Gondor

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj

Gondor (sind. Kamienny Kraj) to fikcyjna kraina w stworzonym przez J. R. R. Tolkiena Śródziemiu.

Królestwo Gondoru zostało założone razem z królestwem Arnoru przez Elendila w 3320 DE po zatopieniu Númenoru. W czasie Wojny o Pierścień Gondor leżał na południe od Rohanu i na zachód od Mordoru, nad Zatoką Belfalas, jednak w czasach swojej największej świetności, które przypadają na jedenasty wiek Trzeciej Ery, rozciągał się od Pól Celebrantu na północy do Umbaru na południu i od Morza Rhûn na wschodzie po Gwathló na zachodzie.

Królowie z rodu Anáriona władali Gondorem do roku 2050 TE, kiedy to zaginął ostatni król Gondoru z tej linii, Eärnur. Od tego czasu krajem rządziła dynastia Namiestników. Pod koniec Trzeciej Ery, w czasach, w których toczy się akcja Władcy Pierścieni Namiestnikiem Gondoru był Denethor II. Po jego śmierci, władzę w Gondorze przejął król Elessar, dziedzic Isildura, który ponownie zjednoczył oba królestwa Dúnedainów na wygnaniu. Kolejnym namiestnikiem, na usługach króla Elessara został Faramir, brat Boromira, syn Denethora II.

[edytuj] Miasta

Źródło: "http://pl.wikipedia.org/wiki/Gondor"