Godfried Schalcken

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Autoportret, 1679
Salome z głową Jana Chrzciciela, ok. 1700
Mężczyzna ze świecą, przed 1700

Godfried Schalcken lub Schalken (ur. 1643 w Made, zm. 16 listopada 1706 w Hadze) - barokowy malarz holenderski.

Malarstwa uczył się u wychowanków Rembrandta, początkowo u Samuela van Hoogstratena w Dordrechcie, a następnie u Gerarda Dou w Lejdzie. W latach 60. XVII wieku powrócił do Dordrechtu, a pod koniec życia osiadł na stałe w Hadze[1].

Godfried Schalcken malował początkowo sceny rodzajowe, później niemal wyłącznie portrety. Szczególnie ceniony jest za nastrojowe przedstawienia nocne, które były jego specjalnością. Malarz przedstawiał portretowane osoby oświetlone skąpym światłem świec, stosował ciepłą kolorystykę, perfekcyjnie posługiwał się światłocieniem i niezwykłymi efektami luministycznymi[2].

Artysta osiągnął znaczny sukces artystyczny i materialny, w swoim czasie był jednym z najbardziej cenionych portrecistów holenderskich. W latach 1692-1697 pracował w Anglii, gdzie portretował członków rodziny królewskiej, natomiast w 1703 przyjął zlecenie od Jana Wilhelma Wittelsbacha elektora Palatynatu Reńskiego. Według niektórych źródeł miał trudny charakter, z powodu nieokrzesania i braku dobrych manier przedwcześnie musiał porzucić intratne zajęcie w Anglii[3].

Największe zbiory prac Godfrieda Schalckena posiadają Rijksmuseum i brytyjska Royal Collection[4][5].

W 1839 irlandzki pisarz Sheridan Le Fanu napisał powieść gotycką inspirowaną twórczością Schalckena pt. Strange Event in the Life of Schalken the Painter. W 1979 BBC zrealizowała na motywach powieści film telewizyjny Schalcken the Painter[6].

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]