Gorzyce Wielkie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Gorzyce Wielkie
Państwo  Polska
Województwo wielkopolskie
Powiat ostrowski
Gmina Ostrów Wielkopolski
Liczba ludności (2004) 2.076
Strefa numeracyjna (+48) 62
Kod pocztowy 63-410 Ostrów Wielkopolski 2
Tablice rejestracyjne POS
SIMC 0205713
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Gorzyce Wielkie
Gorzyce Wielkie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Gorzyce Wielkie
Gorzyce Wielkie
Ziemia 51°38′15″N 17°43′41″E/51,637500 17,728056Na mapach: 51°38′15″N 17°43′41″E/51,637500 17,728056
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikipodróże Informacje turystyczne w Wikipodróżach
ulica Spacerowa

Gorzyce Wielkie – zurbanizowana wieś w gminie wiejskiej Ostrów Wielkopolski, powiatu ostrowskiego, województwa wielkopolskiego. Położone są przy zachodniej granicy Ostrowa, przy drodze powiatowej Ostrów-Sulmierzyce. W bezpośrednim sąsiedztwie stacja kolejowa Ostrów Wielkopolski Gorzyce.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze wzmianki o Gorzycach Wielkich pochodzą z 1402. Nazwa miejscowości wywodzi się od jej właścicieli Górzyckich herbu Doliwa (1557). W 1773 wieś została włączona do posiadłości małopolskich dóbr przygodzickich książąt Radziwiłłów herbu Trąby, w których pozostawała do lat 40. XX wieku.

Przed 1932 rokiem miejscowość położona była w powiecie odolanowskim, w latach 1975-1998 w województwie kaliskim, w latach 1932-1975 i od 1999 w powiecie ostrowskim.

Pierwszym proboszczem parafii w Gorzycach i budowniczym kościoła Najświętszego Serca Pana Jezusa był ks. Teodor Korcz, późniejszy dziekan leszczyński, tajny szambelan papieski, papieski prałat honorowy. Jego imię nosi obecnie jedna z gorzyckich ulic.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa, modernistyczny, zbudowany w latach 1936-48 według projektu Franciszka Morawskiego. W jego prezbiterium znajduje się obraz Koronacja Matki Boskiej z połowy XVII wieku, przeniesiony ze Skrzebowej. Na wschodniej ścianie kościoła znajduje się drewniany krzyż z 1817 o wysokości 13 m, do 1939 stojący pośrodku wsi – najstarszy taki zabytek w południowej Wielkopolsce.
  • dwór z końca XIX wieku, parterowy z mieszkalnym poddaszem, z frontowym portykiem na czterech filarach, a przy dworze pozostałości parku (pow. 0,6 ha) i zespół folwarczny z tegoż okresu. Nieco dalej znajdują się dawne mieszkania dla robotników - czworaki.
  • w centrum miejscowości na głównym skrzyżowaniu znajduje się obelisk upamiętniający 15 ofiar II wojny światowej.

Przyroda[edytuj | edytuj kod]

  • las Łąkociny,
  • aleja kasztanowa (ulica Spacerowa) długa na 2 km, znajdująca się przy drodze do Radziwiłłowa – kasztanowce mają do 230 cm w obwodzie,
  • park dworski.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]