Goniądz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Goniądz
Goniądz
Herb Flaga
Herb Goniądza Flaga Goniądza
Państwo  Polska
Województwo  podlaskie
Powiat moniecki
Gmina Goniądz
gmina miejsko-wiejska
Prawa miejskie 1547
Burmistrz Tadeusz Kulikowski
Powierzchnia 4,28 km²
Populacja (30.06.2012)
• liczba ludności
• gęstość

Red Arrow Down.svg 1933
451,64 os./km²
Strefa numeracyjna
+48 85
Kod pocztowy 19-110
Tablice rejestracyjne BMN
Położenie na mapie województwa podlaskiego
Mapa lokalizacyjna województwa podlaskiego
Goniądz
Goniądz
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Goniądz
Goniądz
Ziemia 53°29′21″N 22°44′16″E/53,489167 22,737778Na mapach: 53°29′21″N 22°44′16″E/53,489167 22,737778
TERC
(TERYT)
3202608014
Urząd miejski
pl. 11 Listopada 38
19-110 Goniądz
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikisłownik Hasło Goniądz w Wikisłowniku
Strona internetowa
BIP
Kościół św. Agnieszki
Kaplica Świętego Ducha na cmentarzu w Goniądzu

Goniądzmiasto w woj. podlaskim, w powiecie monieckim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Goniądz, położone na skraju Kotliny Biebrzańskiej, nad Biebrzą. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do woj. łomżyńskiego. Według danych z 30 czerwca 2012 miasto miało 1933 mieszkańców. Ośrodek rolniczy i usługowy dla rolnictwa; leży przy turystycznym szlaku wodnym Biebrzy łączącym jeziora Równiny Augustowskiej i Pojezierza Ełckiego z Narwią. Był miastem królewskim Korony Królestwa Polskiego[1].

Przez miasto przebiega droga wojewódzka nr 670.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W XIV w. gród, przedmiot sporów między Mazowszem a Litwą; XIV/XV w. włączony do Wielkiego Księstwa Litewskiego. W latach 1501-1506 Goniądz był własnością kniazia Michała Glińskiego. W 1569 włączony do Korony; prawa miejskie 1547; ośrodek rzemieślniczo-handlowy (port rzeczny); od 1795 w zaborze pruskim gdzie był siedzibą powiatu, od 1807 w zaborze rosyjskim; w końcu XIX w. połączenie kolejowe; w okresie okupacji niem. 1941-1942 getto (ok. 1,3 tys. osób wywiezionych przez Niemców do Prostek k. Grajewa); podczas działań wojennych (rok 1944) zniszczony w ok. 80%.

Kalendarium[edytuj | edytuj kod]

