Goryczka śniegowa
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Goryczka śniegowa | |
|---|---|
 |
|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | Euphyllophyta |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | astrowe |
| Rząd | goryczkowce |
| Rodzina | goryczkowate |
| Rodzaj | goryczka |
| Gatunek | goryczka śniegowa |
| Nazwa systematyczna | |
| Gentiana nivalis L. Sp. pl. 1:229. 1753 |
|
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
Goryczka śniegowa (Gentiana nivalis L.) – gatunek rośliny należącej do rodziny goryczkowatych. Występuje Ameryce Północnej i na Grenlandii, oraz w górach Europy i Azji Mniejszej. W Polsce rośnie wyłącznie w Tatrach (liczba jej stanowisk nie przekracza 50). Na Słowacji jest szerzej rozprzestrzeniona.
Spis treści |
[edytuj] Morfologia
- Łodyga
- Dochodzi do 10 cm wysokości. Cienka, kanciasta, delikatna, rozgałęziona lub nie rozgałęziona, naga. Roślina nie tworzy pędów płonnych.
- Liście
- Ulistnienie nakrzyżległe. Liście różyczkowe – eliptyczne, łodygowe – zrośnięte po dwa nasadami.
- Kwiaty
- Wyrastają na szczytach łodygi, oraz w kątach górnych liść. Mają długość ok. 1,2–2 cm, są intensywnie niebieskie (szafirowe), korona o wąskiej rurce, zrośnięta z 5 płatków. Płatki te w pełnym słońcu talerzykowato rozchylają się. Kielich zrosły, o 5 wyraźnych, zaostrzonych i nieoskrzydlonych ząbkach.
- Owoc
- Błoniasta torebka. Nasiona z listewkami na powierzchni są liczne i drobne.
[edytuj] Biologia i ekologia
Roślina jednoroczna. Kwitnie od czerwca do sierpnia. Siedlisko: skały, żwirki i murawy, hale. Preferuje podłoże wapienne. W Tatrach występuje w piętrze kosówki i piętrze alpejskim, z rzadka również w reglu górnym.
[edytuj] Zagrożenia i ochrona
Gatunek objęty w Polsce ścisłą ochroną. Nie jest obecnie zagrożona, gdyż wszystkie jej stanowiska znajdują się na obszarze Tatrzańskiego Parku Narodowego.
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2011-11-30].
[edytuj] Bibliografia
- Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa: Kwiaty Tatr. Przewodnik kieszonkowy. Warszawa: MULTICO Oficyna Wyd., 2003. ISBN 83-7073-385-9.
- Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.
- Halina Piękoś-Mirkowa, Zbigniew Mirek: Rośliny chronione. Warszawa: Multico Oficyna Wyd., 2006. ISBN 978-83-7073-444-2.
