Gorączka wschodniego wybrzeża Afryki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Gorączka wschodniego wybrzeża Afryki jest to pasożytnicza choroba bydła występująca na wschodnim wybrzeżu Afryki równikowej oraz w środkowej Afryce. Chorobę powoduje pierwotniak Theileria parva z rodzaju Theileria należącej do protista. Chorobę przenoszą kleszcze głównie z rodzaju Rhipicephalus. Naturalnym rezerwuarem inwazji są bawoły. Choroba ta jest uznawana za jedną z najważniejszych chorób bydła w Afryce, powodując straty w wysokości 169 milionów dolarów w 1989[1].

Choroba rozwija się przez 18 do 30 dni. Główne objawy to gorączka i powiększone węzły chłonne w pobliżu miejsca ugryzienia przez kleszcza. Śmiertelność osiąga wartości do 100%. Śmierć następuje w wyniku zablokowania naczyń włosowatych i zainfekowania przez pasożyta ośrodkowego układu nerwowego[2]. Osobniki, które przeżywają, zostają nosicielami.

Przypisy

  1. D. J. McKeever. Theileria parva and the bovine CTL response: down but not out?. „Parasite Immunology”. 7 (28), s. 339–345, lipiec 2006. 
  2. W.I. Morrison, B.M. Goddeeris. Theileria parva in cattle: Characterization of infected lymphocytes and the immune responses they Provoke. „Veterinary Immunology and Immunopathology”. 3 (20), s. 213-237, Luty 1989.