  • 14 sierpnia 1358 – pierwsza pisana wzmianka o Goniądzu – stolicy powiatu należącego do ziemi wiskiej [2],
  • 2 grudnia 1382 – książę mazowiecki Siemowit IV z bratem Januszem I zastawia zakonowi krzyżackiemu zamek Wiznę z powiatem goniądzkim
  • 30 grudnia 1401 – Ziemowit IV, książę płocki zastawia swemu bratu Januszowi I księciu czerskiemu ziemię wiską wraz z powiatem goniądzkim
  • 29 stycznia 1402 – Ziemowit IV wykupił od wielkiego mistrza krzyżackiego ziemię wiską z powiatem goniądzkim
  • 2 lipca 1402 wielki mistrz krzyżacki wypiera się w liście do Janusza I i Siemowita IV faktu odstąpienia wielkiemu księstwu litewskiemu Witoldowi powiatu goniądzkiego
  • przed 1430 – Witold wielki książę litewski funduje i uposaża kościół parafialny; pierwsza świątynia nosiła tytuł Wniebowzięcia NMP, św. Jana Chrzciciela i św. Agnieszki
  • 10 lutego 1464 – po raz pierwszy w źródłach występuje proboszcz goniądzki Maciej
  • 1501-1506 – Goniądz był własnością Michała Glińskiego księcia litewskiego, pochodzenia tatarskiego. W roku 1500 został nadwornym marszałkiem litewskim. W 1506 pokonał Tatarów w bitwie pod Kleckiem. Został niesłusznie oskarżony przez przeciwników o zamiar opanowania tronu wielkoksiążęcego, pozbawiony przez Zygmunta I Starego pełnionych urzędów. Zamordował intrygującego przeciw niemu wojewodę trockiego J. Zabrzezińskiego. Wszczął bunt i przeszedł w 1508 na stronę Moskwy, w następstwie czego utracił swoje dobra w Rzeczypospolitej
  • 4 maja 1511 – Mikołaj Radziwiłł wojewoda wileński zbudował na zamku Goniądzkim kaplicę pw. Trójcy, Bożej Rodzicielki Maryi i Świętych
  • 4 stycznia 1515 – Zygmunt I nadaje wieczyście ziemie goniądzko-rajgrodzkie Mikołajowi Radziwiłłowi
  • 23 kwietnia 1529 – Zygmunt I swemu synowi Zygmuntowi Augustowi darował lasy, łąki i pustkowia wokół dóbr Goniądz [2],
  • 1536 – miasto uprawiało 108 włók, z każdej płacono po 37 gr. Powierzchnia ogrodów miejskich wynosiła 112 morgów. Podatek od użytkowanych ogrodów stale wynosił 3 gr. lit. z ogrodu. Wójt miejski goniądzki posiadał 3 włóki ziemi. Ponadto otrzymywał 10 zł z czynszu płaconego przez mieszczan
  • 22 grudnia 1541 – Zygmunt I król polski wydał dekret mocą którego właściciele dóbr Goniądz i Rajgród winni stosować się do prawa polskiego i odpowiadać w sądach ziemskich
  • 15 lutego 1547 – właściciele Goniądza, Stanisław Dowojno z żoną Petronelą, nadali miastu prawo chełmińskie
  • 1564 – Goniądz przejmuje po Petronelli Radziwiłłównie jej siostra Anna Radziwiłłówna Kiszczyna wojewodzina witebska, która 20.05.1570 r. w Warszawie daruje ziemie goniądzkie królowi Zygmuntowi Augustowi
  • 1572 – Goniądz zostaje włączony do starostwa knyszyńskiego
  • 1573 – Sejm zatwierdza prawa i swobody miasta Goniądza
  • 15 sierpnia 1579 – król Stefan Batory wydaje uniwersał ustanawiający w Goniądzu żupę solną z której w sól zaopatrywało się województwo podlaskie
  • 1580 – miasto obejmowało 174 włók i ¼ morga. Było 247 domówi 72 pustych placów. Mieszkało: 8 szewców 3 kowali, 4 rzeźników, 27 rybaków, 1 zdun, 7 przekupników
  • 28 maja 1621 – pożar miasta Goniądza
  • 7 marca 1667 – konstytucja sejmowa tworzy w Goniądzu Urząd Grodzki
  • 1669 – Parafia Goniądz wchodzi w skład dekanatu augustowskiego
  • 15 lutego 1676 – Jan III Sobieski nadał wójtostwo w mieście Goniądzu
  • 1765 – Goniądz liczył 243 domów i ok. 1500 mieszkańców
  • 1775 – rozpoczęto budowę nowego, drewnianego kościoła. Fundatorami świątyni byli bp. Przemyski Antoni Betański, tytularny proboszcz Goniądza i Izabela z Poniatowskich Branicka
  • 8 września 1779 – pożar Goniądza
  • 24 czerwca 1794 – podczas insurekcji kościuszkowskiej oddziały powstańcze stoczyły zwycięską bitwę z wojskami pruskimi pod Osowcem i Klimaszewnicą.
