Golina
| Golina | |||||
|
|||||
| Państwo | |||||
| Województwo | |||||
| Powiat | koniński | ||||
| Gmina | Golina gmina miejsko-wiejska |
||||
| Burmistrz | Tadeusz Piotr Nowicki | ||||
| Powierzchnia | 3,52 km² | ||||
| Populacja (2009) • liczba ludności • gęstość |
4387 1246 os./km² |
||||
| Strefa numeracyjna |
+48 63 | ||||
| Kod pocztowy | 62-590 | ||||
| Tablice rejestracyjne | PKN | ||||
| TERC (TERYT) |
4304110014 | ||||
|
Urząd miejski
ul. Nowa 162-590 Golina |
|||||
| [www.golina.pl Strona internetowa] | |||||
Golina – miasto w woj. wielkopolskim, w powiecie konińskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Golina. Golina leży na skraju Pojezierza Kujawskiego i Doliny Konińskiej, na zachód od Konina.
Przemysł obuwniczy, spożywczy, metalowy i drzewny.
Według danych z 31 grudnia 2009 miasto liczyło 4387 mieszkańców[1].
Spis treści |
Położenie [edytuj]
Golina leży we wschodniej części województwa wielkopolskiego w powiecie konińskim. Miasto leży na skraju Pojezierza Kujawskiego i Doliny Konińskiej. Golina, która jest lokalnym ośrodkiem usługowym i handlowym leży na obrzeżach okręgu przemysłowego. W mieście krzyżują się trasy:
- droga krajowa nr 92 (Miedzichowo – Łowicz)
- droga wojewódzka nr 467 (Ciążeń – Golina)
W niedalekiej odległości od miasta (500 m od tablicy granicznej) w miejscowości Spławie znajduje się przystanek kolejowy. Do miasta można dojechać również autobusami PKS-u.
Historia [edytuj]
Miejscowość w zlatynizowanej formie Galli notuje Gall Anonim w swojej Kronice polskiej spisanej w latach 1112–1116.[2] Prawa miejskie Golina otrzymała w 1330 roku z rąk Władysława Łokietka. W 1338 roku była ona wspominana jako miasto, znana była wtedy pod nazwą "Golyna". Prawa miejskie Goliny zostały potwierdzone w 1362 roku przez króla Kazimierza III Wielkiego. Od początku było to miasto prywatne – siedziba rodu Golińskich. W roku 1611 pożar strawił całe miasto. Do rozbiorów Polski miasto leżało w województwie kaliskim, w czasie rozbioru w 1793 roku dostała się pod panowanie Prus. Następnie w latach 1807–1815 Golina znajdowała się w Księstwie Warszawskim, a w późniejszym okresie w Królestwie Polskim. Okres rozwoju miasta przerywa odebranie praw miejskich w 1870 roku. Na ponad 50 lat Golina wróciła do statusu wsi, co znacznie ograniczyło rozwój. Odzyskała ona prawa miejskie w 1921 roku. Podczas II wojny światowej następowała eksterminacja ludności żydowskiej. W okresie okupacji Niemcy zmienili nazwę miasta na niem. Gohlen am Warthe. Po wyzwoleniu nastąpił rozwój, powstały nowe osiedla mieszkaniowe, budynki użyteczności publicznej, wybudowano nowy kościół. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do woj. konińskiego.
Zabytki [edytuj]
Najcenniejszym zabytkiem miasta jest drewniany kościół św. Jakuba Apostoła pochodzący z 1765 roku. Wokół niego zlokalizowane są dwie kaplice. Jedna pochodząca z 1696 roku jest kaplicą murowaną. Natomiast drewniana kapliczka pochodzi z XIX wieku. W mieście zlokalizowanych jest kilka budynków pochodzących z końca XIX i początku XX wieku. Oprócz tego w granicach miasta rozłożony jest park krajobrazowy z 2 połowy XIX w., na którego skraju znajduje się klasycystyczny dworek szlachecki z 1 połowy XIX wieku. W parku znajdują się liczne drzewa-pomniki. Z innych atrakcji wyróżnić możemy Kościół pw. Matki Bożej Szkaplerznej.
Gospodarka [edytuj]
Golina jest lokalnym ośrodkiem handlowo-usługowym i przemysłowym. W mieście istnieje kilkadziesiąt firm, sklepów, punktów usługowych. Istnieje stacja benzynowa. W mieście zlokalizowany jest posterunek policji, ośrodek zdrowia, poczta, bary, tartak.
Wspólnoty wyznaniowe [edytuj]
Sport [edytuj]
W miejscowości działa klub sportowy LZS Polonia Golina, którego sekcja piłkarska występuje w lidze okręgowej grupy konińskiej. Największymi sukcesami klubu są występy na boiskach IV ligi.
Wyniki klubu w ostatnich latach:
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ Ludność. Stan i struktura w przekroju terytorialnym (Stan w dniu 31 XII 2009 r.). Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2010-06, s. 103. ISSN 1734-6118. [dostęp 16 lipca 2010].
- ↑ "Monumenta Poloniae Historica", Tom I, Akademia Umiejętności w Krakowie, Lwów 1864, str. 453.
- ↑ Dane według raportów wyszukiwarki zborów (www.jw.org) z 12 lutego 2013.
Linki zewnętrzne [edytuj]
|
||||||||||||||
|
|||||||||||||
|
||||||||||||||