Gorski Kotar

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Gorski Kotar – górzysty region w Chorwacji, położony między miastami Karlovac i Rijeka. Ponad 60% obszaru pokryte jest lasami, stąd też region zwany jest zielonymi płucami Chorwacji lub chorwacką Szwajcarią. Region przecina trasa europejska E65 łącząca Budapeszt i Zagrzeb z portem w Rijece.

Geografia[edytuj | edytuj kod]

Gorski kotar jest położony na płaskowyżu krasowym rozciągającym się na długości 35 km o średniej wysokości 800 m. Najwyższymi szczytami są Bjelolasica (1534 m n.p.m.) oraz Risnjak (1528 m.). Płaskowyż oddziela nadmorskie tereny o klimacie śródziemnomorskim od kontynentalnej głębi kraju. Południowa granica z Liką przebiega wzdłuż drogi JasenakNovi Vinodolski. Na północy rzeka Kupa jest granicą między Gorskim kotarem a słoweńską Bela Krajina.

Popularnym obiektem turystycznym jest także Jezioro Lokwarskie w pobliżu wioski Lokve. Jezioro, siódme pod względem wielkości w Chorwacji, jest rajem dla wędkarzy i kajakarzy. Można w nim złowić nawet 25 kg pstrągi.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Administracyjnie region leży w Primorsko-goranskiej županiji oraz Karlovačkiej županiji. Głównymi miastami regionu są Delnice, Čabar, Ogulin i Vrbovsko. Gęstość zaludnienia jest niewielka (ok. 22 osób/km²), ale i tak spora jak na górskie tereny Chorwacji. Lingwistycznie region jest bardzo zróżnicowany, można tu usłyszeć wszystkie 3 dialekty języka chorwackiego. W niektórych częściach regionu występuje mniejszość serbska, zwłaszcza w okolicach miasta Vrbovsko gdzie stanowi 36% populacji.