  • 30 czerwca 1794 – komisja porządkowa ziemi bielskiej wyznacza w Goniądzu pospolite ruszenie parafii zabiebrzańskich
  • 1795 – w wyniku III rozbioru Rzeczypospolitej Goniądz przypada Królestwu Pruskiemu; władze pruskie anulują obowiązujący dotychczas przywilej „de non tolerandis Judaeis”, co przyczynia się do znacznego napływu ludności żydowskiej, głównie tzw. „litwaków”
  • 7 października 1796 – obwieszczenie o handlu solnym w Prusach Nowo – Wschodnich wymienia skład soli w Goniądzu
  • 1799 – z pruskiego opisu miasta wynika, że na terenie Goniądza zamieszkuje 498 Żydów na ogólna liczba 1373 mieszkańców
  • 1807-1915 – Goniądz wchodzi w skład Imperium Rosyjskiego
  • 1849 – miasto Goniądz posiadało: 2 place niebrukowane, 5 ulic, w tym 3 ulice brukowane, 4 drewniane mosty, 2 cmentarze, na jednym z nich był kościół cmentarny. Ogródków domowych 20, 36 pustych placów, brak parków publicznych
  • 1860 – parafia liczyła 5054 osoby
  • 1864 – budowa kaplicy św. Floriana na wzgórzu, na terenie dawnego cmentarza szpitalnego
  • 1 stycznia 1878 – Goniądz liczy 2943 mieszkańców, w tym: 1880 żydów, 1056 katolików, 15 prawosławnych
  • 1881 – w Goniądzu zostaje umieszczony okręg administracyjny obejmujący gminy: Jaświły, Krypno, Przytulankę
  • 1897 – miasto liczy 3402 mieszkańców
  • I wojna światowa – miasto zostało zniszczone przez działania wojenne ze względu na biegnącą na rzece Biebrzy linię frontu
  • 26 września 1921 – pożar kościoła w Goniądzu
  • 15 września 1924 – konsekracja nowego kościoła w Goniądzu, zbudowanego wg projektu prof. Oskara Sosnowskiego
  • wrzesień 1939 – w okresie pierwszej kilkunastodniowej okupacji niemieckiej w Goniądzu dochodzi do zajść antyżydowskich
  • 1939-1941 – okupacja sowiecka
  • 22 czerwca 1941 – Niemcy napadają na Związek Sowiecki; następuje paniczna ucieczka Sowietów z miasta, które zostaje opanowane przez polski margines społeczny dopuszczający się licznych samosądów i grabieży na ludności żydowskiej. Według polskiej strony „w czerwcu 1941 r. wojska niemieckie zamordowały 116 mieszkańców Goniądza, głównie pochodzenia żydowskiego”. Według strony żydowskiej „w lipcu 1941 roku w Goniądzu doszło do pogromu, w którym na kirkucie zamordowano 116 Żydów”
  • 1941-1945 – okupacja niemiecka
  • 10 sierpnia 1944 – Niemcy wysadzają dwie wieże oraz część ścian kościoła; miasto zostaje zniszczone w 80% ze względu na biegnącą na rzece Biebrzy linię frontu niemiecko-sowieckiego
  • 12 stycznia 1945 – wojska sowieckie wkraczają do Goniądza
  • 1955 – ukończono odbudowę kościoła
  • 30 grudnia 1995 – Goniądz liczy 1907 mieszkańców

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • Kościół św. Agnieszki
  • Kaplica pw. św. Floriana
  • Kaplica pw. Świętego Ducha (cmentarna)

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • W 2004 odbył się w Goniądzu III Międzynarodowy Festiwal Filmów Przyrodniczych imienia Braci Wagów[3].
  • W 2010 roku Goniądz trafił do Księgi Rekordów Guinnessa. W ramach Zlotu Klubu Ptaków Polskich ustanowiono tutaj rekord świata w kategorii największego obrazu zwierzęcia ułożonego z ludzi. 1311 uczestników Zlotu ułożyło postać Bociana Białego. Wydarzenie to było częścią obchodów Roku Bioróżnorodności, a organizator Zlotu, stowarzyszenie Ptaki Polskie, mające swoją siedzibę w Goniądzu, zostało partnerem ONZ w ramach tych obchodów.
  • Od 2013 roku w Goniądzu odbywa się festiwal muzyki rockowej "Rock na Bagnie".

Ludzie związani z Goniądzem[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • J. Kloza, J. Maroszek, Dzieje Goniądza w 450 rocznicę praw miejskich, Białystok 1997.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]