Godfried Danneels

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Godfried Danneels
kardynał prezbiter
Godfried Danneels
Herb Godfried Danneels Apparuit humanitas Dei nostri
Objawiło się człowieczeństwo naszego Boga
Kraj działania  Belgia
Data i miejsce urodzenia 4 czerwca 1933
Kanegem
arcybiskup Mechelen-Bruksela
Okres sprawowania 1979 - 2010
prymas
Okres sprawowania 19 grudnia 1979 - 18 stycznia 2010
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 17 sierpnia 1957
Nominacja biskupia 4 listopada 1977 biskup Antwerpii
Sakra biskupia 19 grudnia 1977
Kreacja kardynalska 2 lutego 1983
Jan Paweł II
Kościół tytularny S. Anastasia
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Godfried Danneels w Wikicytatach
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 19 grudnia 1977
Konsekrator Leo Jozef Suenens
Współkonsekratorzy Emiel-Jozef De Smedt
Jules Victor Daem
Jean Huard
Guillaume Marie van Zuylen

Godfried Danneels (ur. 4 czerwca 1933 w Kanegem) – belgijski duchowny katolicki, arcybiskup senior Mechelen-Brukseli, były prymas Belgii, kardynał Kościoła rzymskokatolickiego.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Studiował na Uniwersytecie Katolickim w Louvain, przyjął święcenia kapłańskie 17 sierpnia 1957. Na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie obronił doktorat z teologii (1959). Był wykładowcą i dyrektorem duchowym wyższego seminarium duchownego w Brugii, później wykładał także na Uniwersytecie Katolickim w Louvain. Jest autorem wielu książek teologicznych, wchodził w skład redakcji flamandzkiego przeglądu międzydiecezjalnego "Collationes".

4 listopada 1977 został mianowany biskupem Antwerpii, sakrę odebrał 19 grudnia 1977 z rąk arcybiskupa Brukseli-Mechelen, kardynała Léon-Josepha Suenensa. W grudniu 1979 został następcą kardynała Suesensa (który przeszedł w stan spoczynku) na czele archidiecezji Bruksela-Mechelen i zarazem prymasem Belgii; objął również funkcję przewodniczącego Konferencji Episkopatu Belgii, a we wrześniu 1980 - ordynariusza wojskowego Belgii. Brał udział w sesjach Światowego Synodu Biskupów w Watykanie, był członkiem sekretariatu generalnego Synodu; w styczniu 1980 pełnił funkcję prezydenta-delegata Specjalnego Synodu Biskupów Holenderskich w Watykanie.

2 lutego 1983 Jan Paweł II wyniósł go do godności kardynalskiej, nadając tytuł prezbitera S. Anastasia. 18 stycznia 2010 przeszedł na emeryturę. Jego następcą został bp André-Mutien Léonard, dotychczasowy ordynariusz diecezji Namur[1].

Uczestnik konklawe 2005 i konklawe 2013 roku. Na tym drugim sprawował funkcję kardynała protoprezbitera (kardynała prezbitera o najdłuższym stażu z pośród uczestników konklawe) i podczas inauguracyjnej mszy papieża Franciszka był w delegacji wręczającej insygnia nowemu zwierzchnikowi Kościoła. 4 czerwca 2013 w związku z ukończeniem 80 lat utracił prawo udziału w konklawe.

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Jules Victor Daem
Template-Bishop.svg Biskup ordynariusz antwerpski
1977-1779
Template-Bishop.svg Następca
Paul Van den Berghe
Poprzednik
Léon-Joseph Suenens
Template-Metropolitan Archbishop.svg Arcybiskup Mechelen-Brukseli
1980-2010
Template-Metropolitan Archbishop.svg Następca
André-Joseph Léonard