Goździk chiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Goździk chiński
Dianthus chinensis var senperflorens1.jpg
Systematyka[1].
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Rząd goździkowce
Rodzaj goździk
Gatunek goździk chiński
Nazwa systematyczna
Dianthus chinensis L.
Sp. pl. 1:411. 1753
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons
Dianthus chinensis.jpg
DianthusChinensis11.jpg

Goździk chiński (Dianthus chinensis L.) – gatunek rośliny należący do rodziny goździkowatych. Pochodzi z Azji (Chiny, Korea, Indie, Nepal i wschodnia część Rosji)[2]. W wielu krajach, również w Polsce jest uprawiany jako roślina ozdobna.

Morfologia i biologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Roślina przeważnie jednoroczna, rzadko tylko jest dwuletnia lub wieloletnia. Tworzy luźne kępki o wysokości 20-40 cm. Cały pęd pokryty jest woskiem i ma szarozielony kolor.
Łodyga
Wzniesiona, rozgałęziająca się, sztywna, naga.
Liście
Ulistnienie naprzeciwległe. Liście równowąskolancetowate, całobrzegie, ostro zakończone. Są zrośnięte nasadami i podobnie jak łodyga pokryte woskiem.
Kwiaty
Na łodydze wyrastają 1-3 bezwonne duże kwiaty (średnica 3-8 cm). Zielony, cylindryczny kielich składa się z 5 zrośniętych działek. Korona składa się z 5 wcinanych lub ząbkowanych płatków, wewnątrz niej 1 słupek i 10 pręcików. Istnieją odmiany o pełnych kwiatach. Kolor kwiatów zależy od odmiany, istnieją też odmiany wielobarwne. Kwitną od końca czerwca do jesieni.
Owoc
Torebka otwierająca się 4-ząbkami. Nasiona drobne, liczne.

Zastosowanie i uprawa[edytuj | edytuj kod]

  • Zastosowanie. Uprawiany jako roślina ozdobna, zwykle na kwiat cięty, jako roślina doniczkowa, lub na rabatach.
  • Sposób uprawy: Wymaga słonecznych stanowisk, nie ma specjalnych wymagań co do gleby. Uprawiany jest przeważnie z nasion, czasami przez podział bryły korzeniowej. Przy uprawie gruntowej wysiewa się nasiona do ciepłego inspektu w marcu-kwietniu, a do gruntu wysadza na początku maja w rozstawie 20-25 × 30 cm.

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Caryophyllales (ang.). Angiosperm Phylogeny Website, 2001–. [dostęp 2009-10-07].
  2. Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-02-05].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Bolesław Chlebowski, Kazimierz Mynett: Kwiaciarstwo. Warszawa: PWRiL, 1983. ISBN 83-09-00544-X.
  2. Zbigniew Podbielkowski: Słownik roślin użytkowych. Warszawa: PWRiL, 1989. ISBN 83-09-00256-4.
  3. Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.