Gończy bretoński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Gończy bretoński
08115500 Griffon Fauve Bretagne.jpg
Gończy bretoński
Inne nazwy Griffon Fauve de Bretagne, Płowy gryfon bretoński, Tawny Brittany Griffon, Szorstkowłosy gończy bretoński
Kraj pochodzenia Francja
Wymiary
Wysokość 51-56 cm
Masa 20 kg
Klasyfikacja
FCI Grupa VI, Sekcja 1,
nr wzorca 66
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Gończy bretońskirasa psa, należąca do grupy psów gończych i posokowców, zaklasyfikowana do sekcji psów gończych. Podlega próbom pracy[1].

Rys historyczny[edytuj | edytuj kod]

Rasa powstała już w XIII wieku zyskując jednak szczyt popularności dopiero w wieku XIX.

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Głowa o wydłużonej kufie i wąskiej czaszce. Ogon długi. Nogi i stopy mocne.

Sierść jest bardzo sztywna, prosta i twarda. Niezbyt długa, jedynie na piersi nieco dłuższa.

Występuje w umaszczeniu od płowego do rudobrązowego.

Zachowanie i charakter[edytuj | edytuj kod]

Aktywny i odważny.

Użytkowość[edytuj | edytuj kod]

Pies wykorzystywany do polowań na wilki. Poluje w sforze.

Popularność[edytuj | edytuj kod]

Mało znany poza Francją.

Przypisy

  1. Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. s. 265.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • David Alderton "Psy", Wiedza i życie, Warszawa 2006
  • Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. Warszawa: Carta Blanca. Grupa Wydawnicza PWN, 2012. ISBN 978-83-7705-179-5.