Gwizd, Kukinia, Kukinka, Rusowo, Sianożęty oraz Ustronie Morskie.

Miejscowości[edytuj | edytuj kod]

Wsie
Bagicz, Gwizd, Kukinia, Kukinka, Rusowo, Sianożęty (Olszyna), Ustronie Morskie
Osady
Grąbnica, Malechowo, Wieniotowo
Dawne i zniesione miejscowości
Jaromierzyce

Współpraca międzynarodowa[edytuj | edytuj kod]

Miasta i gminy partnerskie:

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]