Goryczel jastrzębcowaty
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Goryczel jastrzębcowaty | |
|---|---|
 |
|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | Euphyllophyta |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | astrowe |
| Rząd | astrowce |
| Rodzina | astrowate |
| Podrodzina | Cichorioideae |
| Rodzaj | goryczel |
| Gatunek | goryczel jastrzębcowaty |
| Nazwa systematyczna | |
| Picris hiercioides L. Sp. pl. 2:792. 1753 |
|
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
Goryczel jastrzębcowaty (Picris hieracioides L.) – gatunek rośliny należący do rodziny astrowatych. Rodzimy obszar jego występowania to Europa i znaczna część Azji[2]. Rozprzestrzenił się jako gatunek zawleczony również w Nowej Zelandii i niektórych rejonach Ameryki Północnej i Afryki[2]. W Polsce jest dość pospolity.
Spis treści |
Morfologia [edytuj]
- Pokrój
- Roślina jednoroczna osiągająca wysokość do 1 m.
- Łodyga
- Wzniesiona, o wysokości 30-80 cm, w dole porośnięta bardzo szorstkimi, haczykowatymi szczecinkami.
- Liście
- Ulistnienie skrętoległe. Liście lancetowate, lub jajowatopodługowate o żółtozielonym kolorze i całe szorstko owłosione oraz faliste.
- Kwiaty
- Zebrane w duże koszyczki (średnica 2,5-4 cm) tworzące wiechę lub baldachogrono. Listki okrywy koszyczka są ciemnozielone lub szare, jasno owłosione, odstające i zachodzą dachówkowato na siebie. Wszystkie kwiaty są języczkowe, złocistożółte, po zewnętrznej stronie zwykle czerwono nabiegłe. Włoski puchu kielichowego są wolne.
- Owoc
- Silnie pomarszczone niełupki o długości 3-6 mm z bardzo krótkim dzióbkiem i odpadającym puchem kielichowym.
Biologia i ekologia [edytuj]
Roślina dwuletnia lub bylina, hemikryptofit. Kwitnie od lipca do października. Siedlisko: obrzeża lasów, przydroża, ugory, zarośla. W górach występuje po regiel dolny. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla rzędu (O.) Onopordetalia[3]. Liczba chromosomów 2n= 10.
Zmienność [edytuj]
Podgatunki występujące w Polsce:
- P. hieracioides L subsp. hieracioides. Okrywa koszyczka o długości 10-12 mm oraz szypułki są pokryte sztywnymi, białymi szczecinami. Jest pospolity.
- P. hieracioides L subsp. grandiflora (Ten.) Arcang. Okrywa koszyczka o długości 12-15 mm oraz szypułki są pokryte ciemnymi, gęstymi szczecinami. Rzadki.
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-04-15].
- ↑ 2,0 2,1 Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-05-05].
- ↑ Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych. Warszawa. ISBN 83-01-14439-4.
Bibliografia [edytuj]
- Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
- Jakub Mowszowicz: Flora jesienna. Przewodnik do oznaczania dziko rosnących jesiennych pospolitych roślin zielnych. Warszawa: WSiP, 1986. ISBN 83-02-00607-6.
