Gołąb białogłowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Gołąb białogłowy
Columba leucomela[1]
Temminck, 1821
Gołąb białogłowy
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd gołębiowe
Rodzina gołębiowate
Podrodzina gołębie
Rodzaj Columba
Gatunek gołąb białogłowy
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Gołąb białogłowy (Columba leucomela) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny gołębiowatych. Występuje we wschodniej części Australii. Niezagrożony wyginięciem.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Całkowita długość ciała wynosi 382-414 mm, w tym na ogon przypada 132-170 mm, zaś na dziób 20-28 mm. Skrzydło mierzy 216-243 mm, zaś skok 25-28 mm. Masa ciała wynosi 370-450 mm.

Głowa i szyja kremowobiałe, u niektórych osobników na wierzchu głowy występują szare plamki. Dookoła oka nag czerwona skóra. Dziób w około 2/3 czerwony, pozostała jego część biała. Wierzch ciała i pokrywy skrzydłowe ciemnoszare, pióra z szaroniebieskimi obrzeżeniami. Lotki ciemnoszare, natomiast sterówki czarne. Nogi ciemnoróżowe. Kuper jasnoszary, brzuch szarawy. Samica posiada czarnobrązowe pokrywy podogonowe, a nie jak samiec – czarne.

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Zasiedla wschodnie wybrzeże Australii, od Cooktown (Queensland) po Eden w Nowej Południowej Walii. Zamieszkuje lasy tropikalne oraz lasy strefy umiarkowanej. Zdaje się preferować skraje lasów. W zimie pojawia się również w terenach rolniczych.

Zachowanie[edytuj | edytuj kod]

Zazwyczaj widywany pojedynczo lub w parze. Nie żeruje wraz z innymi owocożernymi gołębiami. Nie zwraca na siebie uwagi, gdy żeruje; niekiedy jedynie odzywa się głębokim gruchaniem. Przebywa w roślinności, schodzi na ziemię jedynie po to, by zażywać kąpieli piaskowych, pić lub zebrać opadłe owoce. Ze zbieranych owoców preferuje te z przedstawicieli rodziny wawrzynowatych (Lauraceae), z rodzajów Cinnamomum, Neolitsea, Endiandra oraz Ficus. Porusza się szybkim, prostym lotem, zazwyczaj niezbyt wysoko.

Lęgi[edytuj | edytuj kod]

Samiec odbywa lot tokowy. Leci po kolistym korze nad lasem, co około 30-40 m podlatując 6-10 m w górę, a następnie spuszczając się w dół. W trakcie zalotów odbywających się już nie w locie, samiec stoi na gałęzi naprzeciw samicy, z pochylonym dziobem oraz nadętą gardzielą. Ogon jest opuszczony, samiec natomiast zaczyna głośno gruchać. Okres lęgowy trwa od lipca do marca, lecz przypuszczalnie zależny jest od dostępności pokarmu. Gniazdo stanowi platforma z gałęzi, umieszczona w gęstej roślinności, w krzewie lub nad drzewie. W lęgu jedno białe jajo. Wysiadują je oba ptaki z pary przez 19-20 dni. Młodym zajmują się oboje rodziców, jest w pełni opierzone po około 20 dniach od wyklucia.

Przypisy

  1. Columba leucomela w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Columba leucomela. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • David Gibbs, Eustace Barnes i John Cox: Pigeons and Doves. A guide to the Pigeons and Doves of the world. Londyn: Christopher Helm. ISBN 978-1-8734-0360-0.