Gołąbek oliwkowozielony

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gołąbek oliwkowozielony
Gołąbek oliwkowozielony: zdjęcie
Systematyka
Królestwo grzyby
Gromada grzyby podstawkowe
Klasa pieczarniaki
Rząd gołąbkowce
Rodzina gołąbkowate
Rodzaj Russula
Gatunek gołąbek oliwkowozielony
Nazwa systematyczna
Russula heterophylla (Fr.) Fr.
Epicr. syst. mycol. (Upsaliae): 352 (1838)
Mapa zasięgu
Gołąbek oliwkowozielony: zasięg występowania na mapie
Zasięg w Europie
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Russula heterophylla a1.JPG

Gołąbek oliwkowozielony (Russula heterophylla (Fr.) Fr.) – gatunek grzybów należący do rodziny gołąbkowatych (Russulaceae)[1].

Systematyka i nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

Nazwę polską podał Władysław Wojewoda w 2003, Alina Skirgiełło w 1991 opisywała go jako gołąbek widlasty, a w 2003 W. Wojewoda podał dla niego również nazwę gołąbek kremowobiały (dla synonimu Russula galochroa (Fr.) Fr.)[2]. Ma ok. 30 synonimów naukowych. Niektóre z nich[3]:

  • Agaricus furcatus ß heterophyllus Fr.1821
  • Agaricus heterophyllus (Fr.) Sacc. 1887
  • Agaricus lividus Pers. 1801
  • Russula furcata var. heterophylla (Fr.) P. Kumm. 1871
  • Russula galochroa (Fr.) Fr. 1874
  • Russula heterophylla f. adusta J.E. Lange 1940
  • Russula heterophylla var. livida Gillet 1876
  • Russula livida (Gillet) J. Schröt. 1889

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Kapelusz

Średnica 6–12 cm. Początkowo półkulisty, później płaski, w dojrzałym owocniku całkiem płaski, z wgłębieniem pośrodku. Podczas suchej pogody powierzchnia matowa, podczas wilgotnej śliska. Kolor od żółtozielonego poprzez oliwkowozielony, czystozielony do brązowozielonego. Środek ciemniejszy, barwy od brązowawej do czarnobrązowej. Skórka daje się ściągnąć do1/3 promienia kapelusza[4][5].

Blaszki

Gęste, białe, później bladożółtawe, w końcu rdzawoplamiste. Często bywają rozwidlone przy brzegach kapelusza[5].

Trzon

Wysokość 3–7 cm, grubość 1,5-3,5 cm, walcowaty, najpierw pełny, potem porowaty. Jest biały, w dolnej części rdzawy[5].

Miąższ

Kruchy, biały, po przekrojeniu zmienia kolor na żółty lub rdzawy. Smak słaby, zapach niewyraźny[5].

Wysyp zarodników

Biały. Zarodniki o kształcie od gruszkowatego przez eliptyczny do kulistego, brodawkowate, o rozmiarach 5-7 × 4-6μ. Cystydy buławkowate, wrzecionowate lub maczugowate[6].

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Występuje w Ameryce Północnej i Europie[6]. Rośnie w lasach liściastych i iglastych, na ziemi, głównie pod bukiem, świerkiem i sosną zwyczajną. Preferuje tereny piaszczyste. Owocniki wytwarza od do listopada. Znajduje się na czerwonych listach w Danii i Holandii, w Polsce nie jest zagrożony[2].

Znaczenie[edytuj | edytuj kod]

Grzyb jadalny[4][5]. Niewprawni grzybiarze mogą pomylić z śmiertelnie trującym muchomorem sromotnikowym (Amanita phalloides)[5].

Gatunki podobne[edytuj | edytuj kod]

Podobny jest gołąbek białozielonawy (Russula aeruginea)[4].

Przypisy

  1. Index Fungorum (ang.). [dostęp 2013-03-05].
  2. 2,0 2,1 Władysław Wojewoda: Checklist of Polish Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003. ISBN 83-89648-09-1.
  3. Species Fungorum (ang.). [dostęp 2013-04-15].
  4. 4,0 4,1 4,2 Aurel Dermek: Grzyby. 1981. ISBN 8321723578.
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 5,5 Pavol Škubla: Wielki atlas grzybów. Poznań: Elipsa, 2007. ISBN 978-83-245-9550-1.
  6. 6,0 6,1 Rogers Mushrooms. [dostęp 2013-04-05].